Δεν το έχει πει ο ίδιος, αλλά υποθέτουμε (υπόθεση βεβαιότητας) πως ο Γκάρεθ Μπέιλ είναι ένας απ’ όλους (μας) που μένει εκστατικός μπροστά στο «θαύμα του Θεού» ονόματι Γιουσέιν Μπολτ.
Οπως επίσης είμαστε σίγουροι πως και ο Τζαμαϊκανός θαυμάζει, αν όχι ζηλεύει, τον Ουαλό της Ρεάλ Μαδρίτης, όχι βέβαια επειδή έχει και ο Μπέιλ ομότιμο τίτλο, αλλά κυρίως επειδή παίζει ποδόσφαιρο!
Ο Μπολτ ποτέ δεν το έκρυψε, σχεδόν ύστερα από κάθε επιβλητική επιτυχία του: «Εχω ένα όνειρο που δεν έγινε πραγματικότητα και θα με… κυνηγάει πάντα. Οτι δεν έπαιξα ποδόσφαιρο στην αγαπημένη μου Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ!».
«Ούτε ο Μπέιλ, αν έτρεχε σπριντ, θα μπορούσε ποτέ να γίνει Μπολτ, ούτε ο Μπολτ, ο οποίος, σας βεβαιώνω γι’ αυτό, έχει καλό έλεγχο της μπάλας παρά το ύψος και τα μεγάλα πόδια του, θα μπορούσε να γίνει ποτέ Μπέιλ. Για ευνόητους και όχι μόνο λόγους…», μας είπε με χαμόγελο ο Αγγλος εργοφυσιολόγος, με ειδίκευση στην ταχύτητα, Πιτ Γκάιλ.
Κατά διαστήματα, ώς το 2007, συνεργάτης της UEFA για σχετικές καταγραφές της παρουσίας ειδικά ποδοσφαιριστών, γενικότερα αθλητών σε συνεργασία με αθλητικούς φορείς.
Αφορμή της επικοινωνίας ήταν ο πίνακας των είκοσι ταχύτερων ποδοσφαιριστών στον κόσμο.
Τόσο η ευρωπαϊκή (UEFA) όσο και η παγκόσμια (FIFA) ποδοσφαιρική ομοσπονδία, μέσω εξειδικευμένων στελεχών τους, μετείχαν στην έρευνα της ιστοσελίδας «Footmercato» για τους είκοσι ταχύτερους ποδοσφαιριστές στον κόσμο από τις αρχές του 2016 ώς σήμερα.
Εκτός των άλλων, χρησίμευσε και ως ερέθισμα για συζητήσεις μεταξύ επιστημόνων, προπονητών, ποδοσφαιριστών, γενικότερα αθλητών, από τότε μέχρι σήμερα.
Ο Γκάρεθ Μπέιλ, λοιπόν, έχει την εύνοια να γίνεται, έστω και με σαρκαστική και όχι αντικειμενική θεώρηση, ισότιμος με τον ασύγκριτο Γιουσέιν Μπολτ επειδή «κατοικεί» στην κορυφή του καταλόγου των πλέον γρήγορων ποδοσφαιριστών.
«Κριτήριο ήταν η τελική ταχύτητα κάθε ποδοσφαιριστή ανά ώρα και όχι κάθε άλλη αντίδραση, με ή χωρίς την μπάλα, που παραπέμπει σε γρήγορα αντανακλαστικά», ακούσαμε από τα ίδια επιστημονικά χείλη.
Ο Γκάρεθ Μπέιλ, μετρήθηκε με τελική ταχύτητα 36,90 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ ο δεύτερος Ορλάνδο Μπέριο, Κολομβιανός επιθετικός της Φλαμέγκο, μετρήθηκε με 36 χλμ. και οι τελευταίοι των κορυφαίων, οι εικοστοί της λίστας, o επιθετικός της Αρσεναλ Θίο Γουόλκοτ και ο αμυντικός της Σαουθάμπτον Μάγια Γιοσίντα, αμφότεροι με 34,78 χλμ.
Διατυπώσαμε την ανάγκη εξήγησης της παρουσίας αμυντικών ανάμεσα στους ταχύτερους και ακούσαμε την απάντηση που περιμένει κάθε υποψιασμένος που αγαπά το ποδόσφαιρο:
«Είναι απόλυτα φυσιολογικό με επιχείρημα τον τρόπο που παίζεται το ποδόσφαιρο στις μέρες μας και απαιτεί γρήγορες, αν όχι αστραπιαίες, κινήσεις και των έντεκα κάθε ομάδας.
Επειδή οι κενοί χώροι έχουν ελαχιστοποιηθεί, επειδή συμπαίκτες και αντίπαλοι έχουν πλέον εξελίξει τη φυσική κατάστασή τους και είναι ικανοί, να αξιοποιήσουν ή να αντιμετωπίσουν αντίστοιχα τις προϋποθέσεις για γκολ.
Και οι έντεκα μιας ενδεκάδας στις μέρες μας».
Ναι, είναι σαφές πως αν θέλεις να είσαι χρήσιμος παίκτης οφείλεις να είσαι δρομέας. Αν όχι σπρίντερ.
Απωθητικό επειδή, κυρίως την τελευταία εικοσαετία της κορύφωσής του, αυτό απέβη σε βάρος του θεάματος.
Απομένουν λίγοι χαρισματικοί, όπως οι Λίονελ Μέσι, Κριστιάνο Ρονάλντο, αν και όχι το ίδιο ταχείς όπως οι είκοσι κορυφαίοι, να σπάνε με την ιδιοφυΐα τους τις… αμυντικές γραμμές Μαζινό σε κάθε μήκος και πλάτος του αγωνιστικού χώρου!
Ωστε να υπενθυμίζουν το ποδόσφαιρο του αυτοσχεδιασμού, αυτό που γοητεύει αλλά το βλέπουμε όλο και σπανιότερα πλέον.
Μέσι και Ρονάλντο, αν και η ταχύτητα στις αντιδράσεις τους είναι στοιχείο της πληθωρικής παρουσίας τους, δεν βρίσκονται ανάμεσα στους ταχύτερους της ίδιας χρονικής περιόδου.
Προ ημερών η σχετική απουσία των δύο εραστών της μπάλας, του Αργεντινού και του Πορτογάλου, τέθηκε υπόψη του Τζον Τέρι με αφορμή την ανάγκη να μιλήσει για μεγάλους προσωπικούς αντιπάλους, τώρα που αποφάσισε να εγκαταλείψει την Tσέλσι.
Ο διεθνής αμυντικός χαμογέλασε και είπε το αυτονόητο:
«Μέσι και Ρονάλντο δεν χρειάζονται την ταχύτητα άλλων παικτών. Εχουν τη δική τους μαζί με τόσα άλλα χαρίσματα, είναι απ’ τους λεγόμενους “ποιητές της μπάλας”, άρα…».
Εκρηκτικότητα και τελική ταχύτητα
Τέσσερις από τους είκοσι είναι παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ!
Δική μας απορία, πάντως, γέννησε η απουσία από τις ψηλότερες θέσεις της κατάταξης με τους παίκτες-αστραπές του Γκαμπονέζου Πιερ-Εμερικ Ομπαμεγιάνγκ.
Ο Αφρικανός της Ντόρτμουντ δεν υπάρχει στους κορυφαίους δέκα από τους είκοσι.
«Εκρηκτικότητα είναι το μεγάλο δικό του όπλο και, αν και διαθέτει ακόμη επιτάχυνση και τελική ταχύτητα με και χωρίς την μπάλα, άλλοι είναι ακόμη πιο γρήγοροι σ’ αυτόν τον τομέα», ακούσαμε.
Θυμίζουμε πως η τελική ταχύτητα ήταν το κριτήριο ανάδειξης της ίδιας έρευνας.
Δεκατρείς από τους είκοσι παίκτες παίζουν σε ομάδες της Πρέμιερ Λιγκ (πάντα το πρωτάθλημα των Αγγλων έπασχε από έλλειψη φαντασίας, διέθετε, κυρίως, δυναμισμό).
Ο ίδιος διεθνής διάλογος επανέφερε τον κάτοχο του ίδιου ρεκόρ σε όλες τις εποχές, τον Ολλανδό μέσο της Μπάγερν Αριεν Ρόμπεν.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, σε φάση του παιχνιδιού Ολλανδίας-Ισπανίας, είχε πιάσει ταχύτητα 37 χιλιομέτρων την ώρα, μια ανάσα από την επίδοση του Γκάρεθ Μπέιλ.
Οσο για τον «ζηλιάρη» Γιουσέιν Μπολτ (κρατήστε την ανάσα σας), σύμφωνα με τη μέτρηση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Στίβου, μεταξύ του 60ού και του 80ού μέτρου όταν έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα (9.58), κινήθηκε με (ταχύτητα-ρεκόρ για κάθε αθλητή παγκοσμίως) 44,75 χιλιόμετρα την ώρα.
Ως γνωστόν… φαινόμενο! Κι όπως κάθε τέτοιο, καταργεί κι εκείνος φυσικούς νόμους.
