Μακριά από ανέξοδες θριαμβολογίες, όσες γεννάει, ίσως αναπόφευκτα, το απρόσμενο νέκταρ πετυχημένης πορείας όπως του Πανιώνιου, υπάρχουν απτές ερμηνείες της φετινής πορείας!
Αλλωστε σε σεβάσμιο αριστοκράτη, πόσο μάλλον καταγόμενο από την Ιωνία που γέννησε κοντά ενάμιση αιώνα πριν, στα χρόνια ακμής της, υψηλό δείκτη πολιτισμού, δεν αρμόζουν κοινές φανφάρες!
Παρά μόνο, όπως εκπέμπουν και οι τωρινές αντιδράσεις των υπευθύνων της ομάδας, ωριμότητα για την κορύφωση της τωρινής αγωνιστικής έκρηξης και κυρίως σωστή διαχείρισή της στην περίοδο ανάπαυλας του καλοκαιριού.
Αν, λοιπόν, η προσεκτική ματιά της λειτουργίας του οργανισμού Πανιώνιος οφείλει να διατυπωθεί λακωνικά, κατ’ αρχάς επιλέγουμε δύο από τα σημαντικά δεδομένα του:
◼ Δώδεκα, άρα πολλοί παίκτες του έχουν πετύχει τα 29 γκολ στο πρωτάθλημα.
Απόδειξη αμοιβαιότητας τόσο στον αγωνιστικό χώρο αλλά και όσων αυτή προϋποθέτει πριν παραταχθεί η ομάδα στο γήπεδο.
◼ Ηχηρή, απρόσμενη ήττα και αποκλεισμός από τον Κισσαμικό στο Κύπελλο, άλλοτε, όπως κατά κόρον συμβαίνει στις ομάδες μας προς εκτόνωση της δηλητηριώδους ατμόσφαιρας, θα είχε αποτέλεσμα εκκαθαρίσεις. Τώρα, όχι.
Είχε ακολουθήσει η κακή εμφάνιση με την Κέρκυρα που επίσης γέννησε λαϊκή δυσαρέσκεια, αλλά και πάλι τίποτα δεν κούνησε τον Βλάνταν Μιλόγεβιτς από τον πάγκο.
Ψυχραιμία, εμπιστοσύνη και ήδη πρόωρη δικαίωση.
Και έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί η δεύτερη θέση για τον Πανιώνιο.
Αφεντικό με γεμάτο πορτοφόλι δεν υπάρχει, απ’ τους γνωστούς που κραυγάζουν με αγοραίο ύφος και λυμαίνονται τον ούτως ή άλλως νεφελώδη ουρανό του ποδοσφαίρου μας.
Αντ’ αυτών, ο Χρήστος Δάρρας, με τη συγκρότηση που υπαγορεύουν η επιστημονική ιδιότητά του και η ανάγκη να μην παρεκκλίνει από τον συνετό δρόμο με τους χαμηλούς τόνους που έφερε την ομάδα κοντά στο υπερώο της βαθμολογίας, αντιδρά ανάλογα όταν του θέτουν, όπως συνέβη και πάλι τις τελευταίες ημέρες από οπαδούς, το κρίσιμο ερώτημα: «Το καλοκαίρι θα πουλήσουμε πάλι όποιον καλό παίκτη έχουμε και θα γκρεμίσουμε ό,τι καλό χτίζουμε φέτος;».
Η λακωνική απάντηση που τους έδωσε είναι ισοδύναμη… προσευχής για παράταση της φετινής πορείας:
«Διοίκηση και προπονητής έχουν αποδείξει πως λειτουργούν συνετά, με πρόγραμμα. Ετσι, με στόχο να μη βλάψουμε την ομάδα, θα χειριστούμε και αυτό το καλοκαίρι, όπως και σε κάθε άλλη χρονική περίοδο, τα θέματα της ομάδας».
Μεταφράζεται και «δεν είναι αναγκαίο να ξεπουλήσουμε κάθε καλό παίκτη αλλά, με γνώμονα και την αναγκαία οικονομική ανάσα της εταιρείας, άρα και της ομάδας, θα γίνουν οι επιλογές που πρέπει».
Από τις σάρκες του
Επιχειρήματα πως δεν θα χαθεί εν μιά νυκτί η φετινή αγωνιστική αποταμίευση του Πανιώνιου, υπάρχουν πολλά.
Τόσο με αμιγώς αγωνιστικό περιεχόμενο όσο και ισοδύναμα αποφάσεων που δικαίωσαν διοίκηση και προπονητή.
Δεν πάει πολύς καιρός που έσπειρε ανησυχία η πώληση του Ανσαριφάρντ στον Ολυμπιακό, αλλά από την επόμενη μέρα (κυριολεκτικά) ακόμη και απόντος του Ιρανού, ο Πανιώνιος συνέχισε αναλλοίωτη την ανοδική πορεία του.
Με λύσεις απ’ τις ίδιες τις… σάρκες του! Το ίδιο και νωρίτερα με την πώληση του Μπουμάλ στον Παναθηναϊκό.
Ανεπηρέαστος συνέχισε τότε και τώρα, ακριβώς επειδή «καμία κίνηση δεν γίνεται τυχαία αλλά υπάρχει σκέψη που οδηγεί σ’ αυτήν!», όπως είχε πει στην «Εφ.Συν.» η ήρεμη δύναμη του πάγκου.
Κι έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς.
Θερμόαιμοι της εξέδρας -αλλά και πιο ώριμοι παρατηρητές- τού προσάπτουν πως στερείται γρήγορα αντανακλαστικά απ’ τον πάγκο. Κοινώς αργεί να πάρει αποφάσεις.
Ο ίδιος και οι συνεργάτες του, πρόσφατα, μας είπαν με χαμόγελο: «Μήπως εννοούν πως παίρνουμε ώριμες και όχι καθυστερημένες αποφάσεις;».
Προς το παρόν ο 47χρονος Σέρβος προπονητής, με το ταπεινό βιογραφικό αλλά και την ουσιαστική συμμετοχή στην εξέλιξη των παιχνιδιών, δικαιώνεται.
Δεν υποκρίθηκε τον… κυκλοθυμικό ανανεωτή μόλις πήρε τη θέση του Μαρίνου Ουζουνίδη.
Διαφύλαξε τη λογική που υπήρχε στην κυκλοφορία της μπάλας αν και άλλαξε το σύστημα: Το περσινό 4-4-1-1, παρόντος του Μασούντ και απόντος του Μπακασέτα, έγινε 4-2-3-1 με δυνατότητες προσαρμογής, ανάλογα με την εξέλιξη (πόσο μάλλον δυσάρεστη) των παιχνιδιών.
Τι κι αν έφυγαν, λοιπόν, Μπουμάλ, Ανσαριφάρντ, νωρίτερα Χατζηισαΐας στον ΠΑΟΚ, Ευαγγέλου επίσης στον Παναθηναϊκό και Ουζουνίδης απ’ τον πάγκο.
Ο Πανιώνιος συνέχισε ανεπηρέαστος. Και μάλιστα όχι πορεία μάχης για επιβίωση στη μεγάλη κατηγορία αλλά με θράσος πρωταγωνιστή!
Πριν από τρεις εβδομάδες, ο Στάθης Χάιτας, στέλεχος της μεγάλης ομάδας του Πανιώνιου στην αυγή της δεκαετίας του ’70 (με Δέδε, Ιντζόγλου και τον… ανατέλλοντα αστέρα Θωμά Μαύρο δίπλα του), είχε δηλώσει στην «Εφ.Συν.» πως «ο Πανιώνιος, λόγω καταγωγής και οικογενειακής ατμόσφαιρας, είναι κάτι ανώτερο και όχι απλή ομάδα».
Με άλλα λόγια, ανέδειξε την προσωπική σχέση με την ομάδα των παικτών, Ελλήνων και ξένων, όσων πάνε για καφέ στην πιο διάσημη πλατεία των νοτίων προαστίων.
Κι αυτό δεν είναι… επικολυρική αηδιούλα για λαϊκή κατανάλωση, αλλά αποδεικνύεται και εντός γηπέδου: όπως ήδη διαβάσατε, 12 διαφορετικοί παίκτες έχουν πετύχει τα 29 γκολ μέχρι στιγμής και 11 από τους συνολικά 25 παίκτες που έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι τώρα έχουν περισσότερες από 15 συμμετοχές.
Ολα τούτα παραπέμπουν σε αφοσίωση στον στόχο και αφού το κίνητρο των ίδιων παικτών δεν είναι το ισχυρό οικονομικό, όπως συμβαίνει σε ομάδες-μεγαλοκαρχαρίες του ποδοσφαίρου μας, κατανοεί κανείς αυτό που τόνισε σε ανύποπτη στιγμή ο Παναγιώτης Κόρμπος, αρχηγός του φετινού φιλόδοξου Πανιώνιου: «Ακόμη και ξένοι που παίζουν λίγο καιρό στην ομάδα, λένε πως νιώθουν μαζί της οικειότητα».
Ιδού η ψυχολογική εξήγηση-παράμετρος της πορείας του ειρηνικού επαναστάτη της Νέας Σμύρνης…
