Το ότι η Ολυμπιακή φλόγα θα περάσει από την ανοιχτή δομή φιλοξενίας στον Ελαιώνα τον Απρίλιο και ένας πρόσφυγας θα είναι λαμπαδηδρόμος στο δρόμο της προς το Ρίο, ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, Τόμας Μπαχ, που βρέθηκε χθες στον Ελαιώνα στο πλαίσιο της τριήμερης επίσκεψης του στην Αθήνα.
Τον συνόδευαν ο Επίτιμος Πρόεδρος της ΔΟΕ και Ειδικός Πρεσβευτής του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για τους νεαρούς πρόσφυγες και τον αθλητισμό, Ζακ Ρόγκ, ο αναπληρωτής υπουργός μεταναστευτικής πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, Σπύρος Καπράλος και ο δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, που χαρακτήρισε απαράδεκτα τα σενάρια περί ανταλλαγής χρέους-προσφυγικού και τόνισε ότι δεν υπάρχουν σχέδια για τη δημιουργία νέας εγκατάστασης για τους πρόσφυγες εντός του δήμου Αθηναίων.
Ο κ. Μπαχ είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με αρκετούς πρόσφυγες από διάφορες εθνικότητες ανάμεσα στους οποίους και αθλητές στις χώρες τους και να παίξει ποδόσφαιρο με τα παιδιά στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Ελαιώνα που χρηματοδοτήθηκαν από τη ΔΟΕ και την ΕΟΕ. Στη συνέχεια παραχωρήθηκε συνέντευξη τύπου στην οποία εκτός από όσους αναφέρθηκαν παραπάνω συμμετείχαν οι κκ. Φιλίπ Λεκλέρκ, ο εκτελών χρέη Αντιπροσώπου Ύπατης Αρμοστείας ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες sτην Ελλάδα και ο δήμαρχος Λέσβου, Σπύρος Γαληνός.
«Η παρουσία του κ. Μπαχ δεν μπορεί παρά να συνδέεται με τα μηνύματα ειρήνης που φέρνουν τα αθλήματα και οι Ολυμπιακοί Αγώνες σε όλον τον κόσμο. Η παρουσία της ΔΟΕ είναι πολύ σημαντική για τη χώρα μας που περνάει δύσκολες στιγμές και στέλνει ένα μήνυμα αξιοπρέπειας για την Ελλάδα και τους πρόσφυγες. Είπα στον κ. Μπαχ ότι βασιζόμαστε πάνω του και θα ήθελα να βοηθήσει, να αποτελέσει πρεσβευτή της μεγάλης προσπάθειας που κάνουμε», τόνισε ο κ. Μουζάλας που πήρε πρώτος το λόγο για να συνεχίσει ο πρόεδρος της ΔΟΕ.
«Είμαστε εδώ για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας προς τους πρόσφυγες που υποφέρουν. Η επίσκεψη μας ήταν συναισθηματικά φορτισμένη και συγκινητική. Μιλήσαμε με οικογένειες και παιδιά και μάθαμε για το δύσκολο ταξίδι που κάνουν. Η αλληλεγγύη είναι ολυμπιακή αξία και η ΔΟΕ προσπαθεί να βοηθήσει με τρεις τρόπους. Πρώτον, με τη μακρόχρονη συνεργασία μας με τον ΟΗΕ και την Ύπατη Αρμοστεία για τους πρόσφυγες. Δεύτερον, τη συνεργασία μας με τις κατά τόπους ολυμπιακές επιτροπές στη προσπάθεια μας να συμβάλλουμε στη βελτίωση των υποδομών για τους πρόσφυγες παγκοσμίως. Έχουμε ένα ειδικό ταμείο 2 εκατομμυρίων δολαρίων και αυτά τα χρήματα χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία αθλητικών υποδομών στους χώρους που φιλοξενούνται πρόσφυγες. Τρίτον, προσπαθούμε να εντοπίσουμε τους αθλητές και τις αθλήτριες που βρίσκονται ανάμεσα στους πρόσφυγες και να τους διευκολύνουμε όσο μπορούμε προσφέροντας υποτροφίες και διευκολύνοντας τους να έρθουν σε επαφή με τις εθνικές ομοσπονδίες των χωρών στις οποίες βρίσκονται», τόνισε ο κ. Μπαχ σχετικά με το έργο της ΔΟΕ στο προσφυγικό.
Ανάμεσα στους πρόσφυγες που φιλοξενούνται στον Ελαιώνα βρίσκονται δύο αθλητές. Ο ένας από αυτούς, Φαρχαντ Τακάλο, προέρχεται από το Ιράν και ήταν πρωταθλητής στη σκοποβολή τύπου skeet για το 2013,2014 και 2015. Ο κ. Τακάλο δέχθηκε να μας μιλήσει για τους λόγους που έφυγε από το Ιράν και την εμπειρία του στον Ελαιώνα:
«Ήμουν αθλητής στην εθνική ομάδα του Ιράν. Όμως δεν υπήρχε η υποστήριξη μας από το κράτος για να συμμετέχουμε σε αγώνες στο εξωτερικό. Ένας από τους σημαντικότερους λόγους που έφυγα από τη χώρα ήταν ότι ήθελα να συνεχίσω το άθλημα μου και να συμμετάσχω σε διεθνείς αγώνες. Αν με δεχθεί η Ελλάδα θα μείνω εδώ και θα προπονηθώ, αλλιώς θα προσπαθήσω να το κάνω σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης. Σε έξι μήνες μπορώ να συμμετέχω ξανά σε αγώνες. Πλήρωσα 1000 δολάρια στο διακινητή για να περάσω και ήμουνα σε μία βάρκα με 58 άτομα».
Στη συνέχεια ο κ. Μπαχ αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία που πήραν η ΔΟΕ και η ΕΟΕ να φτάσει η ολυμπιακή φλόγα στις δομές του Ελαιώνα, ώστε να περάσει ένα μήνυμα πίστης και ελπίδας στους πρόσφυγες και να στραφεί ο πλανήτης στο προσφυγικό. Μάλιστα, στους αγώνες του Ρίο θα συμμετάσχει ομάδα αποτελούμενη από πρόσφυγες που όπως είπε ο πρόεδρος της ΔΟΕ «δεν έχουν σπίτι, δεν έχουν εθνική ολυμπιακή επιτροπή να τους στείλει στους αγώνες, δεν έχουν πατρίδα, δεν έχουν εθνικό ύμνο».
«Ο αθλητισμός μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία των ψυχολογικών τραυμάτων των προσφύγων, δεν είναι πανάκεια αλλά μπορεί να ενισχύσει την ποιότητα ζωής. Θα γίνει δωρεά ύψους 250.000 δολαρίων στο γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας στην Ελλάδα», είπε ο Ζακ Ρόγκ, που ευχαρίστησε τις ελληνικές αρχές, των εθελοντών και της Ύπατης Αρμοστείας για την προσπάθεια που καταβάλουν.
Ο Γίωργος Καμίνης, από την πλευρά του αναφέρθηκε περισσότερο στην πολιτική πλευρά του ζητήματος: «Το ολυμπιακό πνεύμα είναι πάντοτε παρόν στην Αθήνα. Τα έξι τελευταία χρόνια η Ελλάδα αντιμετωπίζει οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση, δεν μπορούμε να περιμένουμε η ελληνική διοίκηση μέσα σε λίγους μήνες να αντιμετωπίσει τόσα προβλήματα. Την ίδια ώρα ακούμε απειλές για έξοδο από τη συνθήκη Σένγκεν. Οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να δείξουν αλληλεγγύη. Τα δημοσιεύματα ανταλλαγής χρέους-προσφυγικού είναι απαράδεκτα. Δεν θα πουλήσουμε την αξιοπρέπεια μας. Νομίζω ότι και η ελληνική κυβέρνηση θα έχει την ίδια στάση», τόνισε μεταξύ άλλων, ενώ επισήμανε ότι δεν υπάρχουν σχέδια για άλλη εγκατάσταση προσφύγων στα όρια του δήμου Αθηναίων.
Για έμπρακτη αλληλεγγύη στους πρόσφυγες με την ενίσχυση των εγκαταστάσεων στον Ελαιώνα μίλησε ο πρόεδρος της ΕΟΕ Σπύρος Καπράλος, ενώ σύντομη παρέμβαση έκανε και ο δήμαρχος Λέσβου, Σπύρος Γαληνός, που είπε ότι πρέπει να γίνει κοινή προσπάθεια για να μπει ένα τέλος στο δράμα στο Αιγαίο και πρότεινε την καταγραφή των προσφύγων στην Τουρκία, ώστε να μην κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους στη θάλασσα.
Κι αφού η συνέντευξη τύπου ολοκληρώθηκε, τα φλας σταμάτησαν να αστράφτουν και οι κάμερες απομακρύνθηκαν, ήρθαν κοντά μας οι Ραμπία, Σαλαχ και Μουνίρ, όλοι τους γύρω στα 25, Παλαιστίνιοι. «Ποιοι ήταν αυτοί που ήρθαν ;», αναρωτιούνται και αφού τους ενημερώνουμε σχετικά ξεκινούν να μας μιλούν για τα προβλήματα τους: «Φύγαμε από την πατρίδα μας γιατί δεν αντέχαμε την κατάσταση εκεί, τον πόλεμο. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί περνούν οι Σύροι τα σύνορα και όχι εμείς. Θέλουμε να φτιάξουμε τις ζωές μας, να δουλέψουμε. Δεν έχουμε επιλογή, δεν μπορούμε να πάμε πίσω».
Απότομη προσγείωση στην πραγματικότητα μαζί με την ελπίδα τέτοιου τύπου πρωτοβουλίες να στρέψουν το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας στην ανακούφιση των 60.000.0000 προσφύγων παγκοσμίως και όχι στα κλειστά σύνορα, τα τεράστια στρατόπεδα ή τις άλλες ακραίες απόψεις που ακούγονται όλο και περισσότερο…
