Η διάσταση που δίνει, μόλις επέστρεψε από το Τόκιο, στην προσπάθειά της ηχεί με βολή τόξου. Ομοια μ’ εκείνες που επιχείρησαν, χωρίς επιτυχία, τη διάκριση στους έκτους Ολυμπιακούς Αγώνες της ζωής της… Αφουγκραστείτε την Ευαγγελία Ψάρρα:
«Το παραπάνω βήμα χάθηκε, σε μάχη μια εναντίον μιας με την τοξοβόλο από την Ταϊπέι, στη λεπτομέρεια. Αμοιβή για εμένα είναι η προσπάθεια που κατέβαλα. Κι όποιος πει πως αυτές οι λέξεις μου «είναι ηττοπάθεια», απλά δεν ξέρει από αθλητισμό, δεν έχει αίσθηση από το αγωνιστικό όσο και το ψυχολογικό σκέλος των Ολυμπιακών Αγώνων. Δεν είναι αμελητέο το σημείο που έφτασα στη μεγάλη διοργάνωση».
Το δεύτερο σκέλος του ίδιου προσδιορισμού:
«Από το ταξίδι προέκυψαν προβλήματα φθοράς τμήματος του εξοπλισμού μου, τα λύσαμε την τελευταία στιγμή, όταν φτάσαμε στο Τόκιο, ήταν και αυτή μια πραγματικότητα που ισοδυναμούσε με πρόβλημα λίγο πριν αγωνιστώ. Το ξαναλέω, «είμαι ικανοποιημένη»! Και θα το στοιχειοθετήσω και εγώ με λέξεις που θα θυμίσουν τις λέξεις που ακούσατε από τον αθλητή της άρσης βαρών και δικαίως έχουν κάνει θόρυβο επειδή αυτή είναι η αλήθεια, είτε κάποιοι το θέλουν είτε όχι».
Σώπασε και κατέληξε με άλλη μια… ρίψη βέλους. Μακάρι να βρει τον στόχο του:
«Στα δικά μας, λεγόμενα «μη κοσμικά» αθλήματα, επειδή δεν υπάρχει αναγνωρισιμότητα, ούτε περίοπτη θέση στα μέσα ενημέρωσης, δεν λαμβάνουμε βοήθεια, για μεγάλες διοργανώσεις προετοιμαζόμαστε στη σιωπή μας. Και δεν αναφέρομαι κατ’ ανάγκη μόνο σε οικονομική βοήθεια αλλά σε γενικότερη στήριξη, δηλαδή ενδιαφέρον από αρχές του αθλητισμού και όχι μόνο για τις συνθήκες προετοιμασίας, για πιθανά αγωνιστικά και όχι μόνο προβλήματα που ίσως επηρεάζουν την προετοιμασία μας, όπως σωστά είπε και ο αθλητής της άρσης βαρών. Αν βέβαια διακριθούμε, όσοι δεν ασχολούνται μαζί μας όταν μοχθούμε, θα έρθουν δίπλα μας να μας συγχαρούν, να καρπωθούν κάτι από τη λάμψη μας. Γνωστά αυτά…».
