Η χρυσή ολυμπιονίκης του Ρίο, Αννα Κορακάκη, έδειξε ότι δεν ήταν στην καλύτερη φόρμα για να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Παρ’ όλα αυτά πέτυχε τον αρχικό της στόχο και πέρασε στον τελικό όπου κατέλαβε την έκτη θέση των 25 μ. στο σπορ πιστόλι. Ακριβώς την ίδια θέση όπου είχε βρεθεί πριν από λίγα 24ωρα στα 10 μ. αεροβόλο πιστόλι. Και αν όλοι είχαν στο μυαλό τους ως μέτρο σύγκρισης το γεγονός ότι πριν από πέντε χρόνια επέστρεψε από τη Βραζιλία με ένα χρυσό (25 μ. σπορ πιστόλι) και ένα χάλκινο (10 μ. αεροβόλο πιστόλι), η ίδια έδειξε πολύ ευχαριστημένη από την παρουσία της, τηρουμένων των αναλογιών και των παραμέτρων. Δηλαδή την ιδιομορφία του αθλήματος, αλλά και την έλλειψη αγώνων.
Η Αννα και πάλι δεν ξεκίνησε καλά στην πρώτη σειρά των 20 βολών και βρέθηκε να… κυνηγάει. Από εκεί και πέρα, με βάση το σύστημα, ανά σετ των 5 βολών, άρχισαν να αποχωρούν με τη λογική της αντίστροφης μέτρησης οι αθλήτριες, ξεκινώντας από την 8η, που ήταν Τσια Τσεν Τιεν (κινεζική Ταϊπέι). Ακολούθησε η Ντόρεν Βένεκαμπ (Γερμανία) που ήταν 7η και μετά η Αννα Κορακάκη (18 βαθμούς) που κατετάγη 6η. Με αυτή τη διαδικασία φτάσαμε στη νικήτρια, τη Ρωσίδα Βιταλίνα Μπατσαράσκινα, η οποία με 38 βαθμούς και νέο ολυμπιακό ρεκόρ επικράτησε με 4-1 στο μπαράζ της Μίνγιουνγκ Κιμ από τη Ν. Κορέα (επίσης 38 βαθμούς), αφήνοντάς την με το ασημένιο. Το χάλκινο πήγε στην Κινέζα Τζιαρουϊξάν Σιάο (29 β.).
«Στον τελικό παίζει ρόλο η τύχη και δεν την είχα, παρότι ήμουν πολύ καλά τεχνικά. Αισθάνομαι πάρα πολύ καλά, περήφανη και χαρούμενη. Νιώθω καταξιωμένη στον χώρο μας, γιατί αυτό που έγινε είναι πάρα πολύ σπάνιο στον χώρο μας. Ενας δεύτερος σερί τελικός είναι πάρα πολύ δύσκολο να συμβεί. Χαίρομαι πολύ που το κατάφερα και πιστεύω ότι με επηρέασε περισσότερο από ό,τι περίμενα η κατάσταση με την πανδημία. Οι αντίπαλοί μου είχαν αγώνες και προπονήσεις στις χώρες τους, καθώς ανήκουν σε μεγάλους συλλόγους, ενώ εγώ για ενάμιση χρόνο δεν είχα αγώνες ούτε στην Ελλάδα ούτε στο εξωτερικό. Αν είχα 4-5 αγώνες στο διάστημα αυτό, θα είχα καλύτερη παρουσία» τόνισε η Ελληνίδα πρωταθλήτρια και συμπλήρωσε: «Σίγουρα απέκτησα πολύ περισσότερη εμπειρία. Τα μετάλλια δεν σου δίνουν εμπειρία. Ημουν ώριμη στον τρόπο που έριχνα. Χαίρομαι πολύ γιατί διόρθωσα όποια λάθη έκανα στους μόλις δύο αγώνες που είχα πριν έρθω εδώ. Εννοείται πως κοιτάζω το Παρίσι, γιατί πλέον μένουν μόλις τρία χρόνια και σύντομα αρχίζουν και οι προκρίσεις. Θέλω να επιστρέψω στα μετάλλια».
