Υστερα από αναμονή 16 χρόνων οι Σέλτικς επέστρεψαν στον θρόνο του πρωταθλητή. Τελείωσαν τη δουλειά με ιδανικό τρόπο μέσα στην έδρα τους μαζί με τους οπαδούς τους, που έκαναν σαν τρελοί από χαρά γιατί έγιναν μέρος της Ιστορίας. Οι «Κέλτες» επικράτησαν στον 5ο τελικό των Μάβερικς με 106-88, έκαναν το 4-1 και πήραν στα χέρια τους τον 18ο τίτλο της λαμπρής ιστορίας τους (σε 23 τελικούς). Μάλιστα αυτός είναι που τους ανεβάζει στην κορυφή της σχετικής λίστας του ΝΒΑ, αφού μέχρι χθες τη μοιράζονταν με τους Λέικερς, οι οποίοι είχαν φτάσει στους 17 τη σεζόν του κορονοϊού (2020) που όλα κρίθηκαν στη «φούσκα» του Ορλάντο.
Η φετινή κυριαρχία των Σέλτικς ήταν τόσο επιβλητική που κανείς δεν πίστευε ότι θα χάσουν αυτή την ευκαιρία. Στην κανονική περίοδο τερμάτισαν με το καλύτερο ρεκόρ (64-18) και στα πλέι οφ φάνηκε ότι δεν είχαν αντίπαλο, αφού πέρασαν κατά σειρά τα εμπόδια των Χιτ (με 4-1), των Καβαλίερς (4-1), πήραν τον τελικό στην Ανατολή με «σκούπα» (4-0) κόντρα στους Πέισερς. Στο τέλος πρόσθεσαν στη λίστα με τα θύματά τους τους Μάβερικς του Ντόντσιτς και του Ιρβινγκ.
Οσο φαβορί κι αν έδειχναν ως ομάδα, οι σκηνές που διαδραματίστηκαν μετά το φινάλε του τελευταίου αγώνα της χρονιάς ήταν συγκινητικές. Πρωταγωνιστής ήταν ο σταρ Τζέισον Τέιτουμ (31 π., 11 ασ.), που έκρυψε το πρόσωπό του και έκλαιγε σαν μικρό παιδί για το πρώτο δαχτυλίδι της καριέρας του. Ηταν ο ένας από τους δύο ηγέτες μιας ομάδας που διακρίθηκε για την ανθεκτικότητα και τον χαρακτήρα της. Ο άλλος ήταν ο Τζέιλεν Μπράουν (21 π.), στον οποίο κατέληξε ο τίτλος του MVP των τελικών. Δικαιολογημένα γιατί ήταν αυτός που στις τελευταίες σειρές έκανε τα καλύτερα παιχνίδια της καριέρας του και δικαιολόγησε τον τίτλο του πιο ακριβοπληρωμένου παίκτη στη λίγκα.
Ηταν επίσης μια δικαίωση και για τη διοίκηση που εμπιστεύτηκε το τιμόνι στον νεαρό Τζο Ματσούλα, ο οποίος πρόπερσι αντικατέστησε ως υπηρεσιακός τον Ιμε Ουντόκα, αλλά έπεισε ότι μπορούσε να κάνει τη δουλειά. Και έγινε ακόμη ένας «ρούκι» τεχνικός που οδήγησε την ομάδα του στον τίτλο. Ο Ματσούλα κατάφερε να συνδυάσει όλα τα κομμάτια του παζλ, αξιοποιώντας τις ικανότητες παικτών όπως ο Ντέρικ Γουάιτ (τελείωσε το ματς με σπασμένα δόντια), ο Αλ Χόρφορντ, ο Λετονός Κρίσταπς Πορζίνγκις (θα μπει στο χειρουργείο και δεν θα ενισχύσει τη Λετονία στο Προολυμπιακό) και, τέλος, το «δώρο» που του έκαναν οι Μπακς αφήνοντας τον υπερπολύτιμο Τζρού Χόλιντέι για να πάρουν τον Λίλαρντ.
Το τελευταίο λάβαρο στην οροφή του TD Garden είχαν σηκώσει αστέρια όπως οι Κέβιν Γκαρνέτ, Πολ Πιρς και Ρέι Αλεν με προπονητή τον Ντοκ Ρίβερς.
Οι Μάβερικς φάνηκε ότι δεν είχαν άλλη… βενζίνη. Ειδικά ο Ντόντσιτς (28 π., 12 ριμπ.) ήθελε, προσπάθησε, αλλά το (όχι και τόσο αθλητικό) σώμα του δεν τον ακολουθούσε. Παρεμπιπτόντως δεν ήταν ξεκάθαρος όταν ρωτήθηκε για τη συμμετοχή του με τη Σλοβενία στο Προολυμπιακό της Αθήνα. Ούτε ο Ιρβινγκ (15 π.) μπορούσε να αλλάξει το χρονικό μιας προδιαγεγραμμένης στέψης.
Με αυτά και με εκείνα το 2024 αποδείχτηκε η χρονιά του «τριφυλλιού», αφού τόσο στο ΝΒΑ (Σέλτικς) όσο και στην Ευρωλίγκα (Παναθηναϊκός) επικράτησαν δύο ομάδες που το έχουν για σήμα. Ισως από αυτή τη σύμπτωση να εμπνεύστηκε και η Ευρωλίγκα για να τρολάρει με την ανάρτησή της: «Δεν είστε πρωταθλητές κόσμου μέχρι να νικήσετε τον Παναθηναϊκό»!
