Αν μη τι άλλο η μεταγραφική δραστηριότητα των δύο «αιωνίων» στο μπάσκετ αλλά και η περιέργεια για τα «προσεχώς» δεν πρόκειται να μας αφήσουν να πλήξουμε αυτό το ξεχωριστό καλοκαίρι. Αφενός γιατί Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός ξεκινούν από διαφορετική αφετηρία, αφετέρου με κοινό στόχο την κορυφή στο ελληνικό πρωτάθλημα που κρίνεται αποκλειστικά και μόνο στο δικό τους «μπρα ντε φερ», αλλά και τη διάκριση στην Ευρωλίγκα, εκεί όπου μέσα από αυτόν τον «μαραθώνιο» αποκαλύπτεται η πραγματική αξία κάθε ομάδας, από τη στιγμή που ανταγωνίζεται, χωρίς ανάσα, με τους καλύτερους.
Η μεγάλη εικόνα δείχνει τον Ολυμπιακό να προέρχεται από μια σαρωτική διετία, αφού κυριάρχησε του Παναθηναϊκού στην Ελλάδα, κατακτώντας και τους πέντε τίτλους που διεκδίκησαν, με τον εκκωφαντικό απολογισμό που έφτασε το 16-1 στα μεταξύ τους παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις. Επίσης, από δύο πειστικές προκρίσεις σε διαδοχικά φάιναλ φορ που χάθηκαν από δύο buzzer beater στον περσινό ημιτελικό με την Εφές και στον φετινό τελικό με τη Ρεάλ, όπου άγγιξε τον τίτλο, μετά από μια σεζόν γεμάτη πρωτιές, ρεκόρ και πανευρωπαϊκή αναγνώριση από τους αντιπάλους. Και τον Παναθηναϊκό, αποφασισμένο να αφήσει πίσω του τρία χρόνια γεμάτα αστοχίες, γκρίνιες και κλυδωνισμούς, που δεν στοίχισαν μόνο κακές πορείες αλλά και υποτίμηση της διαπραγματευτικής του ισχύος.
Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι «ερυθρόλευκοι» φαντάζουν πιο ελκυστικός προορισμός, ενώ οι «πράσινοι» θα πρέπει να πληρώσουν υπεραξία για να πείσουν καλούς παίκτες να ξεχάσουν όσα μεσολάβησαν και να σκεφτούν ότι παραμένει «Εξάστερος». Γι’ αυτό άλλωστε το αφεντικό του, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, πεισμωμένος όσο ποτέ, έδειξε εξ αρχής αποφασισμένος να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να πατήσει το «restart». Η πρώτη του κίνηση ήταν να κλείσει για τη θέση του προπονητή τον Τούρκο Εργκίν Αταμάν, που έκανε το ευρωπαϊκό back2back με την Εφές, την οποία αποχαιρέτησε κλείνοντας τον κύκλο του ως πρωταθλητής Τουρκίας.
Ο Ολυμπιακός ουσιαστικά έχει να καλύψει τη διπλή απώλεια δύο πρωτοκλασάτων παικτών με ελληνικό διαβατήριο. Σε πρώτη φάση, κυρίως του περσινού MVP της Ευρωλίγκας, Σάσα Βεζένκοφ, ο οποίος με την έκρηξη της τελευταίας τριετίας απέκτησε το δικαίωμα να ζήσει το όνειρο του ΝΒΑ, υπογράφοντας για 2+1 χρόνια στους Σακραμέντο Κινγκς έναντι 20 εκατ. δολαρίων. Αποχώρησε και ο Κώστας Σλούκας, αλλά κατά βάθος ήταν ένα διαζύγιο που όλοι εισέπραξαν ως συναινετικό από τη στιγμή που ο ίδιος ο παίκτης δεν είχε τον ρόλο που φανταζόταν και ο προπονητής, Γιώργος Μπαρτζώκας, δεν θα μπορούσε να υποθηκεύσει την ομοψυχία της ομάδας για να μη στενοχωριέται ένας παίκτης, ο οποίος δεν εξυπηρετούσε με την καρδιά του ένα πετυχημένο πλάνο.
Για τους «ερυθρόλευκους», που επανέφεραν τον σέντερ Νίκολα Μιλουτίνοφ για να φτιάξει δίδυμο με τον Φαλ, και τον Νάιτζελ Ουίλιαμς-Γκος, που μπορεί να καλύψει και τις δύο θέσεις των γκαρντ ώστε να συμπληρώνει τον Γουόκαπ (η ελληνοποίησή του αποδείχθηκε «κλειδί») και να υποστηρίζει κάποια λεπτά στο «δύο», ήταν εξίσου σημαντική απόφαση παραμονής των Κάναν και Πίτερς. Από τους υπόλοιπους ξένους δεν θα συνεχίσουν ο Τζόελ Μπολομπόι και ο Ταρίκ Μπλακ, ο οποίος θα έμενε αν δεν έχανε όλα τα πλέι οφ με τραυματισμό. Αυτό σημαίνει ότι για τον Μπαρτζώκα κομβική είναι πλέον η αντικατάσταση του Βεζένκοφ, με πρώτο (και ίσως μοναδικό) στόχο τον σταρ Νίκολα Μίροτιτς, ο οποίος περιμένει να πάρει αποζημίωση από την Μπαρτσελόνα, που του έδειξε την έξοδο δύο χρόνια πριν εκπνεύσει το συμβόλαιο και φαίνεται πως θα τα βρουν αν του δώσει 8 εκατ., δηλαδή το 75% του συνολικού ποσού.
Ο Ολυμπιακός έχει εξοικονομήσει 3 εκατ. από την αποχώρηση του Βεζένκοφ και επίσης ξέρει ότι θα πρέπει να κάνει μετατροπές στο αγωνιστικό του πλάνο γιατί ο Σάσα είχε άλλα χαρακτηριστικά (ταχύτητα, κίνηση χωρίς την μπάλα) σε σχέση με τον πιο αργό Μαυροβούνιο, ο οποίος όμως είναι παίκτης από το πάνω ράφι. Ως τρίτος ψηλός, αλλά και ως Ελληνας, προκρίνεται ο νεαρός Τανούλης του Προμηθέα, ενώ τη θέση του Σλούκα αριθμητικά την καλύπτει χωρίς μεταγραφή, αλλά ιδανικά θα ήθελε επιστροφή του σουτέρ Ντόρσεϊ, αν τον αφήσει η Φενέρμπαχτσε, που με τη σειρά της θέλει τον Σλούκα και τον Παπαγιάννη, θέλοντας να «σπάσει» τα συμβόλαια Καλάθη-Ντόρσεϊ.
Ο Παναθηναϊκός φτιάχνει ομάδα από την αρχή. Αρα θέλει πίστωση χρόνου για να βρει χημεία, όποιο κι αν είναι το νέο ρόστερ. Στα γκαρντ, που ήταν το βασικό πρόβλημα την τελευταία τριετία, είχε κλείσει (πριν προσλάβει τον Αταμάν) τον Αργεντίνο δυναμίτη Λούκα Βιλντόζα και τον ανερχόμενο Δημήτρη Μωραΐτη από το Περιστέρι. Δίπλα τους θα βάλει τον πολύ σοβαρό -και κακώς υποτιμημένο στη συνείδηση του κόσμου- Τζέριαν Γκραντ. Πλέον ψάχνει ακόμη έναν γκαρντ (θέλει τον Ντόρσεϊ και ίσως τον Καλάθη), ενώ έχει κάνει πρόταση 8 εκατομμυρίων για τον Σλούκα ώστε να πετύχει και ένα επικοινωνιακό «μπαμ». Ο μόνος από τους περσινούς ξένους που δεν έχει χαιρετήσει ακόμη είναι και ο μοναδικός που έχει συμβόλαιο, ο Μάριους Γκριγκόνις.
Η επιστροφή του Μήτογλου σε συνδυασμό με την απόκτηση του Ματίας Λεσόρ από την Παρτίζαν και του Κώστα Αντετοκούνμπο ενίσχυσαν τους ψηλούς, ενώ ο Ιωάννης Παπαπέτρου είναι έτοιμος να επιστρέψει ανά πάσα στιγμή, τη στιγμή που καθόλου σίγουρη δεν είναι η παραμονή του Γιώργου Παπαγιάννη, με τον οποίο γίνεται παιχνίδι τακτικής. Από τη στιγμή που πολλοί παίκτες πρώτης γραμμής Ευρωλίγκας αρνήθηκαν τις υψηλές προσφορές (Καμπάτσο, Πάντερ, Λόιντ) γιατί είχαν άλλες προτεραιότητες, είναι πλέον πιθανό ο Αταμάν να στραφεί για «τεσσάρι» (ο Μήτογλου θέλει χρόνο μετά από τόσο μεγάλη αποχή) στην αμερικανική αγορά.
Επίσης, η περίπτωση του πλέι μέικερ Πάνγκος, που απομακρύνεται από την Αρμάνι, μπορεί να διαφοροποιήσει τα πλάνα στην περιφέρεια, με τον Βιλντόζα να παίζει περισσότερο στο «δύο». Αναγκαστικά οι μικροί Ελληνες (Σαμαντούροφ, Αβδάλας και ίσως ο Χουγκάζ) θα πρέπει να δοθούν δανεικοί και είναι αμφίβολο αν εκτός από τον Παναγιώτη Καλαϊτζάκη θα μείνει και ο αδελφός του, Γιώργος.
