Ο «μεγάλος – μικρός» σταμάτησε… ως μεγάλος

Πριν περάσουν 48 ώρες από το «αντίο» του μεγάλου Βασίλη Σπανούλη, άλλος ένας σπουδαίος παίκτης της σύγχρονης ιστορίας του ελληνικού μπάσκετ και μέλος της χρυσής Εθνικής της περιόδου 2004-2009 ανακοίνωσε και επίσημα την απόφασή του να κρεμάσει τα παπούτσια του. Ο Νίκος Ζήσης, συνοδοιπόρος, μόνιμος συγκάτοικος στο δωμάτιο από τα χρόνια της Εθνικής Εφήβων και κουμπάρος του Βασίλη Σπανούλη, έριξε τίτλους τέλους λίγο πριν κλείσει τα 38 (16/8/83). Η τελευταία του ομάδα ήταν η ΑΕΚ, εκείνη που τον απέκτησε το 2000 από τη ΧΑΝΘ και τον παρουσίασε στο επαγγελματικό μπάσκετ.

Από το 2005 και μετά ο «μεγάλος μικρός», όπως αποκαλέστηκε για την ωριμότητα με την οποία αγωνιζόταν από νεαρή ηλικία, έφυγε στο εξωτερικό και γλίτωσε από τη φθορά που προκαλεί η τοξική ελληνική πραγματικότητα. Μπενετόν Τρεβίζο, ΤΣΣΚΑ, Σιένα, Μπιλμπάο, Ούνικς Καζάν, Φενέρμπαχτσε, Μπάμπεργκ και Μπανταλόνα, επωφελήθηκαν από την ομαδικότητά του, την πιστή εφαρμογή των κανόνων του προπονητή και τον αδαμάντινο χαρακτήρα του. Η Μπάμπεργκ σε ειδική τελετή απέσυρε την φανέλα του. Ο Ντέιβιντ Μπλατ τού έκανε το μεγαλύτερο κομπλιμέντο: «Θα ήθελα ο γιος μου να μοιάσει στον Νίκο Ζήση» είχε εξομολογηθεί.

Ο Ζήσης έμεινε στην ιστορία γιατί ήταν ο παίκτης που στα 22 του αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της χρυσής Εθνικής στο Ευρωμπάσκετ του 2005 στο Βελιγράδι με μέσον όρο 10,2 πόντους. Ηταν εκείνος που έκανε την ασίστ στη φάση που άλλαξε την ιστορία, στο νικηφόρο τρίποντο του Διαμαντίδη στην αξέχαστη ανατροπή στον ημιτελικό με τους Γάλλους.

Αυτός που ένα χρόνο αργότερα, στο Παγκόσμιο της Ιαπωνίας, δέχτηκε τη δολοφονική αγκωνιά από τον Βραζιλιάνο Βαρεζάο, που τον έστειλε στο νοσοκομείο με κάταγμα στο ζυγωματικό και εκτός τουρνουά, που κατέληξε με την κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου. Αλλά επέστρεψε το 2009 για την κατάκτηση του τελευταίου μεταλλίου της Εθνικής (χάλκινου) στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας.

Οσο κι αν ξαφνιάζει, είναι ο 4ος παίκτης σε συμμετοχές (189) στην ιστορία της Εθνικής πίσω από τα ιερά τέρατα του ’87: τον Παναγιώτη Γιαννάκη (351), τον Παναγιώτη Φασούλα (244) και τον Φάνη Χριστοδούλου (220).

Την Ευρωλίγκα την κατέκτησε με την ΤΣΣΚΑ (2008) του Μεσίνα, έχει κατακτήσει πρωτάθλημα στην Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γερμανία.

«Η εθνική ομάδα κυλάει στο αίμα μου και ήταν, είναι και θα είναι η ομάδα της καρδιάς μου» υπογράμμισε πριν πάρει τη σύζυγό του Φανή και τα τέσσερα παιδιά τους (λέτε να κάνει κόντρες με τον κουμπάρο;) για τις πρώτες ανέμελες διακοπές. Τον αποχαιρέτησε με δόξα και τιμή όλη η μπασκετική και αθλητική κοινότητα.