Πολίτης του ουρανού

Τέσσερις μέρες μετά την 31η επέτειο από την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας, το 1987, έκλεισε τα μάτια του ο αρχιτέκτονας εκείνου του θριάμβου. Ο Κώστας Πολίτης, ο επονομαζόμενος και «ευρωκόουτς», ταλαιπωρημένος από την περιπέτεια της υγείας που ξεκίνησε από λοίμωξη του αναπνευστικού, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένεια του ελληνικού μπάσκετ αλλά και ολόκληρο τον ελληνικό αθλητισμό.

Υπήρξε μια τεράστια προσωπικότητα, όχι μόνο γιατί συνέδεσε το όνομά του με αυτόν τον πραγματικό άθλο που αποτέλεσε πηγή χαράς και έμπνευσης για ολόκληρη τη χώρα, αλλά γιατί υπήρξε πρωτοπόρος με ιδέες και πλάνα που αποδείχθηκε ότι ήταν πολύ μπροστά από την εποχή τους.

Ειδικά από το 1982 που ανέλαβε το τιμόνι της εθνικής ομάδας, πέρα από την καθοδήγηση του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος, ήταν εκείνος που έδωσε τις κατάλληλες τεχνικές και τεχνοκρατικές κατευθύνσεις πάνω στις οποίες βασίστηκε η μετέπειτα εκτόξευση του μπάσκετ στην Ελλάδα: η ανανέωση που επιχείρησε, μπολιάζοντας τη «γαλανόλευκη» με αθλητικά προσόντα και μπόι, με τρανότερο παράδειγμα την ανάδειξη του Φάνη Χριστοδούλου στη θέση «τρία», ο σχεδιασμός και η υλοποίηση του περίφημου αναπτυξιακού προγράμματος που κατάφερε να ξετρυπώσει σχεδόν όλα τα μεγάλα ταλέντα που εμφανίζονταν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και η ευρύτητα πνεύματος που αποδείχθηκε περίτρανα από τον τρόπο που διαχειρίστηκε την ομάδα τις ημέρες του Ευρωμπάσκετ του 1987.

Ενίσχυσε την εξωστρέφεια, άνοιξε την πόρτα των αποδυτηρίων και του ξενοδοχείου στους δημοσιογράφους και απαίτησε την επαφή των παικτών με τον κόσμο, υποστηρίζοντας ότι ήταν κι αυτό ένα κομμάτι στο οποίο ήταν υποχρεωμένοι να συμμετέχουν για να αυξηθεί η δημοτικότητα του αθλήματος.

Γέννημα-θρέμμα της Καισαριανής, ήταν προοδευτικός και στη σκέψη και στις πολιτικές του ιδέες. Η δικτατορία, λόγω των αριστερών του φρονημάτων και της δράσης του εναντίον της, τον κυνήγησε. Τον «έκοψε» από την εθνική ομάδα της οποίας ήταν σταθερό στέλεχος, συνετέλεσε στην απομάκρυνσή του από τον Παναθηναϊκό, ενώ «φρόντισε» να απολυθεί από τη δουλειά που είχε στον ΟΤΕ.

Ο Πολίτης αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας το 1966-67. Φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής στα Ευρωμπάσκετ του 1961, του 1965 και του 1967, στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1964, στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα του 1964 και στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1967. Τότε το ψευδώνυμό του ήταν «τσολιάς».

Σε επίπεδο συλλόγων, ο Πολίτης εργάστηκε για δύο περιόδους στον Παναθηναϊκό. Την πρώτη κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (‘80, ‘81, ‘82) και δύο Κύπελλα (‘79, ‘82) και τη δεύτερη τον οδήγησε στο πρώτο του φάιναλ φορ στο Τελ Αβίβ το 1994. Επίσης δούλεψε στον ΠΑΟΚ (την εποχή της αυτοκρατορίας του Αρη), την ΑΕΚ και τη Νήαρ Ηστ.

Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε πανελλήνια συγκίνηση. Με tweet τον αποχαιρέτησε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

«Ο Κώστας Πολίτης ήταν ο αρχιτέκτονας της κοσμογονίας του ‘87 που άλλαξε τον ελληνικό αθλητισμό. Ηταν όμως ταγμένος και στις αξίες της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, τις οποίες υπερασπίστηκε σε χρόνια δύσκολα, πολλές φορές με προσωπικό κόστος. Τον αποχαιρετούμε με σεβασμό». Στις δηλώσεις του, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας, Γιώργος Βασιλακόπουλος υπογράμμισε συγκινημένος: «Νιώθω συντετριμμένος από την απώλεια του φίλου Κώστα Πολίτη. Δεν ήταν απλά ένας συνοδοιπόρος, ένας εκλεκτός συνεργάτης, ήταν ένας άνθρωπος που ένιωθα δικό μου. Οι δεσμοί που είχαν αναπτυχθεί μεταξύ μας σε μια κοινή πορεία δεκαετιών ήταν άρρηκτοι, τα αισθήματα πολύ έντονα. Ο Κώστας πρωταγωνίστησε στην έμπνευση, τον σχεδιασμό και εν τέλει την υλοποίηση της επιτυχίας που άλλαξε τη ροή των πραγμάτων όχι μόνο στο ελληνικό μπάσκετ, αλλά και στον ελληνικό αθλητισμό συνολικά».

«Χάσαμε τον πατέρα μας», ψέλλισε ο Αργύρης Καμπούρης, που με τις δύο εύστοχες βολές του στο φινάλε της παράτασης του αξέχαστου τελικού με τη Σ. Ενωση, σφράγισε τη μεγάλη νίκη.

Του χρέωσαν την απόφαση του Γκάλη να σταματήσει το μπάσκετ το 1994, τότε που συνυπήρξαν στον Παναθηναϊκό, ωστόσο το σκεπτικό του ήταν ότι απλά ήθελε να τον πείσει πως όσο τα χρόνια περνούσαν και η συνολική αθλητικότητα βελτιωνόταν, ο τότε 37χρονος σούπερ σταρ έπρεπε να παίζει λιγότερο, διατηρώντας τον ηγετικό του ρόλο μέσα από ποιοτικά λεπτά.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο το απόγευμα (17.00) στο Κοιμητήριο Καισαριανής με έξοδα της ΕΟΚ, σε ελάχιστη ένδειξη αναγνώρισης της τεράστιας προσφοράς του.