Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Και όχι μόνο τα δύσκολα, αλλά και τα κρίσιμα. Η Εθνική μετά την άνετη νίκη της πρεμιέρας επί της Ισλανδίας και το χθεσινό ρεπό, έχει μπροστά της ένα Σαββατοκύριακο-φωτιά. Θα αντιμετωπίσει κατά σειρά τις δύο (θεωρητικά) βασικότερες ανταγωνίστριές της στη μάχη για το καλύτερο δυνατό πλασάρισμα στη βαθμολογία του Α’ ομίλου, τη Γαλλία και τη Σλοβενία, αν και η ήττα των Γάλλων από τους Φινλανδούς έμπλεξε την κατάσταση.
Ετσι, αυτό το διήμερο, αφ’ ενός θα κάνει μια πραγματική αξιολόγηση των δυνατοτήτων της και αφ’ ετέρου θα αρχίσει να διαγράφει τη μοίρα της στη διαδικασία των διασταυρώσεων. Μην ξεχνάμε ότι οι τέσσερις πρώτες του ομίλου του Ελσίνκι ζευγαρώνουν χιαστί (1-4, 2-3, 3-2, 4-1) με εκείνες του Τελ Αβίβ.
Και η αρχή γίνεται σήμερα (16.30, ΕΡΤ 1) με τη Γαλλία, η οποία πια δεν είναι η ομάδα του Τόνι Πάρκερ, αλλά του άσου της ΤΣΣΚΑ Νάντο ΝτεΚολό και φυσικά του εμβληματικού αρχηγού Μπορίς Ντιό.
Επίσης ο Βενσάντ Κολέ δεν θα έχει στη διάθεσή του τον θηριώδη Γκομπέρ και τον πολυδιάστατο Νικολά Μπατούμ. Κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, γιατί στο Ελσίνκι πήγε με 13 παίκτες, έκοψε τον Κιμ Τιλί, τον νεοαποκτηθέντα φόργουορντ του Ολυμπιακού, ο οποίος λογικά θα έπεφτε πάνω στο μαρκάρισμα του Πρίντεζη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι «τρικολόρ», τους οποίους παρεμπιπτόντως έχουμε να τους νικήσουμε από τα Μουντομπάσκετ της Σαϊτάμα (φυσικά δεν ξεχνάμε τον ημιτελικό του 2005 με το τρίποντο του Διαμαντίδη), είναι μια ομάδα χωρίς προδιαγραφές.
Ειδικά μετά την ήττα-σοκ από τους Φινλανδούς έχουν μεγαλύτερα κίνητρα να αντιδράσουν. Παίκτες όπως ο Ερτελ (πήγε στην Μπαρτσελόνα), ο Ντιότ (της πρωταθλήτριας Ισπανίας Βαλένθια), ο Φουρνιέ, ο Βέστερμαν (πήγε στην ΤΣΣΚΑ) και ο Σεραφέν (πήρε μεταγραφή για την Μπαρτσελόνα) μπορούν να δημιουργήσουν πολλά προβλήματα σε οποιονδήποτε αντίπαλο, αλλά το θέμα τους είναι ότι ακόμη δεν έχουν αποκτήσει την ομοιογένεια της προηγούμενης φουρνιάς, η οποία στο περασμένο Ευρωμπάσκετ (2015) της Λιλ κατέκτησε το χάλκινο.
Το στιλ τους εξακολουθεί να βασίζεται στον γρήγορο ρυθμό, την καλή κυκλοφορία της μπάλας όταν αυτή περνάει από τα χέρια του Μπορίς Ντιό, που είναι ένας ψηλός πλέι μέικερ, αλλά και στην ικανότητα που έχει στο «ένας εναντίον ενός» ο ΝτεΚολό. Συνεπώς το μαρκάρισμά του από τον Καλάθη και τον Μάντζαρη θα παίξει ουσιαστικό ρόλο στην εξέλιξη του ματς.
Στο παιχνίδι της Πέμπτης, έδειξαν αδυναμία στους ψηλούς, αφού δεν αγωνίστηκε ο τραυματίας Σεραφέν και οι υπόλοιποι δεν ήταν όσο αποτελεσματικοί χρειάστηκε. τα περίμεναν όλα από τους… απ’ έξω.
Αύριο (16.30, ΕΡΤ 1) ακολουθεί το άλλο ντέρμπι με τη Σλοβενία. Μια ομάδα που πάντα είχε δυνατότητες, αλλά την κρίσιμη στιγμή έβρισκε τον τρόπο να σκοντάψει.
Με τους Σλοβένους, εκτός των άλλων, μας χωρίζει η επική μονομαχία στον μικρό τελικό του Κατοβίτσε (Ευρωμπάσκετ 2009), τότε που με προπονητή τον Καζλάουσκας και ηγέτες τους Σπανούλη-Σχορτσανίτη τούς νικήσαμε και αρπάξαμε το τελευταίο μας μετάλλιο, το χάλκινο, από τα χέρια του Γιούρι Ζντοβτς που τότε ήταν στον πάγκο τους. Φέτος, θέλουν να πιστεύουν ότι έχουν μια ευκαιρία διάκρισης και γι’ αυτό ξεκίνησαν δυνατά, επικρατώντας άνετα της Πολωνίας.
Ούτως ή άλλως αυτή θα είναι η –κατά δήλωσή του– τελευταία παρουσία του 31χρονου σταρ της Χιτ Γκόραν Ντράγκιτς, ο οποίος μπορεί να μην έχει στο πλευρό του τον τραυματία αδελφό του Ζόραν, αλλά έχει στήριγμα το μεγαλύτερο ταλέντο της Ευρώπης αυτή την εποχή.
Πρόκειται για τον 18χρονο ανατέλλοντα αστέρα της Ρεάλ Μ. και της Ευρωλίγκας, τον δίμετρο πλέι μέικερ Λούκα Ντόνσιτς, ο οποίος όμως κάνει την πρώτη του εμφάνιση σε μεγάλη διοργάνωση.
Επίσης στα χέρια του Σέρβου κόουτς Ιγκόρ Κοκόσκοφ, που είναι γνωστός από την πολυετή θητεία του στο ΝΒΑ και από την παραλίγο συμφωνία του με τον Παναθηναϊκό μετά την αποχώρηση του Ομπράντοβιτς, είναι και ο νατουραλιζέ φόργουορντ της Ρεάλ Αντονι Ράντολφ, ο οποίος προσθέτει ισχύ (ποιότητα, ταχύτητα και αλτικότητα) μέσα στη ρακέτα.
Είναι προφανές ότι το «κλειδί» στην αντιμετώπισή τους, σύμφωνα με το σκάουτινγκ ριπόρτ της ελληνικής ομάδας, είναι να μη γίνουν εύκολα λάθη στην περιφέρεια και τους δώσουμε ευκαιρία για εύκολα καλάθια.
