Την ευχαριστούμε για το παράδειγμα συμπεριφοράς. Οχι μόνο προς τους αθλητές αλλά προς κάθε πολίτη της παγκόσμιας κοινωνίας που τελεί υπό, συχνά ασφυκτική, πίεση στην εποχή μας.
Η Ισπανίδα άλτρια Ρουθ Μπεΐτια, λοιπόν, αναδείχθηκε προ ημερών κορυφαία αθλήτρια της χώρας της για το 2016 και από την Κυριακή μέχρι σήμερα, μόνο σε ικανές αφορμές και όχι με… όχημά της τη γνωστή ελαφρότητα που θα την καθιστούσε γραφική αντί για κοινώς αποδεκτή, όπως συχνά συμβαίνει με πρωταγωνιστές του αθλητισμού και γενικότερα της δημόσιας ζωής, παραδίδει μαθήματα συμπεριφοράς προς μίμηση.
Η νικήτρια του ύψους στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο αρθρώνει, λοιπόν, σοβαρό λόγο, δηλαδή συγκεκριμένες κουβέντες μ’ επιχειρήματα, για την «ανάγκη ο αθλητισμός να παίξει, ευρύτερα σε καιρό οικονομικής κρίσης που ζούμε σε τόσες χώρες, ρόλο μέσου συγκρότησης κοινωνικών ομάδων με κοινά προβλήματα»…
Τι εννοεί; Το προφανές! Οπως εξήγησε η ίδια και όπως υπαγορεύει η κοινή λογική (σ.σ: που, όμως την αγνοούμε στ’ όνομα της καλοπέρασης σε περιόδους ευημερίας!), «ο μαζικός αθλητισμός σε σωστές βάσεις που δεν απαιτεί πολλά χρήματα αλλά πολλή διάθεση και οργάνωση, είναι ικανός να διδάξει συνύπαρξη, υγιή συναγωνισμό πέρα από ακρότητες, αναγνώριση του άλλου και σεβασμό στον ηττημένο».
Στοιχεία ευεργετικά αλλά και δυσθεώρητα στην ίδια απειλητική εποχή μας, αν και θα έπρεπε να βασιλεύουν για ευνόητους λόγους μεταξύ μας, προσθέτουμε εμείς, μαθημένοι πλέον στη, συχνά έκρυθμη, κατάσταση που γεννούν οι δύσκολες κοινωνικές συνθήκες στα τελευταία «μνημονιακά» χρόνια, αντί της συντροφικότητας που έπρεπε να θρέφουν συχνότερα.
Η 38χρονη Ρουθ βγήκε από το κέλυφος της προσωπικής αναγνώρισης, δραπέτευσε από το «εγώ», είπε «εμείς».
Ελήφθη το μήνυμα που υπαγορεύει άλλη στάση ζωής;
