Κωπηλασία, η εσπεράντο του μόχθου

Το κουπί τέμνει με δύναμη-απαίτηση το νερό αλλά όχι μόνο για να το τιθασεύσει… Το μέσο προώθησης του σκάφους οφείλει, εκτός από την αντιπαράθεση με το φυσικό στοιχείο, να συνυπάρχει αρμονικά με τη ροή αλλά και τις αντίρροπες δυνάμεις του. Η δική μας, συμπερασματική, συνοπτική, αλλά θεωρούμε ακριβής περιγραφή-αίσθηση της πολυδαίδαλης κωπηλατικής προσπάθειας συμπληρώνει (αν όχι ανατρέπει) την κοινή αίσθηση πως η κατάληξή της κρίνεται μόνο από τη δύναμη των χεριών του κωπηλάτη…

Τη θέσαμε υπό την κρίση του 26χρονου Λευκορώσου, Γιαουχένι Ζάλατι, κατόχου του χάλκινου μεταλλίου πια (6.38.60 ο χρόνος του) στο μονό σκιφ του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος στη Σανγκάη. Χαμογέλασε, συμφώνησε: «Αρα ο κωπηλάτης δεν είναι μόνο εκτελεστικό όργανο όπως δείχνει η εικόνα του αλλά και ρυθμίζει, εν τέλει καθορίζει, την πορεία του». Η διατύπωση εμπεριέχει φιλοσοφική διάσταση… Του το είπαμε και αντέδρασε: «Ξέρω πως έτσι ακούγεται αλλά δεν είμαι… φιλόσοφος. Κωπηλάτης είμαι! Τα λόγια μου είναι ό,τι πιο απλό γεννά η εμπειρία μου στο σκάφος. Τώρα στη Σανγκάη, αλλά και σε κάθε άλλη μεγάλη διοργάνωση με παρόμοιες απαιτήσεις…».

Ο νικητής (6.35.75) Στέφανος Ντούσκος ως πολυνίκης πλέον έχει κατά καιρούς κάνει παρόμοιες προσεγγίσεις του συμβολικού αθλήματος-καθρέπτη σκληρής ψυχοσωματικής προσπάθειας. Ας μην ξεχνάμε πως στην κοινή καθημερινότητα, όταν δυσκολευόμαστε λέμε πως «τραβάμε κουπί». Επέλεξε, λοιπόν, άλλη γραμμή εκκίνησης της αναφοράς στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου: «Αυτό το μετάλλιο, ονομάζω την προσπάθεια “η κούρσα της ζωής μου”, είναι αφιερωμένο από εμένα σε όλους τους Ελληνες! Ευχαριστώ τον Θεό για τη δύναμη, την αντοχή που είχα. Εδωσα όλη την ψυχή μου για να φτάσω στην πρώτη θέση! Τα τελευταία μέτρα ήταν πολύ δύσκολα».

Το «κράτα» του «σημαντικού»

Ακριβής ο καθορισμός της τελικής προσπάθειάς του, όσο κι αν ηχεί κοινή η διατύπωσή του επειδή ο Στέφανος πριν… στεφανωθεί χρυσός νικητής, ξεκίνησε αργά και αντεπιτέθηκε μετά τα 1.000 μέτρα, ναυτίλος θαρρείς, πέρασε από τρίτος-πρώτος! Αφησε πίσω του, εκτός του τρίτου Ζάλατι, τον δεύτερο Ολιβερ Ζάιντλερ (6.37.17), τον θηριώδη Γερμανό κάτοχο του χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού αλλά και νικητή στο προηγούμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

Υπερπροσπάθεια: «Αντλησα δύναμη από εκεί που σας είπα. Ελεγα στον εαυτό μου όταν πλησίαζα στον τερματισμό “κράτα λίγο ακόμη”»!

● Το λέει ο απλός πολίτης στον εαυτό του στην κοινή δύσκολη καθημερινότητα…

● «Ο αθλητισμός είναι αντανάκλαση της καθημερινότητας. Απολύτως λογικό λοιπόν να υπάρχουν ανάλογες αντιδράσεις στους αγωνιστικούς χώρους και στην καθημερινότητα!».

Ιδια κορύφωση είχε ο διάλογος μαζί του το 2021, όταν ο Γιαννιώτης αθλητής επέστρεψε χρυσός ολυμπιονίκης από το Τόκιο. Τη θυμηθήκαμε, την επαναφέραμε στη σκέψη μας όταν έβαλε τελεία και παύλα στην τωρινή -μετά την Σανγκάη- διατύπωση. Μεταφέραμε τα λόγια του Ελληνα στον χάλκινο Λευκορώσο. Ούτως ή άλλως γνωρίζονται καλά. Πριν από τρεις μήνες (29/5-1/6) στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Πλόβντιβ, ο Ζάλατι (δεύτερος στο μονό σκιφ των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού) έκανε δικό του το χρυσό μετάλλιο (6.41.09), δεύτερος-αργυρός ήταν ο Ντούσκος (6.44.90) στη θάλασσα της Βουλγαρίας: «Ο αθλητής σας είναι σημαντικός κωπηλάτης και τον σέβομαι! Χρειάζομαι αντιπάλους όπως ο Ντούσκος ώστε να μην επαναπαύομαι ποτέ, αλλά να διατηρώ τον εαυτό μου σε καλή κατάσταση. Κι εμείς στη χώρα μου αλλά και αλλού, όπως έχω καταλάβει από τα ταξίδια σε διοργανώσεις του εξωτερικού, πολλοί λοιπόν παγκοσμίως χρησιμοποιούν την κωπηλασία στην καθημερινή γλώσσα ως παράδειγμα δυσκολίας… Αλλά και αξίας του τελικού αποτελέσματος».