Αν μη τι άλλο, ειλικρινής. Αναγνωρίζει κανείς στον μαραθωνοδρόμο Ρεντουάν Νουινί τη συναίσθηση της πράξης του. Αντί να υποκριθεί τον αθώο, όπως συνηθίζουν οι χρήστες αναβολικών, όταν βλέπουν πως φθάνει η ώρα της αλήθειας -αντιντόπιγκ κοντρόλ, εκείνος παραδέχθηκε ακαριαία την ενοχή της χρήσης παράνομων βοηθητικών μέσων. Με τη φυγή του. Δραπέτευσε και, ενώ έτρεχε σιωπηλός, «φώναζε» με την απόφασή του να αποφύγει τον έλεγχο πως «έχω κάνει χρήση αναβολικών!». Και, όταν στάθηκε, παραδέχθηκε τη χρήση τους, επίσης, είτε εννοούσε τα λόγια του είτε όχι, αναρωτήθηκε «πώς μπόρεσα να κάνω κακό στην υγεία μου;».
Στον μαραθώνιο της Τενερίφης, ο Ρεντουάν Νουινί τερμάτισε άνετα πρώτος. Το ίδιο… άνετα «αρχικά άνοιξε το βάδισμά του και στη συνέχεια έτρεχε μακριά μας σαν σπρίντερ!», όπως μας είπε ο Ισπανός, τρίτος στον τερματισμό, Αλμπέρτο Πουγιέλο. Εκείνον εντοπίσαμε και ανέλαβε να μας διηγηθεί τις αντιδράσεις του αθλητή -θέμα συζήτησης, κυρίως στην Ισπανία. Ο Νουινί αρχικά έδειχνε νευρικός, όταν ανακοινώθηκε πως «σε λίγα λεπτά θα είσαι από αυτούς που θα περάσουν από κοντρόλ». Εκλεισε τα μάτια και αμέσως μετά άνοιξε τον βηματισμό του, πριν αρχίσει να τρέχει μακριά από τον τόπο τέλεσης «ενός ακόμη εγκλήματος». Η. έκφραση δεν είναι δική μας.
Οι λέξεις ανήκουν στον Πουγιέλο. Μόλις τον είδε να τρέχει μακριά, ούτως ή άλλως, εκφράστηκε με ιδιαίτερη έμφαση: «Δυστυχώς, ο Μαραθώνιος είναι γεμάτος κλέφτες!». Σ’ εμάς επέκτεινε την ίδια σκέψη: «Δήθεν πάνε στη εκκίνηση, ώστε, όπως λένε, “να πραγματοποιήσουμε όνειρο ζωής” και πολλοί από αυτούς -φοβάμαι πως σε λίγο καιρό θα ανακαλύψουμε πως είναι οι περισσότεροι- έχουν πάρει αναβολικά. Για μένα αυτό φανερώνει την ανεπάρκειά τους. Ο Μαραθώνιος, αν δεν είναι αγώνας Ολυμπιακής διοργάνωσης, δεν έχει πολλά χρήματα ως έπαθλο, άρα απομένει η χαρά της συμμετοχής σε ένα ιστορικό αγώνισμα. Αναρωτιέμαι “δεν ξέρουν πότε και για ποιο λόγο έγινε ο Μαραθώνιος;”».
