«Κοσμοθεωρία μου η τακτική, πλάνο που δεν απαγορεύει θέληση και ενθουσιασμό καθορίζει την αθλητική προσπάθειά μου, γενικότερα τη σκέψη μου!» ήταν οι πρώτες, μα και χιλιοειπωμένες από τον ίδιο, λέξεις του. Oσες περιέχουν ερμηνευτική σημασία της αθλητικής προσπάθειας, τις άκουσαν -ξανά- οι Νορβηγοί από τον Τζάκομπ Ινγκερμπρίγκσεν όταν επέστρεψε την Τετάρτη από το Μόναχο στη βόρεια απόληξη της ηπειρωτικής Ευρώπης.
O νικητής τόσο των 1.500 μ. (3.32.76) όσο και των 5.000 μ. (13.21.13) του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος δεν είναι έκπληξη πως αποδίδει εκεί την παρατεινόμενη ακμή του. Κρατήστε την ανάσα σας: χρυσό και ολυμπιακό ρεκόρ στα 1.500 μ. (3.28.32) των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο (2020), κάτοχος του ευρωπαϊκού ρεκόρ ανοιχτού στίβου στα 1.500 μ. (η επίδοση του Τόκιο), του παγκόσμιου της ίδιας απόστασης στον κλειστό (3.30.60) αλλά και των 5.000 μ. του ανοιχτού (12.18.45). Μήπως ξεχάσαμε κάτι;
«Την αιτία όλων αυτών! Την αγάπη για τον στίβο, γενικότερα για την αθλητισμό, αυτή είναι η αιτία λοιπόν της πορείας μου» μας μήνυσε. «Καθιερωμένη απάντηση» είπατε; Οχι για τον 22χρονο Σκανδιναβό, κάτοχο, αν και αυτό φανερώνει τη ρότα της σκέψης του, ζηλευτής γνώσης των ψηφιακών δεδομένων της εποχής μας (κοινώς… παθιασμένος κομπιουτεράς):
«Οι μέσες αποστάσεις είναι μικρογραφία μιας ολόκληρης πορείας ζωής! Σκεφτείτε και θα συμφωνήσετε μαζί μου. Δεν είναι οι αποστάσεις που θεωρούνται απαγορευτικές από τον κοινό νου, τον μέσο άνθρωπο και συνδυάζουν άμεσα, καλούν και τον δρομέα κάθε επιπέδου να το κάνει, ταχύτητα και αντοχή. Μήπως ο ίδιος συνδυασμός δεν είναι και το καθημερινό βίωμα στην εποχή μας τόσο για προσωπικές κατακτήσεις ενός φιλόδοξου ανθρώπου όσο και πετυχημένη πορεία ενός μέσου πολίτη του κόσμου μας; Ετσι είναι. Και όταν αναγνωρίζεις αυτή τη σύγκριση, την αλληγορία εντός σου, τότε προσαρμόζεσαι πιο εύκολα στις απαιτήσεις του αγώνα».
Συνειδητοποιημένος αθλητής. Αρεσε η διατύπωσή μας στον ίδιο και στον περίγυρό του. Φίλος του, δάσκαλος στο επάγγελμα, παρενέβη: «Ο αθλητισμός διακρίσεων στις μέρες μας με τους έντονους, συχνά εξαντλητικούς, ρυθμούς που απαιτεί καλεί την ίδια «συνειδητοποίηση», άλλωστε οι ίδιοι οι ρυθμοί του είναι αντανάκλαση της καθημερινότητας».
Το σχόλιο του χρυσού νικητή Ιάκωβου (Τζάκομπ) για τους ρυθμούς στη βαυαρική πρωτεύουσα δεν απέχει από την κοινή αίσθηση, θα ήταν αιρετική διαφορετική άποψη:
«Δρομείς, γενικότερα αθλητές, με καλύτερα αντανακλαστικά από το παρελθόν, τάση προς την ταχύτητα. Σε κάθε αγώνισμα. Είμαι ικανοποιημένος από τον εαυτό μου, επίσης από το γενικότερο επίπεδο της διοργάνωσης. Αν παρατηρήσετε τις μικρές ηλικίες πρωταγωνιστών ή άλλων, αθλητών και αθλητριών, που μπορεί ακόμη και να μην έφτασαν στα μετάλλια αλλά έδειξαν πως έχουν δυνατότητες εξέλιξης, τότε θα κατανοήσετε πως σε λίγα χρόνια οι πρωταγωνιστές θα διατηρούν σε υψηλό επίπεδο τον ανταγωνισμό. Υπάρχει ταλέντο, χάρισμα, αναπόφευκτη διάθεση για βελτίωση, αυτή η τελευταία δεν είναι μόνο φυσική τάση αλλά και αποτέλεσμα του υψηλού βαθμού ανταγωνισμού».
Μα ναι, το ξέρουμε καλά κι εμείς οι Ελληνες: Μίλτος, Ελίνα, Αντιγόνη, Κατερίνα και όχι μόνο αυτοί (σ.σ. δεν χρειάζεται να γράψουμε τα επώνυμα για να καταλάβετε ποιους εννοούμε): «Αξιοπρόσεκτες παρουσίες οι Ελληνες. Ακουσα πολλά γι’ αυτούς στο Μόναχο».
Οσο για το ντόπιγκ που καραδοκεί;
«Ας μη μιλήσουμε τώρα, λίγο μετά την ευρωπαϊκή γιορτή του στίβου, για εχθρούς, ας μιλήσουμε μόνο για φίλους».
Οι αληθινοί φίλοι του, μας είπαν, του ετοιμάζουν «φιέστα» στις 19 Σεπτεμβρίου. Η ημέρα των γενεθλίων του συμπίπτει με τον ηχηρό απόηχο της παρουσίας του στη Βαυαρία…
