Το ενιαίο, συμπαγές και αδιαίρετο της οικογένειας που συγκροτεί η υδατοσφαίριση. Αυτή είναι η εξήγηση αν και ο Ολυμπιακός είναι σύλλογος και όχι εθνική ομάδα, όμως επιβεβαιώσαμε και μετά τη νέα αναρρίχηση των κοριτσιών του στην ευρωπαϊκή κορυφή πως έχουν και εκείνες το σκεπτικό των ανδρών που πήραν τη δεύτερη θέση το καλοκαίρι στους Ολυμπιακούς του Τόκιο, των εφήβων Κ-17, επίσης κατόχων του ασημένιου μεταλλίου, τον Σεπτέμβριο στο Πανευρωπαϊκό της Μάλτας. Το ίδιο τονίζουν σε κάθε ικανή αφορμή και παλιότερα μέλη της φαμίλιας του πόλο.
Πόσες φορές, αλήθεια, ο σημερινός γενικός γραμματέας Αθλητισμού -και άλλοτε μια από τις κεντρικές φυσιογνωμίες με το σκουφάκι στις πισίνες- Γιώργος Μαυρωτάς (όπου «ικανή αφορμή» οι διεθνείς επιτυχίες σε τακτά χρονικά διαστήματα) μας έχει πει πως «ναι, υπάρχει κοινό όραμα και ανάλογη στάση ζωής σε όλα τα επίπεδα του αθλήματος».
Συμπαίκτης του τότε, πρόεδρος σήμερα της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας (ΚΟΕ) και αντιπρόεδρος της ευρωπαϊκής αρχής, ο Κυριάκος Γιαννόπουλος μας είπε αυτό που μεταξύ άλλων οφείλουν να ζηλεύουν -και κάποτε να μιμηθούν- οι παράγοντες του ποδοσφαίρου. Στα αποδυτήριά τους παρεπιδημεί κάθε καρυδιάς καρύδι, ξένοι ποδοσφαιριστές αμφίβολης αξίας που καπελώνουν Ελληνες ταλαντούχους, ενώ στις πισίνες, Κυριάκε Γιαννόπουλε;
«Σύλλογοι και εθνικές ομάδες παράγουν και αναδεικνύουν παίκτες. Αυτό συμβαίνει χωρίς διακοπή εδώ και δεκάδες χρόνια, με μικρές όσο και φυσιολογικές περιόδους απραξίας και είναι πλέον αθλητική κοσμοθεωρία. Ετσι εξηγούνται και οι τωρινές επιτυχίες του Ολυμπιακού και του Εθνικού, αξίζουν τα συγχαρητήρια όλων μας επειδή υπάρχει αγωνιστικό χάρισμα αλλά και διάθεση, με δουλειά και προγραμματισμό από ομοσπονδία και συλλόγους, αυτό να διαιωνίζεται».
«Υποκλίνομαι»
Μπορεί να το επιβεβαιώσει, ακριβώς επειδή το έχει βιώσει ως χαμένος και μάλιστα με εμφατικό τρόπο, ο προπονητής της ηττημένης (11-7) ισπανικής Σαμπαντέλ και σε αυτόν τον τελικό απέναντι στον Ολυμπιακό. Ο Νταβίντ Πάλμα πέρυσι είχε δει ηττημένο (14-12) τον Ολυμπιακό στον πρώτο ημιτελικό της Βαρκελώνης για την πρόκριση στο φάιναλ φορ του 2021, λίγες μέρες μετά, στο «Παπαστράτειο» και πάλι όπως προ ημερών, είχε γνωρίσει ήττα-αποκλεισμό (10-5). «Βίωμα οι ήττες στον Πειραιά;», ρωτήσαμε τον Καταλανό, σκεπτόμενοι πως και προ ημερών, παραμονή του τελικού είχε δηλώσει -και οι Ισπανοί δημοσιογράφοι τού καταλόγισαν ώς και «ηττοπάθεια» πως- «ο Ολυμπιακός λόγω αξίας και πύρινων οπαδών είναι το φαβορί»:
«Να λες αλήθειες όπως αυτή σημαίνει πως κάνεις καλά τη δουλειά σου. Πράγματι οι παίκτριες του Ολυμπιακού είναι ομάδα πόλο με όλη τη σημασία της λέξης! Παίζουν η μία για την άλλη και όλες μαζί για την ομάδα τους. Καλά προπονημένες και φιλόδοξες αντιπάλους βρήκαμε απέναντί μας, τα συγχαρητήρια που έδωσα στον προπονητή του Ολυμπιακού ήταν δικαιολογημένα. Οσο για την προσωπική σχέση, λέγεται και “αγάπη”, που είναι φανερό πως έχουν οι πολίστριες του Ολυμπιακού με την ομάδα τους, τιμά τον σύλλογό τους ως οργανισμό, ισχύει ως φυσικός νόμος στον αθλητισμό πως η ίδια προσωπική σχέση με την ομάδα χτίζεται με το πέρασμα του χρόνου. Και κάτι άλλο, ίσως πιο σημαντικό απ’ όλα αυτά: Η εικόνα που στέλνει αυτή η ομάδα του Ολυμπιακού και τα κορίτσια της είναι κίνητρο-μαγνήτης που φέρει και άλλα παιδιά στις πισίνες, στον αθλητισμό».
Οσο για την Ελευθερία Πλευρίτου, πρόλαβε να μας πει, πριν οι υπεύθυνοι του ερασιτέχνη Ολυμπιακού… κλείσουν τα μικρόφωνα, πως «είναι έντονη η προσωπική σχέση που έχουμε οι παίκτριες με την ομάδα, θεωρούμε τις επιτυχίες του Ολυμπιακού προσωπική υπόθεση». Θελήσαμε να μάθουμε περισσότερα από την κλιμάκωση της σκέψης των κοριτσιών που έχουν κάνει αγαπημένη συνήθεια τις διεθνείς επιτυχίες, αλλά δεν μπορέσαμε: «Μίλησα με τους ανωτέρους μου στον Ερασιτέχνη, κρίνουν πως οι παίκτριες μίλησαν πολύ μετά τον τελικό, δεν επιτρέπονται άλλες συνεντεύξεις», ακούσαμε από τον υπεύθυνο επικοινωνίας Κώστα Βελεχά. Είναι φανερό πως η… προσωπική σχέση των παραγόντων με την ομάδα είναι πιο έντονη από εκείνη των παικτριών, αν και τα κορίτσια επιτρέπουν στους ίδιους υπεύθυνους να έχουν λόγο ύπαρξης, υπόσταση!
Δύο παίκτριες μάς ζήτησαν «συγγνώμη, δεν μας αφήνουν να μιλήσουμε άλλο για τον τελικό» και είναι φανερό πως, πεισμωμένες και με αυτά τα καμώματα, θα επιχειρήσουν να… ξεκολλήσουν απ’ τα στόματά τους τα τσιρότα που τους έβαλαν. Πώς; Με νέα διεθνή επιτυχία: «Μόνο δική μας θα είναι κι αυτή!».
