Πηγαία, θέλαμε να γράψουμε στην αρχή του κειμένου πως «ο Κονσέσλους Κιπρούτο είναι μαθημένος στα φυσικά εμπόδια» επειδή «τέτοια είναι τα στιπλ που τον ανέδειξαν ολυμπιονίκη το 2016 και επίσης, με την κυριολεκτική σημασία των λέξεων, φυσικό εμπόδιο είναι και ο κορονοϊός, η κοινή απειλή που του άφησε τη σφραγίδα “θετικός” μετά το τεστ… Με αποτέλεσμα αντί να πάει στο Μονακό ώστε να μετάσχει απόψε στο Ντάιμοντ Λίγκ του στίβου να οδηγηθεί στην επιβεβλημένη καραντίνα»…
Το μετανιώσαμε, όμως, αλλιώς οφείλαμε να ξεκινήσουμε την αναφορά και όχι να εξισώνουμε τα εμπόδια του αγωνιστικού χώρου μ’ εκείνα που συνιστούν φορείς απειλής θανάτου… Μην πείτε, παρακαλούμε, «ήδη γράψατε όσα λέτε πως απορρίψατε!». Αυτοσαρκασμό συνιστά η αναφορά, η αποτύπωση της αρχικής, λανθασμένης λοιπόν, πρόθεσης-σκέψης μας…
Ισως αποδεικνύει τη νευρικότητα στην οποία μας υποβάλει ο Covid-19. Τη δική μας και όχι πάντως του Αφρικανού αθλητή. Η διπλωματική αντιπροσωπεία της αφρικανικής χώρας, «γέφυρα» επικοινωνίας με τον Κιπρούτο, μας προετοίμασε: «Δεν θα είναι τόσο δύσκολο όσο φαντάζεστε να μιλήσετε μαζί του. Πάντα ήταν και παραμένει θαρραλέος άνθρωπος και αθλητής ο Κιπρούτο. Οταν έγινε γνωστή η είδηση στην πατρίδα μας, η κοινή αντίδραση Μέσων Ενημέρωσης και απλών πολιτών ήταν «Κονσέσλους δείξε μας και πάλι το θάρρος σου». Αυτή ήταν η επίσημη απάντηση της διπλωματικής αντιπροσωπείας στο αίτημά μας «να αποσπάσουμε δήλωσή του». Μόλις, επί λέξει, διαβάσατε τη δική μας διατύπωση, όχι λόγω… δημοσιογραφικής ηττοπάθειας αλλά σκεπτόμενοι-σεβόμενοι την κρισιμότητα των στιγμών και την αγωνία που αυτές συνεπάγονται για τον ίδιο και τους οικείους του.
«Δεν έχεις το δικαίωμα»
Οπως είναι φυσικό, αποδείχτηκε πως δεν… πανηγυρίζει επειδή βρέθηκε θετικός, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως κατέβασε τα χέρια κάτω. «Ετοιμος να πολεμήσω» μήνυσε:
«Κανείς δεν θέλει να αρρωσταίνει αλλά όταν μαθαίνεις για τόσους ανθρώπους πως χάνουν τη ζωή τους, πόσο μάλλον όταν βλέπεις άλλους γύρω σου να πέφτουν θύματα ενός κοινού, “αόρατου εχθρού”, όπως σωστά ονόμασαν οι επιστήμονες τον ιό, τότε δεν έχεις το δικαίωμα να παραπονείσαι σε υψηλούς τόνους… Δεν μ’ αρέσει που είμαι θετικός αλλά αν…διαμαρτυρηθώ πολύ γι’ αυτό είναι σαν να λέω “το κακό μόνο στους άλλους και όχι σ’ εμένα!”. Οποιος σκεφθεί έτσι… αξίζει το κακό. Τώρα μόνο πίστη, πίστη στον Θεό εννοώ, αγάπη και τακτική χρειάζεται. Αυτό θα κάνω. Στέλνω τις ευχές μου στην Ελλάδα για ανώδυνες ημέρες στη δική σας ζωή».
Ανταποδώσαμε με το ευνόητο «ευχαριστούμε», μαζί με τις ευχές μας για «τελική προσωπική νίκη» και ο… αδιόρθωτος υπογράφων το διέπραξα και πάλι: «Ως αθλητής είσαι μαθημένος σε δύσκολους αγώνες με κατάληξη τη νίκη, τέτοιος ας είναι και αυτός απέναντι στον κορονοϊό».
Α, ναι, συνήθως οι αθλητές, σε τέτοιους παραλληλισμούς, απαντούν συγκαταβατικά με ανάλογο σχόλιο. Ο Κιπρούτο το άφησε αναπάντητο προς την «Εφ.Συν.». Πάντως, τώρα που το σκεπτόμαστε πάλι, καλύτερες είναι οι παρόμοιες, ίσως αδόκιμες, άστοχες συγκρίσεις άλλου είδους δυσκολίες με τον άσπονδο ιό, παρά να ενστερνιστούμε την επιταγή-ισότιμη τρόμου (μια από…) της περιόδου του, το γνωστό «φοβού τον πλησίον σου ως εαυτόν»…
