Δεν άντεξε την πίεση…

Την τελευταία Κυριακή του Νοεμβρίου ο Νίκο Ρόζμπεργκ πανηγύρισε τον πρώτο του τίτλο στην Formula 1, στην ηλικία των 31 χρόνων. Δεν πέρασαν όμως λίγα εικοσιτετράωρα -για την ακρίβεια, μόλις πέντε- και ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την αγωνιστική δράση. Είπε ότι είχε πια σκαρφαλώσει το βουνό του, ότι έφτασε στην κορυφή του. Παραδέχτηκε όμως ότι η σκέψη για αποχώρηση έγινε επιτακτική με τη συσσώρευση της πίεσης και της έντασης για τη μάχη του τίτλου.

Οπότε, μην ψάχνετε περισσότερο… Ο βασικός λόγος της αποχώρησης είναι ο Λιούις Χάμιλτον.

Ο Βρετανός πιλότος έχασε τη μάχη, αλλά κέρδισε ουσιαστικά τον πόλεμο. Δεν πήρε τον τίτλο, αλλά κατάφερε να βγάλει νοκ άουτ τον μεγάλο αντίπαλό του και τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τον χώρο της Formula 1.

Ο Νίκο Ρόζμπεργκ δεν είναι διατεθειμένος να ξαναμπεί στη διαδικασία αυτής της τόσο ψυχοφθόρας «άμιλλας» και του συναγωνισμού μέσα στην ίδια ομάδα. Πόσω μάλλον, να περάσει το 2017 προσπαθώντας να υπερασπιστεί τον τίτλο του, ενώ γύρω του συνεχίζονται η ένταση και η κριτική από εκείνους που πιστεύουν ότι η επιτυχία του μέσα στο 2016 κατέστη εφικτή μόνο επειδή ο Χάμιλτον αντιμετώπισε προβλήματα κινητήρα στα πρώτα γκραν πρι της σεζόν.

Η απόφαση του Ρόζμπεργκ έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στη Mercedes. Οι άνθρωποί της αιφνιδιάστηκαν. Αλλοι έδειξαν κατανόηση, όμως υπάρχουν και περιπτώσεις σαν αυτή του Νίκι Λάουντα.

Ο διευθυντής της Mercedes απέδειξε για άλλη μια φορά γιατί θεωρείται ένας από τους σκληρότερους -σχεδόν ανελέητους- χαρακτήρες που έχουν περάσει από τον παγκόσμιο αθλητισμό.

Οταν έγινε γνωστή η αποχώρηση του Ρόζμπεργκ, ο Αυστριακός πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να τα… χώσει στον 31χρονο Γερμανό:

«Ο Νίκο είπε ότι θα είχε συνεχίσει αν δεν είχε αναδειχθεί φέτος παγκόσμιος πρωταθλητής. Θα μπορούσε να είχε αναφέρει αυτή τη λεπτομέρεια όταν υπέγραψε την επέκταση του συμβολαίου του με εμάς. Ετσι θα μπορούσαμε να είχαμε προετοιμάσει ένα σχέδιο Β.

»Του παρείχαμε ένα εξαιρετικό αυτοκίνητο προκειμένου να πραγματοποιήσει το όνειρό του και αυτός τώρα μας παρατάει! Η απόφασή του αφήνει ένα τεράστιο κενό σε μια εξαιρετική ομάδα. Και νιώθουμε τώρα σαν ηλίθιοι».

Ο Λάουντα μάλιστα συνέκρινε την εξέλιξη αυτή με τη δική του εμπειρία ως οδηγού – για να φανεί ακόμα πιο ανάγλυφα πόσο πιο διαφορετικός είναι από τον νέο παγκόσμιο πρωταθλητή.

«Αυτός κέρδισε το πρωτάθλημα μία φορά και δεν θέλει να συνεχίσει γιατί είναι υπερβολικά αγχωτικό. Εγώ, όταν κατέκτησα το πρωτάθλημα το 1984, ήθελα όσο τίποτε να επιστρέψω το 1985 για να υπερασπιστώ τον τίτλο μου, να ξανανικήσω τους αντιπάλους μου.

»Η υπεράσπιση του τίτλου μου ήταν πιο σημαντική από την κατάκτησή του. Ο Νίκο ακολούθησε έναν διαφορετικό δρόμο. Ομως δεν μας ενημέρωσε ποτέ πως αυτή θα ήταν η πρόθεσή του αν έβγαινε πρωταθλητής»…

Η Mercedes πρέπει να αναθεωρήσει γρήγορα τα πλάνα της. Υπό κανονικές συνθήκες, αυτές τις ημέρες οι άνθρωποί της θα αποφάσιζαν την ποινή για την «ανυπακοή» του Χάμιλτον στο τελευταίο γκραν πρι της χρονιάς, στο Αμπου Ντάμπι.

Τότε που αγνόησε τις εντολές των αφεντικών της ομάδας από το team radio. Ο Τότο Βολφ ήταν αποφασισμένος να τιμωρήσει τον Βρετανό οδηγό και μάλιστα ίσως να έφτανε στα άκρα αν δεν ερχόταν η αποχώρηση του Ρόζμπεργκ να ανατρέψει τα πάντα.

Πλέον είναι αναγκασμένος να εξομαλύνει τις σχέσεις του με τον Χάμιλτον και να του κάνει όλα τα χατίρια, καθώς το ζητούμενο είναι να αποκατασταθεί η ηρεμία στην ομάδα και να βρεθεί ο αντικαταστάτης του Γερμανού.

Μάλιστα δεν αναζητείται απλώς ένας καλός οδηγός. Η Mercedes χρειάζεται ένα άτομο με δυνατό χαρακτήρα, που θα μπορέσει να σταθεί πλάι και απέναντι σε έναν τόσο ανταγωνιστικό και μακιαβελικό τύπο σαν τον Χάμιλτον που θα μετέλθει όλα τα μέσα για να είναι πάντα πρώτος.

Ο Ρόζμπεργκ δεν άντεξε, μολονότι τα τελευταία χρόνια είχε στραφεί στη φιλοσοφία «ζεν» για να διατηρείται ήρεμος και να φτάσει στον στόχο του. Μολονότι όλοι του έλεγαν ότι δεν είναι εφάμιλλος του Χάμιλτον, κατάφερε να τον ξεπεράσει για μια χρονιά.

Ομως δεν είναι διατεθειμένος να ξαναμπεί στην ίδια διαδικασία για άλλη μια σεζόν. Τα δάκρυά του μετά την κατάκτηση του τίτλου ήταν ενδεικτικά της πίεσης στην οποία βρέθηκε.

Κάπου στο μυαλό του η εικόνα των 10 τελευταίων γύρων του Αμπου Ντάμπι καρφώθηκε σαν εφιάλτης, σαν σκηνή από τα «προσεχώς» που δεν θα ’θελε να ξαναζήσει. Ο Χάμιλτον, πρώτος, να επιβάλει το δικό του «θέλω», παρά τις οδηγίες της ομάδας, και να επιβραδύνει προκειμένου να φτάσουν τον Ρόζμπεργκ οι άμεσοι διώκτες του (Φέτελ, Φερστάπεν).

Και ο Γερμανός να βρίσκεται μονίμως σε άμυνα, προσπαθώντας να αποφύγει το μοιραίο λάθος…

Η απόφαση του Ρόζμπεργκ είναι η απόλυτη αντανάκλαση του χαρακτήρα του, τόσο διαφορετικού από του Χάμιλτον.

Ο Βρετανός είναι το απόλυτο ανταγωνιστικό ον, που περνάει σαν οδοστρωτήρας πάνω από τα εμπόδια που βρίσκει προκειμένου να ικανοποιήσει τις φιλοδοξίες του και να φτάσει ή να ξεπεράσει τις παλιές δόξες του αθλήματος.

Αντίθετα, ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2016 έχει άλλες προτεραιότητες. Δεν θέλει να ζητήσει από την οικογένειά του άλλη μια χρονιά με θυσίες και πίεση. Ενώ για τον Χάμιλτον όλα αυτά αποτελούν κινητήριο δύναμη, για τον Ρόζμπεργκ είναι αχρείαστα.

Νιώθει ότι η 25χρονη ενασχόλησή του με το αυτοκίνητο επιβραβεύτηκε με τον παγκόσμιο τίτλο και πως πλέον μπορεί να επικεντρωθεί στην οικογένειά του, τη γυναίκα του και τη 16 μηνών κόρη του:

«Φέτος έδωσα τον καλύτερο εαυτό μου, ό,τι είχα και δεν είχα, για να εκπληρώσω το όνειρο που είχα από έξι χρόνων. Τα κατάφερα και είμαι πολύ ευτυχισμένος. Ομως ήταν μια πολύ σκληρή διαδικασία, με πόνο, με θυσίες.

»Δεν θέλω να το ξαναπεράσω. Θα ακολουθήσω την καρδιά μου. Ετσι αισθάνομαι καλά. Το μόνο που με ενδιαφέρει πια; Να είμαι σύζυγος και πατέρας».