Στην εποχή Σαββίδη ο ΠΑΟΚ έχει μεγαλώσει εταιρικά. Ο ομογενής επιχειρηματίας έχει βάλει πάνω από 60 εκατ. ευρώ στην ΠΑΕ (μέσω αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου) με τα οποία έχει καταφέρει να σβήσει τα χρέη του παρελθόντος, να προχωρήσει σε βελτιωτικές εργασίες στην Τούμπα και το προπονητικό κέντρο της Νέας Μεσημβρίας και, το κυριότερο, να αποκαταστήσει την εικόνα του ιστορικού συλλόγου σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Το εργασιακό περιβάλλον που έχει δημιουργήσει ο 56χρονος επιχειρηματίας χαρακτηρίζεται ιδανικό και πολύ σπάνιο στις μέρες που ζούμε.
Ακρως ελκυστικό για κάθε ποδοσφαιριστή που ζηλεύει τους συναδέλφους του που είναι κάτοικοι Τούμπας.
Παρ’ όλα αυτά, επειδή μιλάμε για ποδόσφαιρο, ο Σαββίδης δεν έχει πετύχει το βασικότερο. Να κάνει τον ΠΑΟΚ αγωνιστικά μεγάλο. Να τον φέρει σε επίπεδο που να ανταγωνίζεται σοβαρά τον Ολυμπιακό για την κορυφή.
Κανείς, βέβαια, δεν μπορεί να πει ότι ο «Βάνια», όπως τον αποκαλούν οι πολύ κοντινοί του άνθρωποι, δεν το προσπαθεί. Το αντίθετο.
Για το ποδοσφαιρικό τμήμα έχει ξοδέψει τα περισσότερα χρήματα από οπουδήποτε αλλού. Οχι μόνο σε μεταγραφές, αλλά και σε συνεργασίες με στελέχη που θεωρούνται τεχνοκράτες του χώρου.
Αφήνουμε στην άκρη την πιο στενή συνεργάτιδά του, Μαρία Γκοντσάρεβα, που έχει αναλάβει όλο το κομμάτι των οικονομικών (όπως και τον Μάκη Γκαγκάτση τον οποίο προήγαγε σε αντιπρόεδρο της ΠΑΕ, εκτιμώντας τη δουλειά που κάνει σε θέματα ΕΠΟ και UEFA).
Μπορεί να συμμετέχει στις συσκέψεις επί συσκέψεων που γίνονται σε περιόδους αγωνιστικής κρίσης και όχι μόνο, αλλά δεν έχει άποψη για προπονητές, μεταγραφές, αθλητικούς διευθυντές και στρατηγικούς συμβούλους από τους οποίους γέμισε τα τελευταία χρόνια η Τούμπα.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον πρόεδρο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Ιάκωβο Αγγελίδη, με τη διαφορά ότι ο Κύπριος παράγοντας συμμετείχε ενεργά στο κομμάτι των επαφών με τον Φρανκ Αρνεσεν και όταν κρίνεται απαραίτητο μιλά και με τον Ιγκορ Τούντορ.
Για να διαμορφώσουμε ξεκάθαρη εικόνα για το πώς ακριβώς λειτουργεί και επηρεάζει τον ίδιο τον Ιβάν Σαββίδη η αυλή που έχει δημιουργήσει καλό είναι να διευκρινίσουμε, ευθύς εξ αρχής, ορισμένα πράγματα:
■ Το βασικότερο είναι ότι παρά τις ακριβοπληρωμένες συνεργασίες που ο Σαββίδης κάνει κατά καιρούς με σημαντικά στελέχη, φροντίζει να έχει και ο ίδιος λόγο.
Ακόμη κι όταν αυτός δεν είναι τελικός, αυτό συμβαίνει κατ’ επιλογή του και για όσο κρίνει ότι πρέπει να συναινεί σ’ όσα τον συμβουλεύουν.
■ Οι δύο πιο σταθεροί σύμβουλοί του επί αγωνιστικών θεμάτων είναι οι άνθρωποι με τους οποίους μιλούσε από την πρώτη μέρα που πήρε την απόφαση να κάνει μπάσιμο στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ: ο Θόδωρος Ζαγοράκης και ο Ζήσης Βρύζας (παρότι είναι γενικός διευθυντής στη Βέροια).
Ο ισχυρός άνδρας του ΠΑΟΚ φροντίζει να μιλά ανά τακτά χρονικά διαστήματα μαζί τους και ειδικά όταν τα πράγματα στραβώνουν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό που συνέβη μετά το ματς στο Κρασνοντάρ, όταν ο Σαββίδης είχε τηλεφωνική συνομιλία -και όχι μία και μόνο φορά- και με τους δύο για να πάρει τη γνώμη τους για το τι φταίει με την ομάδα.
Ο νυν ευρωβουλευτής, άλλωστε, είναι εκείνος που του έκανε την αρχική γνωριμία με τον Τάσο Κάκο, τον οποίο εντός των ημερών θα τοποθετήσει σε ρόλο τιμ μάνατζερ στην ομάδα, παρότι υπήρχε εισήγηση από τον Αρνεσεν για πρώην συνεργάτη του στο Αμβούργο που γνωρίζει ελληνικά.
Ο «Ζαγόρ» πρότεινε και τον Κώστα Χαλκιά για να αναλάβει πόστο, όμως, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν έχει προχωρήσει κάποια επαφή μαζί του.
Από τον Τσιστιακόφ στον Αρνεσεν
Από κει και πέρα, ο Ιβάν Σαββίδης έχει τη συνήθεια να ορίζει ανθρώπους επικεφαλής του ποδοσφαιρικού τμήματος και μαζί τους να συγκροτεί πλάνα.
Αρχικά, είχε φέρει μαζί του τον πρώην γενικό διευθυντή της Ανζί, Γκέρμαν Τσιστιακόφ, που τον οδήγησε σε πολύ δαπανηρές μεταγραφές και στην επιλογή Στέφενς, όμως επί της ουσίας ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να κερδίσει κάτι.
Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και σήμερα, παρότι έχει φύγει από τον ΠΑΟΚ έχει μια σχέση συμβουλευτικού χαρακτήρα με τον μεγαλομέτοχο της ομάδας.
Στο μεσοδιάστημα και μέχρι να καταλήξει στον Φρανκ Αρνεσεν τον περασμένο Μάιο, ο Σαββίδης δοκίμασε μια κίνηση μέσα από την οικογένεια του ΠΑΟΚ με τον Αγγελο Αναστασιάδη, τελικά, σε ρόλο προπονητή, αν και αρχικά του είχε προτείνει τη θέση του προέδρου, που αργότερα πήρε ο Αγγελίδης.
Στην απόφασή του, εκείνη την περίοδο, τον επηρέασε ο στρατηγός Φραγκούλης Φράγκος, με τον οποίο διατηρεί άριστη σχέση. Ετσι, έμεινε στα σκαριά η νέα συνεργασία με τον Φερνάντο Σάντος για την οποία ο Ζήσης Βρύζας είχε κάνει όλη την προεργασία.
Η αποτυχία του συγκεκριμένου μοντέλου τον οδήγησε στον Φρανκ Αρνεσεν και στο τριετές πλάνο συνεργασίας που έχουν εκπονήσει, ψάχνοντας τον κατάλληλο προπονητή.
Το συμβόλαιο του Τούντορ είναι 1+2 χρόνια και φέτος κρίνεται το αν υπάρχει η περίπτωση να γίνει ο πρώτος προπονητής επί εποχής Σαββίδη που θα αρχίσει και θα τελειώσει μία σεζόν και παράλληλα θα πάρει το «ΟΚ» να συνεχίσει το έργο του και του χρόνου.
Ο Δανός αθλητικός διευθυντής σαφώς στηρίζεται -και λόγω του ισχυρού συμβολαίου του- περισσότερο από κάθε άλλο προκάτοχό του, αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι ο Σαββίδης έχει πάψει να βάζει τις πινελιές του.
Η μεταγραφή Μπερμπάτοφ ήταν μια τέτοια, για την οποία ο ίδιος ο Αρνεσεν έχει ομολογήσει πως δεν μπορούσε να αρνηθεί.
Προς το παρόν, δεν μπορεί κανείς να πει πως το μοντέλο Αρνεσεν έχει φέρει πρόοδο, ωστόσο τα πάντα για φέτος θα κριθούν στο Κύπελλο και στα πλέι οφ και κυρίως στο πώς ο Σαββίδης θα διαχειριστεί μια ενδεχόμενη αποτυχία.
