Το γερμανικό πείραμα

Μετά το πάγωμα κάθε ποδοσφαιρικής δραστηριότητας, η Γερμανία είναι η πρώτη που επιχειρεί να επιστρέψει στη δράση – κατ’ αρχάς, στις προπονήσεις. Η μία μετά την άλλη, οι περισσότερες ομάδες έχουν ήδη βρει τον δρόμο προς τα προπονητικά τους κέντρα, με την ελπίδα ότι η δράση στην Μπουντεσλίγκα θα ξεκινήσει πάλι στις αρχές Μαΐου.

Βέβαια η προσπάθεια είναι πειραματική, σε τελείως αχαρτογράφητα νερά λόγω των νέων υγειονομικών κανόνων. Οι σύλλογοι ακολουθούν κατά γράμμα τις κατευθυντήριες γραμμές των ομόσπονδων κρατιδίων στα οποία ανήκουν, που ως επί το πλείστον απαγορεύουν τη συγκέντρωση περισσότερων των δύο ατόμων και την ουσία του ποδοσφαίρου, ήτοι την επαφή.

Πλέον οι οδηγίες δεν δίνονται στις ομάδες, αλλά σε γκρουπ παικτών. Για παράδειγμα, η Μπάγερν Μονάχου που επέστρεψε χθες στις προπονήσεις, είχε χωρίσει το ρόστερ σε γκρουπ των 3-4 παικτών. Μάλιστα, κάθε παίκτης είχε κληθεί στο προπονητικό κέντρο σε διαφορετική ώρα, ώστε να αποφευχθεί η επαφή ακόμα και στο πάρκινγκ του συλλόγου στη Ζέμπενερ Στράσε. Δεν τους επιτράπηκε ούτε να αλλάξουν στα αποδυτήριά τους. Αντίθετα, οι παίκτες του κάθε γκρουπ μοιράζονταν στα αποδυτήρια των διαφόρων νεανικών τμημάτων της Μπάγερν.

Στον αγωνιστικό χώρο, οι παίκτες ολοκλήρωσαν ένα σιρκουί με διάφορα ετάπ: το πρώτο αφορούσε στη φυσική κατάσταση, το δεύτερο τα σλάλομ με την μπάλα και το τρίτο τα τελειώματα. Το κάθε γκρουπ δεν προχωρούσε αν το προηγούμενο δεν είχε τελειώσει με το δικό του ετάπ – και στο μεταξύ οι παίκτες περίμεναν σε απόσταση ο ένας από τον άλλο. Στο τέλος της προπόνησης, κάθε παίκτης έλαβε από την τιμ μάνατζερ, Καθλίν Κρίγκερ, μία τσάντα με σνακ (φρούτα, μπάρες δημητριακών κ.λπ.), πριν επιστρέψει στα αποδυτήρια απλώς για να μαζέψει τα πράγματά του και να φύγει. Στο εξής, ντους θα κάνουν στα σπίτια τους…

Παρά τις περίεργες συνθήκες, όλοι οι παίκτες της Μπάγερν έδειξαν ενθουσιασμένοι που επέστρεψαν στις προπονήσεις, καθώς τους είχε λείψει το χορτάρι, η μπάλα και η επαφή (έστω και εκ του μακρόθεν) με τους συμπαίκτες τους… Πέραν της σωματικής προετοιμασίας, πολύ σημαντική θα είναι και η πνευματική ετοιμότητα των παικτών για τη νέα πραγματικότητα που θα ξημερώσει στο ποδόσφαιρο, όταν ο εφιάλτης του κορονοϊού απομακρυνθεί.

Το Τορόντο πανηγυρίζει και η γη «τρέμει»

Μέχρι να τελειώσει η περσινή σεζόν του ΝΒΑ, οι Ράπτορς ήταν μία από τις 12 ομάδες που δεν είχαν κατακτήσει ποτέ τον τίτλο στη λίγκα. Ηταν λοιπόν φυσιολογικό να μεταβληθεί το Τορόντο σε ένα απέραντο φρενοκομείο από τους πανηγυρισμούς. Σχεδόν έναν χρόνο μετά ο κόσμος δοκιμάζεται από την πανδημία που προκάλεσε η εξάπλωση του κορονοϊού και η σεζόν στο ΝΒΑ κινδυνεύει να τελειώσει εντελώς άδοξα. Ακόμη και να θεωρηθεί μη γενόμενη.

Κι όμως, αν αυτό συμβεί, δεν θα είναι η πρώτη φορά που η κατάκτηση του τίτλου σε επαγγελματικό σπορ από ομάδα του Τορόντο θα συνοδευτεί από την ακύρωση της επόμενης αγωνιστικής περιόδου, στο ίδιο άθλημα. Θα είναι η τρίτη και μάλιστα η δεύτερη που θα έχει αφορμή μια πανδημία! Να γιατί πολλοί στις ΗΠΑ και στον Καναδά έχουν αρχίσει να μιλάνε για την «κατάρα του Τορόντο».

Η πρώτη φορά χάνεται 102 χρόνια πίσω. Τότε οι Τορόντο Αρίνας κατέκτησαν το «Stanley Cup» για τη λίγκα του χόκεϊ. Το 1919 η σεζόν ξεκίνησε, ωστόσο δεν φτάσαμε ποτέ στο τέλος αφού από το 1918 ακόμα είχε ξεσπάσει η ισπανική γρίπη, η οποία στέρησε τη ζωή σε πάνω από 17 εκατομμύρια ανθρώπους. Η διοργάνωση διεκόπη οριστικά λίγο πριν ξεκινήσουν οι τελικοί στους οποίους είχαν προκριθεί οι Μόντρεαλ Κανέντιενς και οι Σιάτλ Μετροπόλιτανς. Μάλιστα, ένα από τα θύματα ήταν ένας παίκτης της ομάδας του Μόντρεαλ, ο Τζο Χολ.

Ο επόμενος κρίκος στη στενόχωρη αυτή αλυσίδα μπήκε ύστερα από 74 χρόνια. Οι Τορόντο Μπλου Τζέις κατέκτησαν τον τίτλο στο μπέιζμπολ την περίοδο 1992-93. Η σεζόν 1993/94 ξεκίνησε κανονικά. Κάποια στιγμή όμως διακόπηκε λόγω της απεργίας των παικτών, οι οποίοι δεν ήθελαν να δεχτούν την πρόταση των ιδιοκτητών να μπει μισθολογικό όριο (salary cup) στη λίγκα. Η απεργία κράτησε τελικά 232 ημέρες, με αποτέλεσμα να ακυρωθεί η σεζόν, κάτι που είχε να συμβεί στο μπέιζμπολ από το 1904.

Το αν θα τριτώσει το κακό θα φανεί σε έναν με δύο μήνες. Το ΝΒΑ και ειδικά ο κομισάριος Ανταμ Σίλβερ, προσπαθώντας να περιορίσουν την οικονομική ζημιά, επιδιώκουν να εξαντλήσουν τα όρια. Ωστόσο η κατάσταση στις ΗΠΑ με τα θύματα είναι τραγική. Αν δεν τα καταφέρουν, τότε όποτε μια ομάδα του Τορόντο πανηγυρίζει, δικαιολογημένα όλοι να ανησυχούν ότι κάτι δεν θα πάει καλά την επόμενη χρονιά.

Ο γιατρός δεν άντεξε ώς το τέλος

Πάγωσε το γαλλικό ποδόσφαιρο στο άκουσμα του θανάτου του Μπερνάρ Γκονζαλέζ. Ο 60χρονος γιατρός της Ρεμς, που είχε προσβληθεί (όπως και η σύζυγός του) από τον κορονοϊό και βρισκόταν σε καραντίνα στο σπίτι του, έβαλε τέλος στη ζωή του την Κυριακή. Αφησε ένα γράμμα στο οποίο εξηγούσε γιατί αποφάσισε να αυτοκτονήσει, αποκαλύπτοντας ότι η κατάστασή του ήταν προχωρημένη και -όπως έκρινε ο ίδιος- μη αναστρέψιμη.

Ο Γκονζαλέζ ήταν από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες της Ρεμς, στο ιατρικό τιμ της οποίας βρισκόταν επί 23 χρόνια. Από τη στιγμή που ξέσπασε η επιδημία, κατάλαβε πόσο σοβαρή ήταν η κατάσταση και θέσπισε πολύ αυστηρά ιατρικά πρωτόκολλα μέσα στον σύλλογο ώστε να εξασφαλίσει ότι δεν θα νοσήσει κανείς. Επίσης έθεσε το ιατρείο του στη διάθεση των κατοίκων της Ρεμς και αφοσιώθηκε αποκλειστικά σε αυτούς, έως ότου διαγνώστηκε ο ίδιος θετικός στον ιό και αναγκάστηκε να μείνει σπίτι του.

Η είδηση της αυτοκτονίας του αιφνιδίασε την πόλη και τον σύλλογο. Ο δήμαρχος Αρνό Ρομπινέ τον χαρακτήρισε «εκ των πυλώνων της ομάδας της Ρεμς. Ηταν αφοσιωμένος στο λειτούργημά του και πολύ ανθρώπινος».

«Δεν έχω λόγια. Είμαι εμβρόντητος στο άκουσμα μιας τέτοιας είδησης» ήταν η πρώτη αντίδραση του προέδρου του συλλόγου, Ζαν-Πιέρ Καγιό, ο οποίος μίλησε «για έναν εξαιρετικό επαγγελματία που ήταν ερωτευμένος με την ομάδα της Ρεμς και το ξεχωριστό παρελθόν της».

Δεν είναι δυστυχώς το πρώτο περιστατικό αυτοκτονίας που σχετίζεται με τον κορονοϊό. Στην Ινδία μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί αρκετές περιπτώσεις ατόμων που έβαλαν τέλος στη ζωή τους, όταν έμαθαν ότι είναι θετικοί στον ιό. Παράλληλα στις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τη Γερμανία πολλά άτομα αυτοκτόνησαν (ή επιχείρησαν να αυτοκτονήσουν) λόγω κατάθλιψης από τον εγκλεισμό που επέβαλαν τα περιοριστικά μέτρα.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ο πρώτος αγώνας της ιστορίας της

Ηταν 7 Απριλίου 1929 όταν η Εθνική Ελλάδας έδωσε τον πρώτο αγώνα της ιστορίας της υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, που είχε συσταθεί μόλις τρία χρόνια νωρίτερα.

Αντίπαλος ήταν η β’ ομάδα της Ιταλίας, στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Προπονητής της ελληνικής ομάδας ήταν ο 33χρονος τότε Απόστολος Νικολαΐδης, που είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Η πρώτη ενδεκάδα που παρέταξε: Γιάμαλης, Φερλέμης, Βόγας, Απ. Μεσσάρης, Κωνσταντινίδης, Ανδρίτσος, Β. Ανδριανόπουλος, Ντ. Ανδριανόπουλος, Γ. Ανδριανόπουλος, Αγγ. Μεσσάρης, Ναμίας. Ο τελευταίος ήταν και ο σκόρερ του μοναδικού γκολ της Ελλάδας στο 1-4 από τη Β’ Ιταλίας, τα γκολ της οποίας σημείωσαν οι Βόλκι (2), Μπουσίνι, Ταντσίνι.

Στο ματς εκείνο είχε δοθεί μεγάλη βαρύτητα και από τους Ιταλούς, που το συνδύασαν με τα εγκαίνια της ιταλοελληνικής τράπεζας. Μάλιστα ο Ιταλός δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι είχε στείλει την κόρη του, Εντα, για να τον εκπροσωπήσει. Στις εφημερίδες της εποχής τονίστηκε ότι «καίτοι το αποτέλεσμα έπρεπε να ήτο ευνοϊκότερον, ας μείνωμεν ευχαριστημένοι διά την πρώτην μας εμφάνισιν. Υπάρχει καιρός να βελτιωθώμεν».

Για την Ιστορία, από τον πρώτο εκείνο αγώνα έως τη στέψη της Ελλάδας σε πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2004 μεσολάβησαν 75 χρόνια και 430 αγώνες…