Ο αληθινός Κούνδουρος

koundouros-nikos-.jpg

EUROKINISSI

Ξαφνικά και απροειδοποίητα ο Νίκος βροντά με βία τη μία από τις δύο πόρτες της κουζίνας, που ήταν σαν εκείνες τις πόρτες των σαλούν στα καουμπόικα, και στέκει μπροστά μου. Μπρος-πίσω η πόρτα έκανε σαν παράφρων ανεμιστήρας και μέσα στον γενικό σαματά βουτά το ποτήρι μου και μου πίνει με μιας τη ρακή. Ανήκουστο, το ξέρω, αλλά αληθινό! Ποτέ δεν τον είχα δει να πίνει ρακή ούτε και τον ξανάδα. Eπινε περίπου δύο μπίρες τον χρόνο, αυτή ήταν η σχέση του με το αλκοόλ. Εγώ τότε έπινα δύο μπίρες αντί για πρωινό καφέ, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. «Πάμε!» μου λέει κοπανώντας το άδειο ρακοπότηρο στο τραπέζι και, την ώρα που με τραβάει από το ένα χέρι, προλαβαίνω με το άλλο και κλείνω τα δυο μάτια της κουζίνας που καίγανε τα τηγάνια με τους χοχλιούς και τις πατάτες. Αλλιώς θα ’χαμε γίνει μπουρλότο!

Ορμάμε έξω και με βήμα τροχάδην προσεγγίζουμε το απεχθές χασάπικο. Εγώ είχα λάβει τις γνωστές εντολές: να βρίσκομαι πάντα δυο μέτρα πίσω και αριστερά του και να μην πω ούτε λέξη. Μπαίνει με φούρια ο Νίκος μέσα στο χασάπικο κραυγάζοντας «Αέραααα» και, χωρίς να σταματήσει καθόλου το γρήγορο βήμα του, τραβάει ένα γερό μπουνίδι στη μούρη του χασάπη, που χτυπά καλά την κεφαλή του πίσω στο επαγγελματικό ψυγείο, κάνει λακκούβα στο αλουμίνιο και σωριάζεται στα πατώματα μέσα σε ένα «σπλατς» από αίματα της μύτης του. Σκέτη αηδία.

Διημείφθησαν κι άλλα φοβερά και εξόχως κινηματογραφικά το επίδικο μεσημέρι στο πεδίο της μάχης, που είχε ως ταπεινό σκηνικό συνοικιακό κρεοπωλείο κάπου στο Μετς. Ιδού το ειδεχθές έγκλημα του αποκρουστικού κρεατοπώλη: στεκόταν καπνίζοντας στην εξώθυρα του μαγαζιού του και σφύριξε πρόστυχα σε δωδεκάχρονο κοριτσάκι που επέστρεφε από το σχολείο, ξεφεύγοντας από το έρκος των οδόντων του ο αδόκιμος στίχος: «Πού πας, ψωλίτσα μου!». Η μικρή δεν τον άκουσε. Το ενωτίστηκε ωστόσο ο Νίκος Κούνδουρος, διότι ο Κούνδουρος ασφαλώς υπήρξε σεναριογράφος, σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της άνωθι ιστορίας.

Ιδιαζόντως ατυχής συγκυρία για τον δύσμοιρο χασάπη έφερε στον δρόμο του τον 82χρονο τότε Κούνδουρο, τον άνθρωπο που το 1963 ύμνησε το άγουρο γυναικείο κορμί με τις «Μικρές Αφροδίτες» του. Δεν άντεξε και αντέδρασε με το εντελώς προσωπικό ύφος του. Αλίευσα το περιστατικό, ανάμεσα σε δεκάδες ευτράπελα και διδακτικά παρόμοια, στο βιβλίο-ξόδι «Μέρες με τον Νίκο» (εκδ. Ροπή) του εικαστικού, κινηματογραφιστή, ποιητή και πεζογράφου Αγγελου Σπάρταλη. Μου το χάρισε ο εξ ευωνύμων κολλητός εδώ στην «Εφ.Συν.» και «παιδικός φίλος» του συγγραφέα Πάνος Σαράκης και το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Οψιμο και μη εξαιρετέο μέλος της κουνδουρικής αυλής ο Σπάρταλης, καταφέρνει με αυτοαναφορική, σπαρταριστή γραφή να περιγράψει τον αληθινό, καθημερινό, δικό του Νίκο. Ο τόμος παρουσιάζεται απόψε στις 19.00 στο βιβλιοπωλείο Ευριπίδης (Α. Παπανδρέου 11, Χαλάνδρι) από τους Μάνο Στεφανίδη, Αγγελο Παπαδημητρίου και Αρτέμιδα Ορφανίδου.

 

Έντυπη έκδοση
 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας