Brexit σε οικιακή σκηνή και... ερωτικά ταμπού στην Τεχεράνη

party.jpg

 «The Party» της Σάλι Πότερ

The Party     ★★★☆☆

(Μεγ. Βρετανία, 2017, 71')

  • σκηνοθεσία: Σάλι Πότερ
  • ηθοποιοί: Κριστίν Σκοτ Τόμας, Πατρίσια Κλάρκσον, Μπρούνο Γκανς, Εμιλι Μόρτιμερ, Κίλιαν Μέρφι, Τσέρι Τζόουνς, Τίμοθι Σπολ

Η Σάλι Πότερ είναι η μία από τις λίγες σκηνοθέτριες που μπορούν να διανύσουν την απόσταση από την ύψιστη φιλοδοξία (το εμβληματικό πια «Ορλάντο») ώς τον χαμηλών τόνων πειραματισμό (το γυρισμένο με iphone «Rage») με άνεση, σιγουριά και κάποιον καλά συγκροτημένο στόχο.

Το «Party» της ανήκει στις μικρών προσδοκιών ταινίες της, αλλά είναι αριστοτεχνικά γραμμένο, σκηνοθετημένο και παιγμένο κι αποσκοπεί μόνο σ’ ένα πράγμα: να καυτηριάσει και να εκθέσει τη βρετανική κοινωνική δομή, τις μέρες ακριβώς που η χώρα ψηφίζει για το Brexit.

Οι ήρωες της ταινίας συγκεντρώνονται σ’ ένα σπίτι, αυτό της Τζάνετ, πολιτικού που μόλις σημείωσε μια μεγάλη επιτυχία. Εκεί βρίσκονται ο σύζυγός της, Μπιλ, που ετοιμάζει τις δικές του αποκαλύψεις, και μια χούφτα στενών φίλων που γρήγορα θ’ αποδείξουν τους απώτερους σκοπούς τους.

Σ’ αυτή την «οικιακή σκηνή» που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι θεατρική, αλλά κινείται με ζωντάνια και νεύρο από την κουζίνα στο μπάνιο και στον κήπο, από τα βολ-ο-βαν που τσουρουφλίζονται σ’ ένα όπλο που ελλοχεύει στα σκουπίδια, η Πότερ εικονογραφεί σε αυστηρό ασπρόμαυρο την υποκρισία στην πολιτική, στις σχέσεις, στο γυναικείο κίνημα, στη new age ολιστική κοσμοθεωρία, στην εγκυμοσύνη, ακόμα και στην ίδια την απιστία.

Οι ηθοποιοί της, διαλεγμένοι με προσοχή εκτιμητή κοσμημάτων, μοιάζουν όλοι τους να καταδιασκεδάζουν την ευκαιρία τους κι η ίδια η ταινία, περιορισμένη αλλά ακριβής, ξετυλίγεται με κάθε ανατροπή σε μια κατάμαυρη κωμωδία, που θα ήταν ξέφρενη αν δεν ήταν τόσο πικρή.

ΔΑΝΑΟΣ, ΕΛΛΗ, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΙΓΛΗ, ΑΤΛΑΝΤΙΣ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ

Τα Μυστικά της Τεχεράνης     ★★★☆☆

«Τα Μυστικά της Τεχεράνης» του Αλί Σουζαντέ

(Tehran Taboo, Αυστρία, Γερμανία, 2017, 90')

  • σκηνοθεσία: Αλί Σουζαντέ
  • ηθοποιοί: Αράς Μαραντί, Ελμίρα Ραφιζαντέχ, Μορτέζα Ταβακόλι, Αλιρέζα Μπαϊράμ, Σιίρ Ελόγλου

Στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο μεγαλωμένος στο Ιράν αλλά, πια, Αυστριακός πολίτης Σουζαντέ, τολμά μια διαφορετική απεικόνιση της ζωής στην Τεχεράνη, όπου κάθε βήμα ελευθερίας έχει ένα τεράστιο τίμημα, όπου η απόλαυση τιμωρείται κι όπου η καθημερινότητα περιορίζεται από ερωτικά ταμπού και τις ενοχές των υπερβάσεών τους.

Με σπονδυλωτή δομή, η κάμερα του Σουζαντέ παρακολουθεί μια πόρνη που προσπαθεί να χωρίσει από τον ναρκομανή φυλακισμένο άντρα της, μια νεαρή σύζυγο που αποζητά αυτονομία, μια κοπέλα που χάνει την παρθενιά της λίγες μέρες πριν από τον γάμο της κι έναν μουσικό που ύστερα από ένα βράδυ βιαστικού σεξ επωμίζεται την ευθύνη του «παραπτώματός» του.

Τέσσερις ήρωες συνοψίζουν την ακραία αυστηρότητα και την υποκρισία της ιρανικής κοινωνικής δομής, χρησιμοποιώντας, σε μια έξυπνη επιλογή, το ροτοσκοπικό animation. Ετσι, με τις σκηνές να μοιάζουν ζωγραφισμένες πάνω στο φιλμ, η ταινία κερδίζει μια απόσταση από τα δρώμενα, που της επιτρέπει να εξερευνά και ν’ αποτυπώνει στιγμιότυπα που χωρίς αυτό το εύρημα θα ήταν υπερβολικά προκλητικά, πολύ λιγότερο εύπεπτα.

Από την άλλη πλευρά, η αισθητική της ταινίας μετριάζει και τη μελοδραματικότητά της, σ’ ένα σενάριο που μοιάζει να έχει συλλέξει κάθε πτυχή στέρησης ελευθερίας, χωρίς παραπάνω νοηματική σύνδεση, παρά ένα διαδοχικό «κατηγορώ», κρυμμένο μέσα σε όμορφες εικόνες.

ΙΝΤΕΑΛ, ΑΑΒΟΡΑ

The Greatest Showman     ★★½☆☆☆

«The Greatest Showman» του Μάικλ Γκρέισι

(ΗΠΑ, 2017, 105')

  • σκηνοθεσία: Μάικλ Γκρέισι
  • ηθοποιοί: Χιου Τζάκμαν, Μισέλ Γουίλιαμς, Ζακ Εφρον, Ζεντάγια, Ρεμπέκα Φέργκιουσον

Το όνειρο του Χιου Τζάκμαν, να αξιοποιήσει τη μουσικοχορευτική του δεινότητα στο σινεμά, γίνεται πραγματικότητα σ’ αυτή την ταινία, ένα πρωτότυπο μιούζικαλ που εμπεριέχει όλα τα σωστά συστατικά εντυπωσιασμού, αλλά δεν βρίσκει τη δύναμη να τα απογειώσει.

Κεντρικός ήρωας είναι ο αληθινός Φ. Τ. Μπάρναμ, ο ρισκαδόρος επιχειρηματίας που αποφάσισε να επενδύσει στο θέαμα, στη μαγεία, στο ξεχωριστό, δημιουργώντας ένα «ανθρώπινο τσίρκο» στην Αμερική του 1850. Μεταξύ τσαρλατάνου και οραματιστή, ο Μπάρναμ ακολουθεί με ορμή τη γεμάτη σκαμπανεβάσματα πορεία της ζωής του, σκορπίζοντας γύρω του λάμψη και διδάσκοντας, όχι απαραίτητα για τους σωστούς λόγους, την αποδοχή της διαφορετικότητας.

Ο Τζάκμαν είναι μερακλής και πληθωρικός στον ρόλο του και πλαισιώνεται από ποπ ινδάλματα, σαν τη Ζεντάγια και τον Ζακ Εφρον, ένα θησαυρό κοστουμιών, σκηνικών και, γενικώς, αξιοπερίεργων, μαζί με θεαματικές χορογραφίες και πρωτότυπα, σύγχρονα τραγούδια, που κάνουν τη σύνδεση του χθες με το σήμερα.

Η ταινία προσφέρεται για τις μέρες των γιορτών, ωστόσο, παρά τις καλές προθέσεις της, ποτέ δεν καταφέρνει να συνδέσει όλα μαζί τα συστατικά της σ’ ένα μιούζικαλ με ένταση και τη δύναμη να παρασύρει τον θεατή, ο οποίος χτυπά μεν τον ρυθμό με το πόδι, αλλά ταυτόχρονα εύχεται και να παρακολουθούσε ένα σόου του Μπάρναμ αντί για το φιλμ.

ODEON ΟΠΕΡΑ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΓΑΛΑΞΙΑΣ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΑΘΗΝΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, WEST CITY ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΣΠΟΡΤΙΓΚ, ΖΕΑ, ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΑΛΙΚΗ Ν. ΜΑΚΡΗ, ΝΑΝΑ CINEMAX, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, NOVACINEMA ODEON ΧΑΛΑΝΔΡΙ, ODEON STARCITY, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ

Θαύμα     ★★☆☆☆

Wonder

(Wonder, ΗΠΑ, Χονγκ Κονγκ, 2017, 113')

  • σκηνοθεσία: Στίβεν Τσμπόσκι
  • ηθοποιοί: Τζέικομπ Τρεμπλέι, Τζούλια Ρόμπερτς, Οουεν Γουίλσον

Ο σκηνοθέτης του «The Perks of Being a Wallflower» καταπιάνεται με μια διαφορετική, συγκινητική ιστορία παιδικής περιθωριοποίησης, αλλά καταλήγει μ’ ένα καθόλου πρωτότυπο μελόδραμα, που αγκαλιάζει κάθε πιθανό κλισέ.

Η ταινία διασκευάζει το ομότιτλο μπεστ σέλερ της Ρ. Τζ. Παλάτσιο και παρακολουθεί τον μικρό Ογκι, ένα αγοράκι με έντονη παραμόρφωση στο πρόσωπο, που, στην πέμπτη Δημοτικού, αποφασίζει να πάει στο «κανονικό» σχολείο και να ενσωματωθεί στην τάξη του.

Οι ερμηνείες είναι θαυμάσιες, η πρόθεση φιλότιμη –όπως και το μήνυμα ότι συχνά το «διαφορετικό» σημαίνει ξεχωριστό–, αλλά η ταινία εκτυλίσσεται τόσο βαρύγδουπα και τόσο προβλέψιμα, που μοιάζει σαν κανείς να την έχει ήδη δει.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας