Ολα για το κινητό μου

Πανικός με τα νέα iPhone 6s! Με τιμές που κυμαίνονται από 789 μέχρι 999 ευρώ και για το iPhone 6S Plus από 899 μέχρι 1.099 ευρώ, δεν έμεινε ούτε ένα στα ράφια στις 6 Οκτωβρίου που κυκλοφόρησαν.

Ετσι κι αλλιώς η Αpple ανακοίνωσε ότι πούλησε περισσότερα από 13 εκατ. νέα τηλέφωνα, μέσα σε μόλις τρεις ημέρες.

Το iPhone δεν είναι τυχαίο τηλέφωνο. Κατ’ αρχάς είναι αυτό που λέμε στιβαρό μηχάνημα.

Δεν σ’ αφήνει εύκολα. Ούτε κρασάρει, ούτε παρουσιάζει τα αλλοπρόσαλλα των windows και των android. Πόσες φορές το τετραπύρηνο δικό μου έχει κλείσει μόνο του, έχει αλλάξει ήχο κλήσης…

Μια φορά, πρόπερσι, παραμονή Πρωτοχρονιάς ένα άλλο που είχα, αποφάσισε μόνο του να βάζει μπροστά από όλες τις κλήσεις το 001: δεν είναι μόνο ότι ξύπνησα τη μισή Αμερική, είναι που πλήρωσα και το μισό Φορτ Νοξ: (ναι, ναι, παραμονή Πρωτοχρονιάς έτρεχα στα μαγαζιά και ρώταγα και σήκωναν τα χέρια ψηλά και μου έλεγαν: αυτό δεν το ‘χουμε ματαδεί).

Και άντε να κάνεις reset, να σώσεις τα άσωστα… τι να σας λέω τώρα.

Τέτοια ευτράπελα με τα iPhone δεν γίνονται. Ενας φίλος προχθές το έριξε σε μια λεκάνη με νερό και το ‘σωσε. Κάτι με το πιστολάκι, κάτι με τον ήλιο, ήρθε στα ίσα του. Γιατί ήταν iPhone.

Εγώ πάλι, από τότε που ένα από τα αναρίθμητα κινητά μου έπεσε στο νερό και μας άφησε χρόνους, κατάλαβα το μάταιον της ύπαρξης των συμπαθών μηχανημάτων και αποφάσισα ότι δεν αξίζει να επενδύεις τη ζωή σου γι’ αυτά.

Συγγνώμη, 789 ευρώ το ΦΤΗΝΟ μοντέλο;;; Πλάκα μάς κάνουν;

Και δεν θα μπω σε λαϊκισμούς του τύπου: ποια κρίση αφού δεν έμεινε ούτε ένα στα ράφια.

Γιατί δεν ξέρω ούτε πόσα κομμάτια έφεραν ούτε τι θυσίες μπορεί να κάνει κάθε ψώνιο για ένα ισχυρό σύμβολο στάτους.

Γιατί τέτοιο είναι πάνω από όλα: σύμβολο στάτους.

Την ώρα, λοιπόν, που γίνονταν όλα αυτά, εγώ ζούσα το δικό μου δράμα: τέσσερις συσκευές τηλεφώνου, δύο sim και τίποτα να μη δουλεύει.

Το ένα τηλέφωνο εξαφανισμένο (κόστισε αρκετά παιδικά δάκρυα, αλλά η ουσία παραμένει: κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται).

Το άλλο με πεθαμένη μπαταρία να δουλεύει μόνο στο ρεύμα, όχι μόνο η υπέρτατη ξεφτίλα της έννοιας κινητό, αλλά μπαταρία δεν υπάρχει και λόγω των capital controls δεν μπορώ να παραγγείλω.

Το τρίτο (από δεύτερο χέρι) αποφάσισε να μην αναγνωρίζει καμία κάρτα sim αφού πρώτα έκανα ολόκληρη διαδικασία να αλλάξω τη δική μου γιατί ήταν μεγάλη και δεν την έπαιρνε.

Το τέταρτο, δεν ξέρω αν πρέπει να το ομολογήσω, το αγόρασα καινούργιο αλλά όπως ο λαός μας ξέρει καλά: ό,τι πληρώσεις παίρνεις.

Κι έτσι προσπαθώντας με νύχια και με δόντια να το ανοίξω (αντικατέστησε με μαχαίρια και κοπίδια) έκανα την οθόνη… καινούργια.

Από τα τέσσερα, μόνο αυτό με τη σπασμένη οθόνη δουλεύει. Στο οποίο (λόγω της φτήνιας πάντα) δεν μπορώ να καταλάβω ούτε με ποια sim τηλεφωνώ, ούτε ποιανής τα δεδομένα είναι ενεργοποιημένα.

Νομίζω ότι θα μου στοιχίσει περισσότερο από την περιπέτεια με τα τηλέφωνα στην Αμερική. Επίσης έχει μικρή οθόνη και δεν βλέπω τίποτα.

Ακόμα, επειδή άλλαξα sim (για να πάρω μικρότερη είπαμε) δεν θυμάμαι πάντα τον κωδικό και αν δεν βάλεις τον ένα δεν δουλεύει και ο άλλος.

Εχω καταντήσει ένα ανθρώπινο ράκος. Η λύση δεν είναι να πάρω δύο iPhone, δεν το ΄χω με τις θυσίες.

Η λύση είναι να τα ρίξω όλα κι εγώ σε μια λεκάνη… κι όποιος με βρίσκει στο σταθερό με βρήκε.