Ενα μόνο τραγούδι έφτασε για να ακουστεί η γλυκιά, υπόκωφα βραχνή φωνή της στα πέρατα του κόσμου, πέρα από το φανατικό κοινό της αμερικάνικης country. Ηταν 1971 όταν η Λιν Αντερσον τραγουδώντας «I beg your pardon, I never promised you a rose garden», ένα τραγούδι του Τζο Σάουθ, κέρδισε Γκράμι και μπήκε στην ιστορία. Πέθανε σε ηλικία 67 χρόνων στο Νάσβιλ, από καρδιακή ανακοπή. «Αγαπήθηκε πολύ γιατί έπεσε στην κατάλληλη εποχή», έχει πει για το τραγούδι που την καθιέρωσε. «Είχαμε μόλις βγει από τον πόλεμο του Βιετνάμ και προσπαθούσαμε να συνέλθουμε. Ελεγε ότι μπορούμε να βασιστούμε πάνω στα μικρά πράγματα για να προχωρήσουμε μπροστά. Είμαι περήφανη που ο κόσμος θα με συνδέει μαζί του μέχρι να πεθάνω».
Σόρι, κύριε Βέιβεϊ
Οχι θα τον άφηναν έτσι οι Βρετανοί τον Αϊ Βέιβεϊ, να γίνουν και οι ίδιοι ρεζίλι. Με παρέμβαση της ίδιας της Τερέζα Μέι, υπουργού Εσωτερικών, ο διάσημος Κινέζος εικαστικός απέκτησε τελικά εξάμηνη βίζα για τη Μεγάλη Βρετανία. Η υπουργός τού έστειλε και επιστολή ζητώντας του συγγνώμη. Οι αρμόδιες αρχές έχοντας εκλάβει τη φυλάκισή του από το κινεζικό καθεστώς το 2011 ως απόδειξη αμαύρωσης του ποινικού του μητρώου, του είχαν δώσει μόνο 20 μέρες άδεια παραμονής στη χώρα. Δεν φτάνει που τους στήνει και τεράστια έκθεση στη Royal Academy τον Σεπτέμβριο. Δεν φτάνει που απέκτησε το διαβατήριό του μόλις την περασμένη βδομάδα.
Σίλα Μπλακ
Το’ χει φαίνεται η μέρα να αποχαιρετάμε κυρίες με ωραίες φωνές και αξέχαστα τραγούδια, που τέτοια πια δεν γράφονται. Πέθανε στα 72 της, στο σπίτι της στην Κόστα ντελ Σολ της Ισπανίας, από φυσικά αίτια, η Βρετανίδα τραγουδίστρια και TV σελέμπριτι Σίλα Μπλακ. Είχε ξεκινήσει από την γκαρνταρόμπα του περίφημου Cavern Club του Λίβερπουλ, για να περάσει γρήγορα στη σκηνή, τραγουδώντας ακόμα και δίπλα στους Μπιτλς. Δύο τραγούδια την έφεραν το 1964 στο νούμερο 1 και αξίζει τον κόπο να τα ακούσετε: «Anyone Who Had a Heart» και «You’re My World». Πέρυσι η ακαδημία BAFTA και η Royal Television Soviety την τίμησαν για την προσφορά της.
Β. Γεωργ.
-320x213.jpg)
