Ο Λιονέλ Μέσι έχει πετύχει τα πάντα στο ποδόσφαιρο -εκτός από το να οδηγήσει την Eθνική Αργεντινής σε έναν τίτλο, είτε αυτό λέγεται Παγκόσμιο Κύπελλο είτε έστω Κόπα Αμέρικα… Και η πίεση συσσωρεύεται.
Αγωνίζεται στο τέταρτο Μουντιάλ της καριέρας του και είναι αναγκασμένος να πετύχει.
Ειδικά ύστερα από μια τετραετία με ήττα στην παράταση από τη Γερμανία στον τελικό του Μουντιάλ 2014 και τις διαδοχικές απώλειες του τροπαίου του Κόπα Αμέρικα το 2015 και το 2016 από τη Χιλή, που οδήγησαν στο να εγκαταλείψει προσωρινά την εθνική ομάδα.
Το στοίχημα είναι μεγάλο και ο Μέσι ξέρει πως το αν θα αναφέρεται από τις επόμενες γενεές ως «ο μεγαλύτερος παίκτης όλων των εποχών» εξαρτάται από το τι θα συμβεί στη Ρωσία στις επόμενες εβδομάδες.
Στα 31 χρόνια του, πλέον, έχει αφήσει να φανεί πως, αν η Αργεντινή πάλι μείνει με τα χέρια άδεια αυτό το καλοκαίρι, ίσως φύγει οριστικά: «Θα εξαρτηθεί από το πώς θα τα πάμε, πώς θα τελειώσει η περιπέτειά μας».
Εχει κατακτήσει 32 τρόπαια σε επίπεδο συλλόγων με την Μπαρτσελόνα, έχει πάρει πέντε φορές τη Χρυσή Μπάλα ως καλύτερος παίκτης στον κόσμο, αλλά σε επίπεδο εθνικών ομάδων είναι ακόμα στο «περίμενε».
Υπάρχει και η σκιά του Ντιέγο Μαραντόνα, που αποδεικνύεται τεράστια για τον Μέσι. Ομως η ομάδα που θριάμβευσε στα γήπεδα του Μεξικού το 1986 είχε καλύτερη χημεία και ισορροπία, απ’ ό,τι το τωρινό συγκρότημα.
Η πίεση που νιώθει ο Μέσι είναι δείγμα και της πολύπλοκης σχέσης του με τον αργεντίνικο λαό. Κάθε αγώνας με το εθνόσημο είναι σαν δημοψήφισμα για την καριέρα του. Αυτός θα είναι πάλι ο στόχος, σε περίπτωση που η Αργεντινή αποτύχει. Αρκετοί έχουν πρόβλημα να ταυτιστούν με ένα παιδί που έφυγε από τα 13 του για την Ισπανία και το μόνο που λέει πια είναι πως αγαπάει μεν την πατρίδα του, αλλά δύσκολα θα εγκατασταθεί εκεί με την οικογένειά του, καθώς δεν αισθάνεται ασφαλής.
Και να σκεφτεί κανείς ότι με τη φανέλα της Αργεντινής έχει κάνει μερικά μαγικά παιχνίδια. Ας μην πάμε μακριά.
Η «αλμπισελέστε» βρίσκεται στα τελικά του Μουντιάλ της Ρωσίας, χάρη στο δικό του one-man show και το χατ-τρικ στην κρίσιμη αναμέτρηση με τον Ισημερινό.
Ας το διατυπώσουμε κι αλλιώς. Χωρίς τον Μέσι στα προκριματικά, η ομάδα πέτυχε μόλις 6 γκολ και πήρε 7 βαθμούς σε 8 αγώνες. Με τον 31χρονο αστέρα, πήραν 21 βαθμούς σε 10 παιχνίδια, ενώ ο ίδιος σκόραρε 7 τέρματα.
Και όλα αυτά με την αργεντίνικη ομοσπονδία να είναι μέχρι πρότινος ακέφαλη επί δύο χρόνια, μετά την ανάμειξη των παραγόντων της στο σκάνδαλο της FIFA και την παρ’ ολίγον χρεοκοπία της.
Οι παίκτες κατάλαβαν στο πετσί τους το τι συνέβαινε στην ομοσπονδία από το πρόσφατο γαϊτανάκι τεχνικών.
Ο Χεράρδο «Τάτα» Μαρτίνο προτιμούσε το ποδόσφαιρο κατοχής και ο Εντγάρδο Μπάουσα το ποδόσφαιρο αντεπιθέσεων. Οπότε ήρθε ο… τρίτος της παρέας, ο Χόρχε Σαμπάολι, να επιβάλει το παιχνίδι με το πρέσινγκ πολύ ψηλά, προχωρώντας στην πορεία σε πολλές αλλαγές και πειράματα.
Στους πρώτους μήνες της καριέρας του στην Αργεντινή, ο Σαμπάολι χρησιμοποίησε 43 παίκτες και έξι διαφορετικά συστήματα, αλλά με δυσκολία πήρε την πρόκριση στο Μουντιάλ, ενώ ήρθε και το ταπεινωτικό 1-6 από την Ισπανία στο φιλικό του Μαρτίου να σκορπίσει περισσότερη αγωνία στους οπαδούς της «αλμπισελέστε».
Το πρόβλημα με το πρέσινγκ ψηλά είναι ότι απαιτεί γερά πνευμόνια, τρεξίματα και γρήγορες αντιδράσεις στο επιθετικό τρανζίσιον των αντιπάλων.
Οι μοναδικοί τοπ αμυντικοί και μέσοι της Αργεντινής είναι αργοί και άνω των 30 χρόνων, οπότε δεν μπορούν να υπηρετήσουν απόλυτα το σύστημα αυτό. Εξ ου και τα αμυντικά προβλήματα της λατινοαμερικανικής ομάδας.
Οσο ήταν τεχνικός της Χιλής, ο Σαμπάολι ήξερε καλά πώς να περιορίζει το ταλέντο του Μέσι! Τώρα, όμως, δεν έχει βρει ακόμα τον τρόπο να το απελευθερώσει.
Αλλάζει τους παρτενέρ του στον αγωνιστικό χώρο, δείχνει διστακτικός για το αν πρέπει να τον τοποθετήσει ως «δεκάρι» ή «ψευτοεννιάρι», ενώ συχνά κατηγορείται ότι αφήνει μεγάλη εξουσία στον ίδιο τον παίκτη να κάνει ό,τι θέλει.
Εξ ου και οι υποψίες ότι ο Μέσι καθορίζει την ενδεκάδα και το σύστημα. Είχε πει μάλιστα σε ανύποπτο χρόνο ο Σαμπάολι πως «η ομάδα τελικά θα είναι δική του, όχι δική μου».
Από την άλλη όμως, η κατοχή, οι επιθέσεις, η δημιουργία και το σκοράρισμα όλα είναι στους ώμους του μάγου της Μπαρτσελόνα. Κάποτε είχε αρωγό τον Χουάν Ρομάν Ρικέλμε -και αυτή ήταν η καλύτερη έκδοση της Αργεντινής με τον Μέσι.
Διάδοχος, όμως, με το ποδοσφαιρικό μυαλό του Ρικέλμε δεν έχει προκύψει στην ομάδα, παρά το μεμονωμένο ταλέντο των παικτών της.
Είναι, όμως, αναμφισβήτητη η λατρεία των συμπαικτών του στην «αλμπισελέστε». Ο Χαβιέρ Μασκεράνο είπε πρόσφατα: «Ελπίζω ότι ως συμπαίκτες του θα ανεβάσουμε την απόδοσή μας στα επίπεδα του Λέο και δεν θα τον απογοητεύσουμε!».
Μεταξύ τους λένε «να το κερδίσουμε για τον Μέσι» και αυτός ο δεσμός με λίγη τύχη μπορεί να πάει την Αργεντινή μακριά. Ισως αυτή τη φορά ο Μέσι δεν θα «ξεφουσκώσει» στα νοκ άουτ από την υπερπροσπάθεια των ομίλων, όπως το 2014 στη Βραζιλία, ίσως δεν τραυματιστεί κάποιος παίκτης-κλειδί (όπως ο Ντι Μαρία στο Μουντιάλ του 2014 και το Κόπα Αμέρικα του 2015), ίσως ο Ιγουαΐν καταφέρει να στείλει την μπάλα στα δίχτυα τη στιγμή που πρέπει (όπως δεν έκανε στον τελικό του 2014), ίσως ο Βίλι Καμπαγέρο πραγματοποιήσει την έξτρα απόκρουση που θα κάνει τη διαφορά στη ρουλέτα των πέναλτι…
Αν αυτή η Αργεντινή, με όλες τις αδυναμίες της, φύγει από τη Μόσχα στις 16 Ιουλίου με το Κύπελλο στα χέρια, τότε αυτό θα είναι έργο Μέσι. Ο οποίος, βέβαια, θα θεοποιηθεί από τους συμπατριώτες του, ενώ παράλληλα θα έχει απαντηθεί η ερώτηση περί «του καλύτερου παίκτη όλων των εποχών». Μέχρι να συμβεί κάτι τέτοιο, όμως, το βάρος στους ώμους του θα είναι αβάσταχτο.
Οπως είπε και ο Χόρχε Σαμπάολι, «ο Μέσι έχει στον κρόταφό του ένα πιστόλι ονόματι Παγκόσμιο Κύπελλο. Αν δεν το κερδίσει, θα πυροβοληθεί και θα σκοτωθεί».
