«Ελα μωρέ, για την πόλη μας καλά είναι», ακούμε συχνά να σχολιάζουν φίλοι και γνωστοί για κάποια θεατρική ή εικαστική απόπειρα που λαμβάνει χώρα σε πόλεις της ελληνικής επικράτειας.
Οι κάτοικοι της περιφέρειας αρέσκονται στο να τρέφουν αισθήματα κατωτερότητας έναντι των όσων διεξάγονται στην πρωτεύουσα, οι δε «πρωτευουσιάνοι» συγκρίνουν την καλλιτεχνική δραστηριότητα της Αθήνας με αυτήν μεγάλων μητροπόλεων του εξωτερικού και συνήθως το κίβδηλό τους ζύγι βγάζει εαυτούς να υστερούν έναντι των πραγμάτων που πιστεύουν πως γίνονται σε μια φαντασιακή Εσπερία.
Αυτή η συγκατάβαση του «έλα μωρέ, για εδώ καλά είναι» δεν αποτελεί παρά ακόμα μία έκφανση του βαθιά ριζωμένου επαρχιωτισμού μας. Γαλουχούμαστε συστηματικά με την πεποίθηση της υστέρησης έναντι του «ανώτερου», σε όλα τα επίπεδα, Δυτικού Κόσμου· μαθαίνουμε να θαυμάζουμε την οργάνωση, την καλλιέργεια και τα κάθε λογής επιτεύγματά του την ώρα που για τον εαυτό μας διατηρούμε τη διαλυτική αντίληψη της «Ψωροκώσταινας», με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αυτοεικόνα και τον αυτοσεβασμό μας.
Μετριόμαστε με δείκτες και σταθμά που κατασκευάστηκαν για άλλες κοινωνίες και που φυσικά μας βγάζουνε πάντοτε λειψούς και πασχίζουμε να καμωθούμε πως μας ταιριάζουνε κοστούμια που φτιαχτήκανε πάνω σε άλλων τα μέτρα.
Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζουμε και τα εγχώρια καλλιτεχνικά δρώμενα· «έλα μωρέ, για εδώ καλά είναι», λες και το να έρθει μια έκθεση ή μια παράσταση απευθείας απ’ την Αθήνα (για τους κατοίκους μικρότερων πόλεων) ή απ’ το Λονδίνο ή απ’ το Μπρόντγουεϊ (για τους Αθηναίους, κυρίως) αρκεί από μόνο του ως γεγονός για να της προσδώσει αξία και αίγλη.
Κι όμως, στη χώρα γίνονται πράγματα και μάλιστα πολλά σε σχέση με την πληθυσμιακή αναλογία, σε όλο το πολιτιστικό φάσμα. Κάποια γίνονται δίπλα μας, κάτω απ’ τη μύτη μας, δίχως πολλές φορές να το παίρνουμε είδηση, καθότι δεν τυγχάνουν προβολής απ’ τους αντιπνευματικούς διαύλους μαζικής επικοινωνίας.
Ενα μεγάλης έκτασης φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης, το Μόνιτορ Φεστ 2017, γίνεται αυτές τις ημέρες στο Ηράκλειο της Κρήτης. Φιλοξενεί πολλές θεατρικές παραστάσεις, εικαστικές εκθέσεις και πλήθος άλλων γεγονότων, από καλλιτέχνες που έχουν μεγάλη διάθεση να προβάλουν τη δουλειά τους στο κοινό.
Στις γειτονιές και στις αίθουσες της πολιτείας συμβαίνουν πράγματα που θα τα φθονούσαμε αν μαθαίναμε ότι διοργανώνονται σε κάποια αντίστοιχη πόλη δυτικού κράτους. Ας τα επισκεφθούμε, μόνιμοι κάτοικοι ή επισκέπτες, αφήνοντας τη συγκατάβαση στο σπίτι. Για περισσότερες πληροφορίες, στο monitorfest.gr
