Η δίκη της εν ψυχρώ δολοφονίας -το κίνητρο της οποίας αποτιμήθηκε και από τη Δικαιοσύνη ως ρατιστικό- του 27χρονου οικονομικού μετανάστη από το μακρινό Πακιστάν, Σαχζάτ Λουκμάν, ξεκινά σήμερα στο Εφετείο της Αθήνας, όπου καλούνται να λογοδοτήσουν σε δεύτερο βαθμό οι κατηγορούμενοι Διονύσης Λιακόπουλος και Χρήστος Στεργιόπουλος, στους οποίους έχει επιβληθεί η ποινή των ισοβίων.
Οι δύο κατηγορούμενοι (σ.σ. οι οποίοι δικάζονται στη μεγάλη δίκη της Χρυσής Αυγής για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση) στο πρωτόδικο δικαστήριο είχαν κάνει λόγο για διαπληκτισμό που οδήγησε στο έγκλημα και πως δεν είχαν πρόθεση να σκοτώσουν τον άτυχο νεαρό από το Πακιστάν.
Ωστόσο, τόσο η εισαγγελέας της έδρας στην εισήγησή της όσο και στο σκεπτικό της απόφασής τους οι δικαστές διέγνωσαν ότι η πράξη είχε ως κίνητρο τη διαφορετικότητα.
«Οι κατηγορούμενοι τέλεσαν ανθρωποκτονία σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και έπληξαν το θύμα με 7 μαχαιριές. Συναποφάσισαν να αφαιρέσουν τη ζωή ενός αθώου αλλοδαπού άνδρα και δη πακιστανικής καταγωγής. Το ποιο πλήγμα ήταν θανατηφόρο δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει ότι από την αρχή ήταν αποφασισμένοι», διατύπωσε στην πρότασή της η εισαγγελέας.
Ακολούθως στο σκεπτικό της απόφασής τους, τακτικοί και λαϊκοί δικαστές διαπίστωσαν ρατσιστική δολοφονία, σημειώνοντας ότι αυτή «τελέστηκε από μίσος προκαλούμενο λόγω της διαφορετικότητας των εξωτερικών χαρακτηριστικών του θύματος, της θρησκείας του, της εθνικής και εθνοτικής του καταγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 79, παρ. 3 Π.Κ.» και μάλιστα, όπως σημειώνουν οι δικαστές, το κίνητρο των δραστών «επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι δεν υπήρξε εκ μέρους του θύματος οποιαδήποτε μορφή πρόκλησης, είτε λεκτική είτε έμπρακτη».
Παράλληλα, προσθέτουν ότι, πέρα από τα φυλλάδια της Χρυσής Αυγής που βρέθηκαν στα σπίτια των δραστών «οι ειδικές περιστάσεις υπό τις οποίες τελέστηκε το έγκλημα (επίθεση από υπέρτερους αριθμητικά δράστες -μεταμεσονύκτια ώρα- κατά αγνώστου ανθρώπου που στοχοποιήθηκε ως Πακιστανός μετανάστης, με τη χρήση μαχαιριών, σε περιοχή που συχνάζουν αλλοδαποί μετανάστες και είναι ευχερής ο εντοπισμός του θύματος, χωρίς προηγούμενη πρόκληση από αυτό, πλήξη με αλλεπάλληλες μαχαιριές, διαφυγή με λήψη των πειστηρίων και απόκρυψη των διακριτικών γνωρισμάτων του μεταφορικού μέσου, κίνηση χωρίς τον φόβο του εντοπισμού και της σύλληψης, όπως αναπτύχθηκαν ανωτέρω) δεν καταλείπουν καμία αμφιβολία στο Δικαστήριο για τη διάπραξη του εγκλήματος υπαγορευόμενου από αισθήματα ρατσιστικού μίσους».
