Ελπίζω να τον ψήσατε καλά τον οβελία σκεπτόμενοι το τι περνά ο κόσμος στη Συρία.
Πούτιν και Τραμπ ανησυχώ μην τρελαθούν τελείως κι ακούσουμε κανένα μπαμ μεγάλο παγκοσμίως.
Μας φτάνει η τρέλα του Ερντογάν κι οι τουρκικές προκλήσεις κι ευλόγως τρέμω, ο φτωχός, διά τις απαντήσεις:
ποιος θα τις δώσει, τι θα πει, μην είν’ καμιά κοτσάνα που την πληρώσει κλαίγοντας τ’ αγόρι της μια μάνα.
Στο μεταξύ λεν πως το ΣτΕ θα εκδώσει αποφάσεις που σ’ έκαναν, Κατρούγκαλε, τον ύπνο σου να χάσεις.
Παράνομες οι εισφορές και όλος σου ο νόμος κι αυτός που πήρες ήτανε, ωιμέ, ο λάθος δρόμος.
Με της Τζοκόντας το γνωστό μειδίαμα στο στόμα την τελευταία λέξη σου δεν είπες, φευ, ακόμα.
Μας απειλείς πως πρόκειται να γίνουν «βελτιώσεις» το πνεύμα της ρυθμίσεως θέλοντας, λες, να σώσεις.
Αναλογίζομαι έντρομος το τι μας περιμένει. Δεκάρα, τρέμω, τσακιστή, στην άκρη δεν θα μένει…
Οσα μας μέλλονται, ριγώ, στον νου μου σαν τα φέρω Χριστός Ανέστη! Αληθώς, αλλά για μας δεν ξέρω…
