Για πρώτη φορά παρουσιάζεται στην ελληνική θεατρική σκηνή το έργο «Φαίδρα» της Μαρίνας Τσβετάγιεβα, μιας σπουδαίας και ασυμβίβαστης ποιήτριας που έζησε την πιο ταραγμένη περίοδο της ρωσικής Ιστορίας. Η παράσταση ανεβαίνει στο θέατρο Σημείο σε μετάφραση Χρήστου Χρυσόπουλου και σκηνοθεσία – μουσική επιμέλεια του Νίκου Διαμαντή.
Η Τσβετάγιεβα, στη δική της εκδοχή του μύθου, εγκαθιδρύει ένα σπαρακτικό πλέγμα ενοχών, επιθυμίας και μοναχικότητας ανάμεσα σε τρία πρόσωπα. Η συγγραφέας επικεντρώνεται στα πρόσωπα της Φαίδρας και της Τροφού, του Ιππόλυτου και του Θησέα, αναδεικνύοντας τα πολλαπλά κίνητρα και τις επιδιώξεις που κρύβονται πίσω από την ακαταμάχητη ισχύ της σαρκικής σαγήνης, πέρα από ηθικούς δεσμούς.
Τα δύο πρόσωπα, η γυναίκα και ο άντρας, βρίσκονται σε έναν αδυσώπητο αγώνα επικράτησης. Η Φαίδρα και η Τροφός αντιμετωπίζουν τον Ιππόλυτο και τον Θησέα.
Ο σκηνοθέτης Νίκος Διαμαντής περιγράφει την παράσταση σαν ένα άγριο και λεπταίσθητο χαϊκού που συστρέφεται κοιτάζοντας κατάματα τον πυρήνα της αγάπης, του έρωτα και του πόθου. «Παραβαίνοντας και διαπερνώντας τα όρια, ο πόθος μετακινεί την ανθρώπινη συνθήκη. Το έργο διαπραγματεύεται τη γυναικεία έξαρση, τους χυμούς και τη δύναμη της ζωής, όταν εκείνη, η ζωή, απαιτεί άμεσα την υπέρβαση της απαγόρευσης».
Η διασκευή εισάγει στη δραματουργία δύο πρωτότυπα κείμενα του μεταφραστή, με πρόθεση να περάσει στο ελληνικό κοινό η ποιητική φλέβα του έργου της Μαρίνας Τσβετάγιεβα:
«Η αγάπη δεν είναι δική μας ενέργεια. Ούτε πάθος. Ούτε επιλογή. Αν εμείς αγαπούσαμε όποιον εμείς θέλαμε, θα ήμασταν οι τελευταίοι παλιάνθρωποι. Εμείς αγαπάμε αυτόν που επιλέγει η αγάπη. Η θέλησή της καλεί την επιθυμία μας. Αφού αγαπήσω διαχωρίζω τις ευθύνες μου. Αφού αγαπηθώ διαχωρίζω τις ευθύνες μου. Δίχως συνέπειες.
Αν υπήρχε εδώ κάποιος να του μιλήσω, τώρα που έμεινα ολομόναχη, ας ήταν οποιοσδήποτε, θα στεκόμουν απέναντί του ασυγκίνητη και θα τον κοιτούσα κατάματα για να του μιλήσω για το χάσιμο που γίνεται στον έρωτα, όταν δεν μπορείς παρά να χαθείς μέσα του, να γίνεις πια όλη εκείνος, ν’ αφήσεις έξω καθετί δικό σου για να βρεθεί χώρος εντός σου ώστε να χωρέσει εκείνος απαράλλαχτος, να πάρει ό,τι θέλει από αυτά που είσαι, να πετάξει αυτά που δεν θέλει, και να τα αντικαταστήσει με όσα επιθυμεί…
Η αγάπη πάντα συναινεί στην απώλεια. Η αγάπη δεν φέρνει αντίσταση καμιά. Η αγάπη δεν διασώζει τίποτα… Αγαπώ και χάνω. Αγαπώ και χάνομαι. Προτού σβήσουν όλα, κρατώ μια αμυδρή εικόνα από εκείνο το πρώτο χάσιμο στη φαντασία του έρωτα. Ούτε καν αυτό… Μόνο το χάσιμο…».
Info: Θέατρο Σημείο / Κεντρική Σκηνή (Χαριλάου Τρικούπη 4 Καλλιθέα, Τηλ.: 210-9229579). Κείμενο: Μαρίνα Τσβετάγιεβα. Μετάφραση: Χρήστος Χρυσόπουλος. Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια: Νίκος Διαμαντής. Σκηνικά – Κοστούμια: Νίκος Διαμαντής. Ερμηνεύουν: Ιωάννα Μακρή (Φαίδρα – Τροφός), Βαγγέλης Ρόκκος (Ιππόλυτος – Θησέας) και Σταύρος Γιαννακόπουλος (Αγγελιοφόρος – Υπηρέτες). Παραστάσεις: Πέμπτη και Σάββατο στις 21.30, Κυριακή στις 20.00, έως την 1η Απριλίου.
