Πριν από λίγες μέρες, κυρίες και κύριοι, ο πρόεδρος Τραμπ έκλεισε ένα χρόνο στο τιμόνι των ΗΠΑ. Και στο μικρό αφιέρωμα που έκανε γι’ αυτό ένα ιδιωτικό ελληνικό κανάλι ειπώθηκε εύστοχα ότι «ο κ. Τραμπ εγκαινίασε την “πολιτική των τουίτς”». Οπως γνωρίζετε, τα τουίτς είναι η μέθοδος με την οποία δημοσιοποιεί κάποιος τη γνώμη του, αμέσως, με ένα πολύ σύντομο σχόλιό του στο διαδίκτυο, μέσω του κοινωνικού δικτύου τουίτερ.
Μπορεί να σας φανεί περίεργο, αλλά η μέθοδος αυτή δεν είναι καθόλου νέα και καθόλου αμερικανική: Η ιδέα είναι περίπου 2.500 χρόνων και οφείλεται στους επιγραμματοποιούς της ελληνικής αρχαιότητας. Οι οποίοι, άνθρωποι εύστροφοι και εγγράμματοι, καλούνταν να γράψουν με λίγα -και ωραία- λόγια ένα κειμενάκι, το επίγραμμα, σαν σχόλιο πάνω σε κάποιο σημαντικό γεγονός.
Θα θυμάστε όλοι, υποθέτω, το εκπληκτικό επίγραμμα του Σιμωνίδη του Κείου, για τη θυσία των 300 του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες. Το ξαναθυμίζω: «Ω ξειν, αγγέλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».
Που θα πει: «Ξένε, πες στους Σπαρτιάτες ότι είμαστε θαμμένοι εδώ, όπως μας είχαν διατάξει». Διότι η Σπάρτη έλεγε στους πολεμιστές της ή να γυρίσουν με τις ασπίδες τους (νικητές) ή να τους φέρουν (νεκρούς) πάνω σ’ αυτές.
Και μια και πιάσαμε τους Λακεδαιμόνιους, πρέπει να σας θυμίσω ότι αυτοί, πια, ήταν οι άσοι των τουίτς. Είχαν το συνήθειο να μιλάνε με λίγα λόγια και σταράτα, σε αντίθεση με τους Αθηναίους που, π.χ., για να σου πουν ότι «έξω βρέχει», ήταν ικανοί να μιλάνε μία ώρα! Γι’ αυτό και το «λακωνίζειν» έχει μείνει μέχρι τις μέρες μας: τα λέει λακωνικά, δηλαδή γρήγορα και με λίγα λόγια. Να κι ένα ωραίο παράδειγμα στη δωρική διάλεκτο:
Μετά την καταστροφική γι’ αυτόν ναυμαχία της Κυζίκου (410 π.Χ.) ο Λακεδαιμόνιος υποναύαρχος Ιπποκράτης έστειλε το εξής μήνυμα στη Σπάρτη:
«Ερρει τα κάλα
Μίνδαρος απεσσύα
πεινόντι τώνδρες
απορίομες τι χρη δραν»
Δηλαδή: «Καταστράφηκαν τα πλοία / ο Μίνδαρος πέθανε / οι άνδρες πεινάνε / Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε».
Μιλάμε για εκπληκτικό τουίτ, για τηλεγράφημα σωστό -2.300 χρόνια πριν εφευρεθεί ο τηλέγραφος!
Μέσα σε 12 λέξεις τα είπε όλα: ότι την πάτησαν στη ναυμαχία, ότι ο (ναύαρχος) Μίνδαρος σκοτώθηκε, ότι πεινάνε κι ότι περιμένουν εντολές για το τι να κάνουν. Αν στη θέση του Ιπποκράτη ήταν κάνας Αθηναίος ναύαρχος, ακόμα θα ‘γραφε…
* Το Αλλοπαράκι μου έχει υιοθετήσει τη μέθοδο των τουίτ χρόνια τώρα. Π.χ. όταν τρώει και βλέπει τον Ταρζάν να πλησιάζει το πιάτο της, του λέει: Πιάτο δικό μου, κάνε πίσω, σ’ έφαγα! Σιγά που θα περίμενε τον Τραμπ να της δείξει τον δρόμο.
