Οσοι πιστοί προσέλθετε, διαβατήρια, ιθαγένεια, άδειες διαμονής και πάσης φύσεως «χρυσές βίζες» πλέον και σε… «ψευδονόμισμα».
Πριν από λίγες ημέρες η Δημοκρατία του Βανουάτου -ένα σύμπλεγμα 82 τροπικών νησιών που βρίσκονται στο Νότιο Ειρηνικό- και ένας εκ των ανερχόμενων φορολογικών παραδείσων του πλανήτη ανακοίνωσε ότι θα προσφέρει ιθαγένεια και διαβατήριο προς όποιον ενδιαφέρεται έναντι 42 Bitcoin.
Το ποσό παρ’ ότι δείχνει μικρό, δεν είναι. Το bitcoin –το γνωστό ηλεκτρονικό νόμισμα- έχει πενταπλασιάσει την αξία του φέτος, ξεπερνώντας πρόσφατα τα 5.000 δολάρια.
Το φούσκωμα του ψευδονομίσματος σημαίνει ότι η αξία της ιθαγένειας και του διαβατηρίου που πωλεί το Βανουάτου ξεπερνά τα 230 χιλιάδες δολάρια.
Ωστόσο αξίζει τα λεφτά του, αφού το διαβατήριο του Βανουάτου θεωρείται το 34ο πιο ισχυρό στον κόσμο, επιτρέποντας τη χωρίς βίζα είσοδο του κατόχου του σε 116 χώρες του κόσμου.
Η νησιωτική χώρα του Ειρηνικού Ωκεανού διαθέτει όμως και άλλα πλεονεκτήματα για όσους θέλουν να γίνουν πολίτες της, ιδίως όσους θέλουν να κρύψουν ένα παχύ «μπαγιόκο» από τα αδιάκριτα μάτια των φορολογικών αρχών της πατρίδας τους.
Στο Βανουάτου δεν υπάρχει επιχειρηματικός φόρος, φόρος εισοδήματος, φόρος κληρονομιάς.
Με δύο λόγια αποτελεί φορολογικό παράδεισο για όσους έχουν καταχραστεί, κλέψει ή φοροδιαφύγει στην πατρίδα τους και θέλουν να «ξεπλύνουν» με ασφάλεια και μυστικότητα τα κλοπιμαία τους.
Στη διαδικασία αυτή βοηθά το bitcoin που αποτελεί ανώνυμο ηλεκτρονικό χρήμα. Αντίθετα με οποιαδήποτε άλλη μεταβίβαση χρήματος (π.χ. μέσω τράπεζας), οι συναλλαγές σε Bitcoin είναι εντελώς ανώνυμες και έτσι μη ανιχνεύσιμες.
Αποτελεί μια ηλεκτρονική έκδοση μεταβίβασης χρημάτων χωρίς στοιχεία για την προέλευση τους χωρίς αρχεία της συναλλαγής. Η αγορά διαβατηρίου με αυτό αποτελεί κατά συνέπεια μάννα εξ ουρανού για τους απανταχού «πλουσιο-ματσαράγκες» της υφηλίου.
Η «προσφορά» του Βανουάτου γεννά όμως ευρύτερα ερωτήματα για τα σχήματα «χρυσής βίζας», χορήγησης δηλαδή ιθαγένειας ή άδειας διαμονής που προσφέρουν διάφορες χώρες σε πολίτες άλλων έναντι επενδύσεων ή μεγάλων αγορών στην επικράτεια τους.
Τα σχήματα αυτά, ειδικά όταν δεν υπάρχει διακρατική συμφωνία έκδοσης μεταξύ των χωρών, προσφέρουν επί της ουσίας ασυλία σε καταχραστές και άλλου είδους απατεώνες.
Πριν από λίγο καιρό αποκαλύφθηκε ότι επιχειρηματικά στελέχη, που είχαν εμπλακεί σε σκάνδαλο διαφθοράς στη Βραζιλία, και οι συγγενείς ενός πολιτικού της Ανγκόλα, που κατηγορείται για δωροδοκία, αξιοποίησαν το σχήμα «χρυσής βίζας» που χορηγεί η Πορτογαλία προκειμένου να αγοράσουν μυστικά την πρόσβαση τους στην Ευρώπη.
Ανάλογες αποκαλύψεις υπάρχουν για Ρώσους ολιγάρχες και μέλη της ουκρανικής ελίτ που αγόρασαν ιθαγένεια από την Κύπρο έναντι επενδύσεων.
Η Κομισιόν ερευνά, όμως το πρόβλημα δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό, είναι παγκόσμιο. Υπάρχει μια παγκόσμια βιομηχανία «χρυσής βίζας», τα σχήματα της οποίας τρέχουν σήμερα σε τουλάχιστον 25 χώρες.
Μεταξύ αυτών και στις ΗΠΑ, την Αυστραλία, τον Καναδά. Τα όποια διεθνή πρότυπα και κανόνες που οφείλουν να υιοθετηθούν θα πρέπει κατά συνέπεια να είναι παγκόσμια.
Και για να γίνει αυτό το μείζον είναι η βούληση των ισχυρών. Κάτι που δεν είναι σίγουρο.
