Παζάρι για συμμάχους μετά την ψυχρολουσία

Κυβερνητική συμμαχία αναζητεί από σήμερα η Άνγκελα Μέρκελ, καγκελάριος για τέταρτη φορά στη Γερμανία αλλά με τις κάλπες να έχουν καταγράψει τη χειρότερη επίδοση του κόμματός της από το 1949 και, κυρίως, την εντυπωσιακή είσοδο των ακροδεξιών στη Βουλή για πρώτη φορά μεταπολεμικά με το 12,6% που πέτυχε το AfD.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής, τα τελικά αποτελέσματα έχουν ως εξής: CDU/CSU 33% (2013:41,5%), SPD 20,5% (25,7%), AfD 12,6% (4,7%), FDP 10,7% (4,8%), Αριστερά 9,2% (8,6%), Πράσινοι 8,9% (8,4%).

Η κατανομή των εδρών στην κάτω βουλή της Bundestag έχει ως εξής: CDU/CSU – 246 έδρες,  FDP – 80 έδρες,  Πράσινοι – 67 έδρες, Die Linke – 69 έδρες, SPD – 153 έδρες, AfD – 94 έδρες.

Η συμμετοχή ξεπέρασε το 75%, ενώ το νέο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο θα απαρτίζεται από 700 βουλευτές, που είναι και αριθμός-ρεκόρ στις 19 κοινοβουλευτικές περιόδους ώς τώρα.

Η επόμενη μέρα προδιαγράφεται δύσκολη καθώς ο σχηματισμός της νέας κυβέρνησης εκτιμάται ότι θα απαιτήσει διαπραγματεύσεις πολλών εβδομάδων.

Η πρώτη ανάγνωση των αποτελεσμάτων υποδεικνύει ότι η νέα κυβέρνηση θα μπει στον πειρασμό να ασκήσει πιο συντηρητική πολιτική προκειμένου να καθησυχάσει τους φόβους εκείνων που βρήκαν καταφύγιο στην ακραία ρητορική του AfD («Εναλλακτική για τη Γερμανία»).

Άλλωστε, όπως δείχνουν τα δεδομένα από την εκτίμηση ψήφου, η «αιμορραγία» του CDU/CSU προς την ακροδεξιά ξεπερνάει το ένα εκατομμύριο ψήφους.

Σύμφωνα με το ARD/Infratest dimap, το AfD έλαβε 1.070.000 από το CDU/CSU, 500.000 από το SPD, 430.000 από το Die Linke, 40.000 από τους Πράσινους και 50.000 από τους Φιλελεύθερους.

Με δεδομένες τις ισορροπίες που διαμορφώθηκαν και την ανακοίνωση των Σοσιαλδημοκρατών ότι περνούν στην αντιπολίτευση, η Μέρκελ δεν έχει άλλη επιλογή από το να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με τους Φιλελεύθερους (FDP) και τους Πράσινους προκειμένου να εξασφαλίσει τον απαιτούμενο αριθμό των 355 εδρών.

Αυτός ο συνασπισμός, ο λεγόμενος «Τζαμάικα», δεν είχε υπάρξει μέχρι σήμερα παρά μόνο σε κρατιδιακό επίπεδο: στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, και μόλις από την άνοιξη.

Τα δύο μικρότερα κόμματα διαφωνούν σε πολλά -από τη μετανάστευση ώς το ντίζελ και την κατάργηση του λιγνίτη-, διαφωνούν ταυτόχρονα σε πολλά με τους συντηρητικούς.

«Θα εξετάσουμε με ηρεμία, έπειτα από αναλύσεις και πιθανόν συνομιλίες, εάν μπορούμε να καταλήξουμε σε μια συνεργασία» δήλωσε επιφυλακτικά η Κάτριν Γκέρινγκ-Έκαρτ, εκ των επικεφαλής του ψηφοδελτίου των Πρασίνων, ενώ ο επικεφαλής των Φιλελεύθερων του FDP, Κρίστιαν Λίντνερ, έθεσε ήδη τον πρώτο του όρο για να συμμετάσχει στην κυβέρνηση: να μπουν στο συρτάρι οι ιδέες περί μεταρρύθμισης της ευρωζώνης, φορέας των οποίων είναι ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν.

Ο κοινός προϋπολογισμός της ευρωζώνης είναι «κόκκινη γραμμή» καθώς το Βερολίνο δεν θα πρέπει να βρεθεί ξανά στη θέση να πληρώσει για να αντιμετωπιστούν δημοσιονομικές κρίσεις άλλων χωρών, επέμεινε ο ίδιος.

Επιπλέον, εκτός των μεταρρυθμίσεων στην ευρωζώνη, επί των οποίων υπάρχει μια προσυμφωνία με τη Γαλλία, στον ορίζοντα εμφανίζονται οι διαπραγματεύσεις για το Brexit, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία κ.ά.