Οι δημοκρατικές ευαισθησίες του Τραμπ είναι πολύ περίεργο τρένο. Ενώ καταγγέλλει και απειλεί μέχρι και με πόλεμο τον… κομμουνιστή δικτάτορα Μαδούρο, παρότι στη Βενεζουέλα γίνονται κανονικότατα εκλογές, τις οποίες σε πολλές περιπτώσεις κερδίζει η δεξιά αντιπολίτευση, η οποία ελέγχει στο σύνολό τους τα ιδιωτικά ΜΜΕ, δεν έχει κανένα πρόβλημα με την Κίνα της Τιενανμέν και της μονοκομματικής διακυβέρνησης επί δεκαετίες και μάλιστα άνευ εκλογών από το Κομμουνιστικό -λέμε τώρα- Κόμμα. Μάλιστα την επισκέπτεται και είναι όλο χαρούλες με τον ηγέτη της χώρας, ο οποίος ανεδείχθη στο συνέδριο του ΚΚΚ, με τους πολίτες εκείνη την ημέρα… να έχουν πάει για ψάρεμα. Α, και για να είμαι ακριβής, δεν είναι μόνο ο Τραμπ που έχει αυτές τις ιδιότυπες απόψεις περί δημοκρατίας.
Ρωσία
Κάτι μου λέει ότι στην Ελλάδα πρέπει να έχει ξεσηκωθεί ένα κύμα συμπάθειας προς τον Βλαντίμιρ Πούτιν, από τη Νέα Δημοκρατία μέχρι την Εύα Καϊλή, βλέποντας πώς αντιμετώπισε τους πολίτες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του κινήματος «Αλλη Ρωσία» και βγήκαν στους δρόμους της Αγίας Πετρούπολης για τα 100 χρόνια από τη Ρωσική Επανάσταση. Αυτό θα πει δημοκρατία, όχι σαν την… κομμουνιστική Ελλάδα επί ΣΥΡΙΖΑ που μπορεί η κάθε «Εφημερίδα των Συντακτών» να κάνει αφιερώματα στο… πραξικόπημα των μπολσεβίκων.
Νότια Κορέα – Ιράν
Πάντως, η επίσκεψη του πλανητάρχη στο Πεκίνο ξεσήκωσε κύμα ενθουσιασμού σε όλη την ασιατική ήπειρο.
Σε Σεούλ και Τεχεράνη οι πολίτες βγήκαν στον δρόμο και διαδήλωσαν με σύνθημα -φαντάζομαι- «Ελα κι από εδώ, μπάρμπα» ή μήπως γράφουν τίποτα άλλο τα πανό;
Λευκορωσία
Τριάντα χιλιόμετρα ανατολικά από την πρωτεύουσα Μινσκ, οι αγρότες, πιστοί στο έθιμο, έχουν στήσει μια αυτοσχέδια γιορτή για το τέλος του θερισμού φορώντας τις παραδοσιακές φορεσιές. Ενα περίεργο πράγμα: ενώ οι παραδόσεις, τα κοστούμια και γενικά το φολκλόρ σε πολλές χώρες της ανατολικής Ευρώπης -της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης- μοιάζουν τρομερά, οι πολίτες κάθε χώρας είναι τρομερά περήφανοι για τις δικές τους παραδόσεις, ήθη και έθιμα.
