Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Εβλεπα τις προάλλες ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση, σχετικά με τις δύο «αλώσεις» της Κωνσταντινούπολης: τη μία απ’ τους Λατίνους (1204) και την άλλη απ’ τους Οθωμανούς (1453).

Δεν λέω, ήταν ένα άρτιο τεχνικά ντοκιμαντέρ, απ’ το οποίο, όμως, έλειπε η ιστορική αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι και στα δύο τραγικά συμβάντα ε, όλο και βάλαμε τα χεράκια μας και βγάλαμε τα ματάκια μας (και λέω «βάλαμε» και «βγάλαμε», διότι απ’ τους Παλαιολόγους και μετά μιλάμε για «ελληνικό Βυζάντιο»).

Θα σας πω, λοιπόν, πρώτα για την άλωση απ’ τους Λατίνους το 1204: Ενας εξόριστος Βυζαντινός πρίγκιπας, που πίστευε ότι έπρεπε να ‘ναι αυτός ο αυτοκράτορας, γύριζε την Ευρώπη ζητώντας βοήθεια για να ανεβεί στον θρόνο. Και έταζε σ’ όποιον, με τον στρατό του, τον έκανε αυτοκράτορα του Βυζαντίου ένα αμύθητο ποσό!

Με τα πολλά, λοιπόν, φτάνει και στη Βενετία, όπου είχε συγκεντρωθεί πολύς στρατός -σταυροφόροι- για να μπει στα πλοία για τους Αγιους Τόπους, για να τους ελευθερώσει.

Αλλά οι σταυροφόροι δεν είχαν χρήματα και οι Βενετοί δεν έδιναν τα πλοία τους τσάμπα. Ο πρίγκιπάς μας, λοιπόν, λύνει το πρόβλημα: τάζει πολύ χρήμα στους Βενετούς, αρκεί να πάνε πρώτα στην Κωνσταντινούπολη και να τον κάνουν με τη βία αυτοκράτορα. Και, έτσι, η συμφωνία έκλεισε.

Οι σταυροφόροι, αφού πρώτα έκαναν θερινή τη Ζάρα (το σημερινό Ζαντάρ της Κροατίας) και την Κέρκυρα, έφτασαν έξω απ’ την Πόλη και τελικά ανέβασαν τον Βυζαντινό πρίγκιπα στον θρόνο. Οταν, όμως, του ζήτησαν το παραδάκι, εκείνος τους απάντησε ότι «δεν υπάρχει σάλιο»!

Ε, δεν ήθελαν και πολύ οι Λατίνοι, που είχαν και προηγούμενα με τους Κωνσταντινουπολίτες: λίγα χρόνια πριν είχαν σφάξει τους Λατίνους εμπόρους της Πόλης σε μια φοβερή αντι-λατινική εξέγερση.

Η Πόλη έπεσε γρήγορα, διότι ο λαός της, που μισούσε τη βυζαντινή αυτοκρατορία, δεν την υπερασπίστηκε. Αντίθετα, ένα μεγάλο τμήμα του πήρε μέρος στη λεηλασία της, μαζί με τους κατακτητές. Τα περιγράφει λεπτομερέστατα η σπουδαία βυζαντινολόγος, κυρία Γλύκατζη – Αρβελέρ («Γιατί το Βυζάντιο», εκδόσεις Μεταίχμιο).

Το άλλο Σάββατο θα τα πούμε για την Αλωση του 1453.

* Το Αλλοπαράκι μου, η αρχηγίνα της αγέλης μας, πιστεύει ότι πρέπει να ξέρουμε την Ιστορία, στηριζόμενοι στις «πηγές» της κι όχι στους θρύλους. Ετσι, λέει, θα μπορέσουμε να αποφύγουμε τα ολέθρια λάθη που έκαναν οι πρόγονοί μας…