Αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας;

Νόμιζα ότι η διάκριση μεταξύ αριστερόχειρων και δεξιόχειρων υπήρχε μόνο μεταξύ των ανθρώπων.

Διαβάζοντας, όμως, ένα άρθρο σχετικά με τη συμπεριφορά των σκύλων, που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην αγγλική εφημερίδα «Daily Mail», κατάλαβα ότι μάλλον πρέπει να έκανα λάθος: Υπάρχουν και σκύλοι δεξιόχειρες ή αριστερόχειρες.

Γνωρίζοντας τι απ’ τα δύο είναι ο σκύλος σου, έλεγε το άρθρο, μπορείς ευκολότερα να μάθεις τον χαρακτήρα του!

Πώς θα καταλάβουμε τι απ’ τα δύο είναι ο σκύλος μας; Λοιπόν, είναι απλό: Προσέξτε με ποιο πόδι ξεκινάει να περπατάει ή να τρέχει.

Αν είναι το αριστερό, είναι αριστεροπόδαρος, όπως το 30% των σκύλων.

Επίσης, μπορείτε να το καταλάβετε παρατηρώντας ποιο απ’ τα δύο «χέρια» του χρησιμοποιεί για να κρατήσει κάτω, σταθερά, ένα κόκαλο, π.χ., ώστε να τραβήξει όσο κρεατάκι έχει μείνει επάνω του.

Και τώρα, σειρά έχει να μάθουμε πώς θα ωφεληθούμε απ’ αυτή την πληροφορία.

Και να πώς: Πειράματα έχουν δείξει ότι οι αριστερόχειρες σκύλοι είναι πιο ευαίσθητοι απ’ τους δεξιόχειρες, απέναντι σε ξαφνικούς κρότους και θορύβους, π.χ. όπλα, βεγγαλικά κ.λπ., όπως και στο κουδούνισμα του τηλεφώνου ή της πόρτας.

Επειδή η Αλλοπάρ μου παθαίνει κολούμπρα (λέξη που χρησιμοποιώ για να πω ότι τρέχει σαν αλλοπαρμένη, κλαίγοντας) όποτε ακούσει πυροβολισμούς ή βαρελότα, βάλθηκα να δω αν όντως -ως υπερευαίσθητη- είναι αριστερόχειρας. Δεν τα κατάφερα:

Τη μια ξεκινούσε με το δεξί, την άλλη με το αριστερό. Το ίδιο συνέβη όταν προσπάθησα να μάθω «τι είναι» ο Σούρτας και ο Ταρζάν.

Τελικά, μάλλον είναι «αμφί», δηλαδή χρησιμοποιούν εξίσου καλά τα δεξιά και τα αριστερά τους «χέρια» ή πόδια.

Αλλά και το δεύτερο τεστ, αυτό με το κόκαλο, για να δω με ποιο «χεράκι» θα το πατήσει κάτω, απέτυχε παταγωδώς: Μόλις έδωσα, στον καθένα, από ένα κόκαλο, τα πανάθλια σκυλιά -αντί να το βάλουν κάτω, για να πετύχει το πείραμα- βούτηξαν στα δόντια τα κόκαλά τους και εξαφανίστηκαν, ο καθένας σε διαφορετική γωνιά του κήπου, για να τα φάνε με την ησυχία τους.

Λυπάμαι που το λέω, αλλά αν όλα τα σκυλιά που συμμετέχουν σε πειράματα συμπεριφέρονταν κατ’ αυτόν τον απαίσιο τρόπο, η επιστήμη θα ‘χε μείνει πολύ πίσω…