efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Με τον νόμο μπορεί να «μπλέξει» οποιοσδήποτε κάποια στιγμή της ζωής του. Για όποιον όμως μπλέξει με τον λεγόμενο τρομονόμο, δηλαδή τη σύγχρονη αντιτρομοκρατική νομοθεσία, η ζωή του βρίσκεται κάτω από τη διαρκή απειλή της καταστροφής.

Το χειρότερο, βέβαια, είναι άλλο. Από τον τρομονόμο δεν εξαιρείται κανείς ως υποψήφιο θύμα του, καθώς ποινικοποιεί εύκολα ακόμη και τις ανθρώπινες σχέσεις.

Μια τέτοια περίπτωση είναι της Ηριάννας και του Περικλή, αφού μια σχέση και μια φιλία ήταν τα «στοιχεία» της ενοχής και της καταδίκης δύο νέων ανθρώπων. Η τελευταία δικαστική απόφαση με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά τους για αναστολή της πρωτόδικης απόφασης μέχρι το Εφετείο, αποκάλυψε και συνεχίζει να αποκαλύπτει όλη τη συντηρητική σκουριά που είναι συσσωρευμένη στην κοινωνία μας.

Δείγμα αυτής της οπισθοδρομικής αντίληψης είναι η προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης της υπόθεσης. Η αντίδραση της κυβέρνησης στην προαναφερόμενη δικαστική απόφαση θεωρήθηκε θαυμάσια ευκαιρία από την αξιωματική αντιπολίτευση -και όχι μόνο- για να κορυφωθεί η ολομέτωπη προπαγανδιστική και ισοπεδωτική επίθεσή της. Και όλα αυτά -υποτίθεται- στο όνομα της υπεράσπισης της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και της λειτουργίας της Δημοκρατίας.

Από τη Ν.Δ. και τον αρχηγό της παρακάμφθηκαν σκοπίμως δύο βασικά ζητήματα. Το πρώτο, ότι καμία από τις τρεις εξουσίες-πυλώνες του δημοκρατικού πολιτεύματος δεν είναι εκτός κριτικής. Ο,τι τίθεται εκτός κριτικής τίθεται και εκτός πολιτεύματος. Δικαστική δημοκρατία η Ελλάδα δεν έγινε ακόμη.

Το δεύτερο αφορά τη ζωή δύο νέων ανθρώπων, η οποία δεν μπορεί να μπει στις μυλόπετρες της πολιτικής σκοπιμότητας. Τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το κόμμα του δεν φαίνεται να τους απασχολεί καθόλου η διάσταση αυτή.

Χθες εκδηλώθηκε ένα περίεργο μείγμα πολιτικής σκοπιμότητας, με πρωταγωνιστές τον Λ. Γρηγοράκο και τη Χρυσή Αυγή. Οργίασε η φημολογία γύρω από το επώνυμο της Ηριάννας και ότι τάχα συγγενεύει με κυβερνητικό στέλεχος, πράγμα που φυσικά δεν ισχύει.

Τίποτε από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί αν ήταν κοινή συνείδηση ότι μέτρο της δημοκρατικότητας κάθε εξουσίας και κάθε κοινωνικής κατάστασης είναι τα δικαιώματα του ανθρώπου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα δικαιώματα της Ηριάννας και του Περικλή.