Η Johanna Salenfalk ζει στη Σουηδία και ασχολείται με τη φωτογραφία από τότε που μπορεί να θυμηθεί.
Πήρε την πρώτη της φωτογραφική μηχανή όταν ήταν περίπου 5-6 χρόνων.
«Πίστεψέ με… τραβούσα όποιον έβρισκα γύρω μου!».
Στην ηλικία των 16 ερωτεύτηκε πλήρως την ασπρόμαυρη φωτογραφία, τώρα τραβάει μόνο με iPhone.
◽ Τι σημαίνει η φωτογραφία για σένα;
Χμ, είναι λίγο ερώτηση-παγίδα γιατί σημαίνει τόσο πολλά διαφορετικά πράγματα.
Κοιτάζοντας πίσω στις φωτογραφίες που τραβούσα ως παιδί, βλέπω πως πάντα έβγαζα ανθρώπους σε διαφορετικές καταστάσεις.
Είναι το ίδιο πράγμα τώρα. Μου αρέσει να τραβάω φωτογραφίες με ανθρώπους.
Οι εκφράσεις τους, όταν δεν γνωρίζουν ότι τους φωτογραφίζω, είναι τόσο πολύ ενδιαφέρουσες.
Η φωτογραφία είναι σημαντική για μένα. Βλέπω εικόνες γύρω μου παντού, ακόμα κι όταν δεν τραβάω. Ολη την ώρα.
Οι εικόνες είναι παντού και οι καλύτερες είναι αυτές που έχω «χάσει»!
◽ Μια ιστορία δρόμου που είχε αντίκτυπο στη δουλειά σου;
Δεν είμαι σίγουρη πως έχω μια συγκεκριμένη ιστορία, για να είμαι ειλικρινής…
Οι εικόνες, όταν τις κοιτάζω, έχουν παρ’ όλα αυτά αντίκτυπο στο έργο μου.
Βλέπω λύπη, μοναξιά, χαρά κ.λπ. στα πρόσωπα των φωτογραφιών μου κι αυτό με εμπνέει να δω πίσω από τις «μάσκες» των ανθρώπων.
◽ Είσαι επαγγελματίας φωτογράφος;
Καθόλου! Δεν έβγαλα ποτέ ούτε ένα δολάριο από τις φωτογραφίες μου.
Επίσης, δεν έχω καθόλου εκπαίδευση πάνω στη φωτογραφία.
◽ Πώς βλέπεις τα πράγματα στη χώρα σου;
Αυτή είναι μια μεγάλη ερώτηση! Βλέπω καλά και άσχημα πράγματα στη χώρα μου.
Βλέπω όμορφα πράγματα στη χώρα μου, αλλά βλέπω και ένα αναπτυσσόμενο δεξιό πολιτικό κίνημα.
Αυτό με φοβίζει επειδή το βλέπω σε όλη την Ευρώπη. Είμαι πολύ χαρούμενη με το εκλογικό αποτέλεσμα στη Γαλλία, όμως.
Είμαι αρκετά τυχερή που ζω στη Σουηδία, με φαγητό στο τραπέζι μου, ένα ζεστό κρεβάτι να κοιμηθώ, ένα οίκημα δικό μου που αποκαλώ σπίτι, που δεν χρειάζεται να φοβάμαι τους βομβαρδισμούς και παρόμοια πράγματα.
Είμαι ευγνώμων για όλα αυτά. Αλλά επίσης βλέπω και μια διαφορετική Σουηδία σε σχέση με παλιότερα.
Οι άνθρωποι δεν είναι τόσο γενναιόδωροι όσο ήταν παλιά.
Τα σχολεία και ο τομέας της υγείας δεν είναι όσο καλά ήταν πριν από κάποια χρόνια, αλλά, αν θέλετε τη γνώμη μου, έχουμε ευθύνη να τους βοηθάμε όλους.
Μοιραζόμαστε αυτό τον κόσμο με όλους τους ανθρώπους μέσα του.
