Με θέα στο Λεβάντε

Ο ήλιος σμαλτώνει με το μάλαμά του τη θάλασσα και η μνήμη φουντώνει αγωνίες. Οποιος φυγαδεύει τις θύμησές του μακριά από τις δύσκολες μάχες της καθημερινότητας, δύσκολα θα επιβιώσει από τη συντελούμενη κοινωνική και πνευματική καταστροφή.

Η μνήμη είναι ανασύνταξη της ψυχικής μας αντίστασης για να γίνει κοινωνική, να βλαστήσει ένα νέο «Εμείς». Οι σκέψεις αυτές γεννιούνται στο μυαλό μου, διαβάζοντας το μεστό και επίκαιρο λογοτεχνικό βιβλίο της πεζογράφου Νίκης Τρουλλινού με τίτλο «Με θέα στο Λεβάντε», εκδόσεις Κέδρος. Αφηγήματα με εσωτερική συνοχή πάνω στη μοίρα του ανθρώπου, την κοινωνία και την πολιτική, με αφετηρία τα ταξίδια της συγγραφέως σε χώρες της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής πριν από μερικά χρόνια, μιλούν στην ψυχή του αναγνώστη για τους μετανάστες, τους πρόσφυγες, τον ξεριζωμό της ψυχής, του τόπου και του χρόνου. Την εξορία που επιβάλλουν οι εξουσίες.

Το βιβλίο δεν είναι ταξιδιωτικές εντυπώσεις, αλλά πέρασμα ζωής από τις χώρες της οδύνης με μεγάλο πολιτισμικό παρελθόν: Συρία, Λίβανος, Ισραήλ, Κύπρος, Τουρκία. Κάθε λέξη μεγαλείο και πόνος μαζί. Η διαστολή του λόγου από το εγώ στο πολιτισμικό εμείς ενός αρχαίου πολιτισμού είναι τέχνη που την έχει κατακτήσει η Τρουλλινού. «Τη Φεϊρούζ τη βρήκα πάνω στον πάγκο ενός Λιβανέζου, την κασέτα με τα μάτια και τη φωνή της. Μάτια που στη Δύση τα αποκαλούμε λάγνα, πόσο λίγο, πόσο μικρό.

Στη Μέση Ανατολή μαθαίνεις πως είναι τα μάτια που κουβάλησαν πολιτισμό δέκα χιλιάδων χρόνων, γέννησαν θεούς και αλφάβητα, ανάστησαν γλώσσες και θρησκείες, σκάλισαν την πέτρα, διαφέντεψαν τη θάλασσα, έδωσαν, πήραν, σκότωσαν και σκοτωθήκανε, αλλά είναι ακόμα εδώ». Βυθίζεται στην Ιστορία και αναδύεται στο σήμερα για να μιλήσει με το πολυεπίπεδο φορτίο των λαών που προσπαθεί να το μαντρώσει η εξουσία στα μέτρα της – βιώνοντας την προεκλογική Τουρκία συμπυκνώνει: «Και θα βγει μπροστά η αλαζονεία, η αρρώστια για την εξουσία, οι μαντίλες θα πολλαπλασιαστούν, τα συμφέροντα θα αλωνίζουν, τα νερά του Ευφράτη, μήλο της έριδας δροσερό, πόλεμος και πρόσφυγες και εμπόριο, η γειτόνισσα Συρία αιμορραγεί και ο Ταγίπ ονειρεύεται τη Μοσούλη, διαδηλώσεις και αίμα, δεκάδες νεκροί από παράξενες βόμβες, και, και… Η Ιστορία μάς περιγελά και μας γελά κατάμουτρα». Ο Καβάφης, ο Σεφέρης, ο Τσίρκας, παρόντες στις εξαιρετικές ιστορίες.