Υπάρχει ένα έργο του Βιμ Μέρτενς που αναφέρεται στο Αρχαίο Ωδείο Νικόπολης της Πρέβεζας. Λέγεται «Dust of Truths», αποτελεί το τελευταίο μέρος του μουσικού τρίπτυχου «Cran aux Oeufs» (2015-2016) και το εμπνεύστηκε ο σπουδαίος Βέλγος συνθέτης όταν έπαιξε σόλο, πριν από τρία χρόνια, στο μνημείο του Οκταβιανού Αυγούστου στη Νικόπολη.
Το ακόμα πιο ωραίο της υπόθεσης είναι ότι θα το παρουσιάσει στις 29 Ιουλίου εκεί, στο Αρχαίο Ωδείο Νικόπολης. Ολοι εμείς βέβαια που είναι λίγο δύσκολο να ταξιδέψουμε μέχρι την Πρέβεζα, θα αρκεστούμε την επομένη στο… φτωχό Ωδείο Ηρώδου Αττικού.
«Η συναυλία μου στην Πρέβεζα στις 24 Αυγούστου στον χώρο της Νικόπολης ήταν το σημείο εκκίνησης για το “Cran aux Oeufs”», λέει ο ίδιος στην «Εφ.Συν.». «Πιο συγκεκριμένα, το τρίτο μέρος της, “Dust of Truths”, αναφέρεται στη ναυμαχία του Ακτίου, το 31 π.Χ. Το έργο παρουσιάζεται ως musi-fiction, μείξη του μύθου και της πραγματικότητας, σε μια νέα μορφή, στην οποία η μουσική παύει να βρίσκεται στην υπηρεσία του σεναρίου, των στίχων. Η φιλοδοξία είναι συγκεκριμένη: μια νέα ιδέα του κόσμου είναι πλέον πιθανή».
Με πάνω από 65 δίσκους στο ενεργητικό του και φανατικό κοινό σε όλο τον κόσμο, ο Βιμ Μέρτενς έχει ξεχωρίσει για τον μινιμαλιστικό χαρακτήρα των έργων του και τις επιρροές του από την κλασική, την ποπ, την τζαζ και την άμπιεντ. Η κουβέντα μαζί του αποτελεί στην πραγματικότητα ένα μάθημα μουσικής. Είναι δύσκολο να τον παρακολουθήσουν οι μη μυημένοι, αλλά ακούγεται μαγικός.
«Τα νέα μουσικά θέματα και ο τρόπος με τον οποίο αυτά συνδέονται με την έννοια της ζωντανής παρουσίασής τους, της πιθανότητας και του κινδύνου», είναι η απάντησή του στην ερώτηση με ποιο τρόπο δουλεύει τα σάουντρακ που γράφει. «Στα φιλμ βέβαια αυτά παραμένουν στο προσκήνιο. Το πλαίσιο κάθε νέας ταινίας προσφέρει τις ευκαιρίες να χρησιμοποιήσεις τη δική σου μουσική γλώσσα σε διαφορετικά περιβάλλοντα».
Στο πρώτο μέρος ο Μέρτενς θα μας παρουσιάσει ολόκληρο το «Dust of Truths». Στο δεύτερο έχει ετοιμάσει μια επιλογή από γνωστά έργα του, τα «Earmarked», «Often a bird», «Struggle for pleasure», «Maximizing the Audience», «The belly», «No testament», «Close Cover» και άλλα. Κοιτώντας τώρα προς τα πίσω, ποια θεωρεί την πιο αγαπημένη περίοδο στην καριέρα του;
«Οταν βρίσκεις ανθρώπους, η ανακάλυψη νέων ακροατηρίων είναι συναρπαστική. Κάθε νέος συνθέτης πρέπει να εφεύρει, να δημιουργεί το κοινό του. Αλλά ο πιο αγαπημένος χρόνος παραμένει πάντοτε η φορά εκείνη που η φωνή και το τραγούδι παίρνουν μια σημαντική κατεύθυνση. Η φωνή, η οποία δεν είναι μουσικό όργανο αλλά όργανο του σώματος».
Ακόμα και στη σημερινή εποχή, που η τεχνολογία, ιδίως με το διαδίκτυο, γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη προσφέροντας απεριόριστες δυνατότητες; «Τα πράγματα σήμερα με το internet και τα social media είναι πιο ρευστά, πιο ευέλικτα. Το διαρκές feedback που δέχεται ένας συνθέτης δημιουργεί νέες προκλήσεις.
Ενας κανόνας είναι ο πιο σημαντικός: ο άνθρωπος δεν είναι πια εκεί για τη μουσική, αλλά η μουσική είναι εκεί για τον άνθρωπο. Ακόμη και με τα social media συμβαίνει αυτό». Ποιο θεωρεί ως κατάλληλο κοινό για τη μουσική του; «Με ενδιαφέρει περισσότερο η συνεχόμενη εξέλιξη του κοινού. Η αλήθεια είναι πως μερικές φορές εκπλήσσομαι βλέποντάς το. Στη μουσική είναι πάντα αυτό που δίνει την τελική κατεύθυνση. Ο ρόλος του είναι καθοριστικός».
Ποιο θεωρεί το πιο υποτιμημένο έργο του; «Επιστρέφοντας στις πρώτες μου ηχογραφήσεις, στα «At home – Not at home», «Vergessen» και «Ver-Veranderingen», αποκαλύπτονται πολλές αλήθειες. Οι πρώτες ηχογραφήσεις, επειδή εκδηλώνονται σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή και σε ένα συγκεκριμένο μέρος, αποτελούν ξεχωριστό γεγονός. Μερικές φορές, ορισμένα μουσικά θέματα πρέπει να παίρνουν μια δεύτερη ευκαιρία, για παράδειγμα να παρουσιάζονται με διαφορετικά όργανα ή μουσικά σύνολα.
Πάντοτε μου αρέσει να προσεγγίζω με διαφορετικούς τρόπους τη μουσική μου, σόλο, ντουέτο, τρίο, με σύνολο ή και συμφωνική ορχήστρα. Το μουσικό θέμα είναι μόνο η αφετηρία, όχι το τελικό προϊόν. Στη δυτική μουσική πρέπει να αναπτύξουμε νέες πρακτικές και νέες μεθόδους συνθέτοντας, γιατί μάλλον αναπτύσσουμε μια πιο χαλαρή στάση σχετικά με την έννοια της σύνθεσης. Η μουσική πράξη γίνεται εξίσου σημαντική με τη θεωρία, είναι συμπληρωματικές».
INFO: 29 Ιουλίου, Αρχαίο Ωδείο Νικόπολης στην Πρέβεζα. 30 Ιουλίου Ωδείο Ηρώδου Αττικού. Τιμές εισιτηρίων: Από 15 έως 50 €, Φοιτητικό: 10 €, ΑΜΕΑ/Ανέργων: 5 €. Ωρα έναρξης 21.00.
