Την ώρα που το ελληνικό ποδόσφαιρο πασχίζει να γιατρέψει τις πληγές του και η βία έχει κάνει και πάλι έντονα την εμφάνισή της στα γήπεδα της χώρας μας, ο ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης επεκτείνει τις δραστηριότητές του και από το λιμάνι του Πειραιά επιδιώκει να κατακτήσει και το δάσος του Νότιγχαμ, με την απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών του ιστορικού συλλόγου.
Κοντά στα 55 εκατομμύρια ευρώ κόστισε στον Μαρινάκη αυτή η αγορά, για την ολοκλήρωση της οποίας οι συζητήσεις είχαν αρχίσει από το περασμένο καλοκαίρι, όμως κάποια στιγμή μπήκαν στο αρχείο – ίσως γιατί συγκυριακά ο ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού πρόσφερε το προηγούμενο φθινόπωρο το ποσό των 75 εκατομμυρίων ευρώ για να αποκτήσει δικό του κανάλι, πλην όμως ο συγκεκριμένος διαγωνισμός, όπως όλοι μας γνωρίζουμε, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ!
Τι να ζητάει άραγε ένας εφοπλιστής στο δάσος;
Να πληρώνει απλά το πάθος του για το ποδόσφαιρο ή μήπως είναι κι αυτή μια «μπίζνα», όπως θέλει να αποκαλεί η πλουτοκρατία τέτοιου τύπου εγχειρήματα;
Και κατά πόσο θα επηρεάσει τον Ολυμπιακό αυτή η «συγγένεια» με τον αγγλικό σύλλογο;
Προσπαθώντας να ξετυλίξουμε το κουβάρι της ιστορίας και να δώσουμε απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τα βασικά.
Η Αγγλία, παρά το Brexit που αποφάσισε να εφαρμόσει, εξακολουθεί να προσελκύει τους μεγιστάνες ανά τον πλανήτη, έχοντας στη βιτρίνα το ποδόσφαιρό της.
Από τον Αμπραμόβιτς μέχρι τις πολυεθνικές από τις ΗΠΑ και τους σεΐχηδες των Εμιράτων, οι Αγγλοι έχουν παραχωρήσει τις ιδιοκτησίες των συλλόγων τους σε ξένους επενδυτές σε ποσοστό που ξεπερνά το 50% σε όλες τις κατηγορίες.
Και ο Μαρινάκης, μετά την επιτυχημένη επταετία του στον Ολυμπιακό, τον οποίο αγόρασε από τον Σωκράτη Κόκκαλη στο ξεκίνημα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, ξοδεύοντας το καλοκαίρι του 2010 κοντά στα 100 εκατομμύρια ευρώ (για να καλύψει και τις υποχρεώσεις της εταιρείας) και έχοντας εξασκηθεί στο παιχνίδι της αγοραπωλησίας των ποδοσφαιριστών, θεωρεί ότι υπάρχει πρόσφορο έδαφος και στην Αγγλία, μια χώρα όπου διατηρεί την εφοπλιστική του έδρα (Λονδίνο), για να «παίξει μπάλα» και εκτός έδρας.
Για να καταλάβουμε τι λέμε (και τι γράφουμε, στην περίπτωσή μας) αξίζει να σημειώσουμε ότι το μπόνους για τη Νότιγχαμ Φόρεστ σε περίπτωση προβιβασμού της στην Premier League (τώρα αγωνίζεται στην Championship) θα φτάσει κοντά στα 175 εκατομμύρια ευρώ, κάτι που μεταφράζεται σε πέντε συμμετοχές του Ολυμπιακού στο Champions League, αν και εφόσον επιτύχει ξανά την παρουσία του στους ομίλους της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Δεν το βρίσκετε ελκυστικό; Ξέχωρα που ο Μαρινάκης μπορεί να προσφέρει στον ιστορικό πλην όμως ευρισκόμενο σε παρατεταμένη παρακμή αγγλικό σύλλογο την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει στον Ολυμπιακό, μέσω της σύνδεσής του με τα κορυφαία γραφεία των ατζέντηδων και γενικώς των παραγόντων που κινούνται γύρω από το ποδόσφαιρο.
Η Νότιγχαμ Φόρεστ μπορεί να αποτελέσει τη «δεύτερη βιτρίνα» για τους παίκτες που υπάρχουν στην αγορά (μη μας διαφεύγει το γεγονός ότι μόνον ο Ολυμπιακός διατηρεί τα δικαιώματα περίπου 50-60 ποδοσφαιριστών), ενώ στο σημείο αυτό θα πρέπει να προσθέσουμε ότι σε αυτό το επίπεδο δουλεύουν εδώ και κάποια χρόνια αρκετοί ισχυροί οικονομικοί παράγοντες στην Ευρώπη που έχουν επενδύσει στο ποδόσφαιρο.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της ιταλικής οικογένειας Πόνσο, που ξεκίνησε τη δική της «πυραμίδα» με αφετηρία την Ουντινέζε και στη συνέχεια επεκτάθηκε αγοράζοντας την αγγλική Γουότφορντ και την ισπανική Γρανάδα.
Οι τρεις ομάδες δεν «συνδέονται» απαραίτητα η μία με την άλλη, αν και υπάρχουν μεταξύ τους και μετακινήσεις ποδοσφαιριστών (με πιο χαρακτηριστική περίπτωση αυτή του Ορέστη Καρνέζη από την Ισπανία στην Ιταλία), για να καταλήξουμε και στο κεφάλαιο του Ολυμπιακού.
Εχουν να κερδίσουν άραγε κάτι από όλη αυτήν την ιστορία οι πρωταθλητές Ελλάδας ή μήπως κινδυνεύουν να βγούνε χαμένοι;
Ο ίδιος ο Μαρινάκης έκανε γνωστό με την τοποθέτησή του μετά την τελευταία φιέστα της ομάδας ότι όσες Νότιγχαμ κι αν αγοράσει, το πάθος του για τον Ολυμπιακό θα παραμείνει το ίδιο.
Συνεπώς, τις επόμενες ημέρες αναμένουμε τις κινήσεις του για το μέλλον των «κόκκινων», με πρώτη αυτή της συνεργασίας με τον προπονητή που περιμένουν εδώ και τόσο καιρό οι οπαδοί της ομάδας.
Θεωρητικά, ο ισχυρός άνδρας της Πλατείας Αλεξάνδρας δεν θα βάλει σε δεύτερη μοίρα τον Ολυμπιακό, από τον οποίο ξεκίνησε το δικό του playstation με το ποδόσφαιρο και τώρα πια έχει αρχίσει να επεκτείνεται και εκτός Ελλάδας – βρίσκοντας και την «πρώτη δικαίωση» καθώς ξεπέρασε τα δύσκολα τεστ των Αγγλων, παρά τις δικαστικές εκκρεμότητες που υπάρχουν γι’ αυτόν στην Ελλάδα.
Οσοι κινούνται στο περιβάλλον του Ελληνα εφοπλιστή εκφράζουν την άποψη πως «ό,τι βάζει στο μυαλό του θα το πετύχει, ο κόσμος να χαλάσει» και επικαλούνται τη νίκη του στις δημοτικές εκλογές του Πειραιά με το ψηφοδέλτιο του Γιάννη Μώραλη, αν και είχε στη διάθεσή του μόλις 40 μέρες αγώνα απέναντι στην παράταξη του Μιχαλολιάκου.
Κι αυτό που απομένει να δούμε στο μέλλον είναι τι άλλο έχει στα σχέδιά του ο Βαγγέλης Μαρινάκης.
Κι αν οι προσδοκίες του θα περιοριστούν στο ποδόσφαιρο ή θα καταλήξουν πολύ πιο μακριά…
