Χρόνια είχαμε να ακούσουμε για φόλες στην περιοχή μας (Μαραθώνας, Συνεταιρισμός Δικαστικών Υπαλλήλων) και νομίσαμε ότι είχατε αρχίσει να σέβεστε τη ζωή μας, όπως κάθε σοβαρός και πολιτισμένος άνθρωπος.
Αμ δε! Την περασμένη βδομάδα 4 σκυλιά -τα δύο αδεσποτάκια, τα άλλα δύο δεσποζόμενα- γνωστά σε όλους μας, πανέμορφα, γλυκύτατα και φιλικά με όλους, βρέθηκαν δηλητηριασμένα.
Τα δύο αδεσποτάκια είχαν το συνήθειο να συνοδεύουν όποιον έβλεπαν να πηγαίνει βόλτα, μόνος ή με τα σκυλιά του.
Ισως έτσι ένιωθαν ότι δεν είναι εγκαταλειμμένα και ότι έχουν κι αυτά μια «οικογένεια».
Φαίνεται πως κάποιοι τα φοβήθηκαν και αποφάσισαν να τα βγάλουν απ’ τη μέση.
Οσο για τα δύο δεσποζόμενα, ένα λευκό κανισάκι κι ένα κατάμαυρο «λυκάκι» (αυτό το είχαν μαζέψει απ’ τον δρόμο), βρήκαν την πόρτα του κήπου τους ανοιχτή, βγήκαν έξω και, δυστυχώς, αυτή ήταν η τελευταία τους βόλτα.
Είναι τραγικό, κυρίες και κύριοι, το ότι, παρά τα όσα βήματα γίνονται τον τελευταίο καιρό προς τη σωστή και πολιτισμένη συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντι στα ζώα, πάντα θα υπάρχουν κάποιοι κακοί, μοχθηροί και βάρβαροι άνθρωποι για να μας θυμίζουν ότι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουμε.
Φαίνεται πως το να μιλάνε, κάπου κάπου, πολιτικοί, δικαστικοί, αστυνομικοί, γιατροί και, βέβαια, οι φιλοζωικές οργανώσεις για την κακοποίηση των ζώων και τις συνέπειες που αυτή έχει για τους δράστες, προφανώς δεν αρκεί.
Χρειάζεται και κάτι ακόμα, κι αυτό, κατά τη γνώμη μου -και τη γνώμη πολλών άλλων ακόμα- είναι η Παιδεία.
Δεν ξέρω πώς ακριβώς θα μπορούσε να διδαχτεί ο σεβασμός απέναντι στα ζώα -άλλωστε, εγώ μια σκύλα είμαι, τι να ξέρω;
Ισως να διδασκόταν στα σχολεία; Αλλά ποιοι να τη διδάξουν;
Και, απ’ την άλλη, τι να πρωτοχωρέσει στο ημερήσιο πρόγραμμα των μαθημάτων;
Από πού, λοιπόν, θα πάρουν την Παιδεία τα παιδιά; Απ’ τους γονείς; Απ’ το σπίτι; Σωθήκαμε…
*Η Αλλοπάρ μου, η γλυκιά μου σκυλίτσα, δεν έχει αυταπάτες: Εντάξει, λέει, έχουν γίνει βήματα προς τον αληθινό εκπολιτισμό μας, αλλά η διαδικασία είναι αργή και θα θρηνήσουμε ακόμα πολλές αθώες ζωές μέχρι να φτάσουμε τον στόχο μας. Αξίζει, όμως, λέω εγώ, να συνεχίσουμε την προσπάθεια.
