efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ο προφυλακισμένος Ανδρέας Μαρτίνης, πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού επί 27 χρόνια, είναι το κομβικό πρόσωπο στο σκάνδαλο της μεταβίβασης του νοσοκομείου «Ερρίκος Ντυνάν» σε ιδιωτικά συμφέροντα. Πρόκειται για ένα νοσοκομείο ιδιωτικού δικαίου, αλλά ειδικού χαρακτήρα, ένα κοινωφελές ίδρυμα που ιδρύθηκε με δωρεά του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, ευνοήθηκε πολλαπλώς, χρηματοδοτήθηκε από το ελληνικό Δημόσιο διαχρονικά, μέσα από συγκεκριμένες μεθοδεύσεις, οι οποίες αποτυπώνονται ανάγλυφα σε μια δικογραφία που έχει έρθει στη Βουλή αλλά και σε ένα σύνολο στοιχείων, τα οποία περιέρχονται σιγά σιγά σε γνώση της κοινής γνώμης.

Εναντίον του Α. Μαρτίνη εκκρεμούν κατηγορίες για σοβαρά κακουργήματα, αλλά η δίκη του δεν έχει ξεκινήσει ακόμη. Δύο μέρες πριν από την πολυαναμενόμενη κατάθεσή του στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, που ερευνά τα σκάνδαλα στον χώρο της Υγείας, ο Α. Μαρτίνης μέσα από τη φυλακή μάς παραχωρεί μια εκτενή συνέντευξη στην οποία, ανεξάρτητα από την αλήθεια ή όχι του συνόλου των ισχυρισμών του, δίνει μια πλήρη εικόνα της διαπλοκής πολιτικών, βιομηχάνων, τραπεζιτών και επιχειρηματιών στη δημόσια Υγεία. Αυτή τη φορά, τα εμπλεκόμενα πρόσωπα της πολιτικής και της δικαστικής ελίτ δεν φωτογραφίζονται απλώς, αλλά κατονομάζονται. Είναι δεδομένο πως υπάρχουν πολλά ακόμα άγνωστα δεδομένα σε αυτή την ιστορία. Μόνο η δικογραφία αριθμεί πάνω από 600 σελίδες.

Χωρίς να παραγνωρίζονται οι πιθανές ευθύνες του ίδιου του κατηγορουμένου, η βασική αρχή «ένοχος ένοχον ου ποιεί» δεν μπορεί να γίνει δεκτή μονοσήμαντα. Τα στοιχεία και οι επώνυμες καταγγελίες που κάνει ο Μαρτίνης στη σημερινή του συνέντευξη οφείλουν να συσχετιστούν με όλα τα υπόλοιπα δεδομένα, να αναλυθούν, ώστε να υπάρξουν απαντήσεις. Τόσο από τη Δικαιοσύνη όσο και από τη Βουλή.

Το ζητούμενο για τη σημερινή κυβέρνηση, όμως, δεν είναι μόνο η αποκάλυψη και η απαραίτητη διερεύνηση των διαχρονικών σκανδάλων στον ευαίσθητο χώρο της Υγείας. Οπως και στο πεδίο των μέσων ενημέρωσης, και εδώ απαιτείται η δημιουργία ασφαλιστικών δικλίδων, ώστε να μην υπάρξει ξανά πρόσφορο έδαφος για να δράσουν ανεξέλεγκτα ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα στα νοσοκομεία και στα κοινωφελή ιδρύματα της χώρας. Και αυτός ο στόχος είναι σίγουρα δυσκολότερος, αλλά είναι κοινωνικά και πολιτικά αναγκαίος.