Διαμαρτυρία καλλιτεχνών για τις τιμητικές συντάξεις

Σε κινητοποίηση – «δρώμενο» προχώρησαν σήμερα έξω από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Κοραή στο κέντρο της Αθήνας σωματεία καλλιτεχνών και λογοτεχνών με το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος.

Με σύνθημα «ο πολιτισμός βάλλεται, οι δημιουργοί στο στόχαστρο» περίπου 200 άτομα διαμαρτυρήθηκαν για την ανάκληση της απόφασης του υπουργείου Οικονομικών, η οποία ζητά αναδρομικά επιστροφή χρημάτων από τις λεγόμενες τιμητικές συντάξεις.

Οι συγκεντρωμένοι κατήγγειλαν ότι παρακρατούνται αναδρομικά, μειώνονται δραματικά οι συντάξεις και «απαγορεύεται» στους συνταξιούχους δημιουργούς να παρουσιάζουν και να διακινούν τα έργα τους, ενώ με το νέο σχέδιο νόμου πλήττονται τα πνευματικά τους δικαιώματα.

Στο κάλεσμα του το Δ.Σ. του ΕΕΤΕ τόνιζε ότι οι συντάξεις «ήδη περιορίσθηκαν σημαντικά και σε ύψος, με τις διαρκείς περικοπές, με αποκορύφωμα σήμερα, να τους παρακρατούν αναδρομικά 4.683 ευρώ, από 1η Μάρτη 2017, εφαρμόζοντας νόμο του 2012 (συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ), για περικοπές που αφορούν τα έτη 2013, 2014, 2015»

Το ποσό της παρακράτησης σε πολλούς συναδέλφους φθάνει στα 12.500,00 ευρώ! Συνολικά θα τους παρακρατούν επιπλέον χρήματα για τα επόμενα 5.5 χρόνια! Όταν μάλιστα τους είχαν κόψει πριν λίγους μήνες (από 1-1-2016) άλλα 20%. Συνολικά οι απώλειες έχουν μετατρέψει τις «τιμητικές» συντάξεις σε συντάξεις επαιτείας, το ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό παραμένει άλυτο και ο χώρος των δημιουργών δέχεται συνολικότερη επίθεση στο δικαίωμα στην καλλιτεχνική εργασία, στα πνευματικά δικαιώματα.

Το Επιμελητήριο διεκδικεί «να ανακληθεί η απάνθρωπη απόφαση της περικοπής αναδρομικά, των συντάξεων καλλιτεχνών και λογοτεχνών, με την οποία η Κυβέρνηση υλοποιεί σήμερα νόμο του 2012 της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, να επανέλθει η σύνταξη και οι προϋποθέσεις της  στο επίπεδο που ήταν το 2007 και να δίνονται 100 πάλι συντάξεις ετησίως αφού αφορούν σε 36 κλάδους».

Τέλος, σε σχετική ανακοίνωση αναφερόταν ότι «η Τέχνη παραμένει διαχρονικά “πρόικα” της κοινωνίας και αποτυπώνει την κοινωνική πραγματικότητα στην εποχή της. Φθάνει ενδεικτικά να προσμετρήσουμε την προστιθέμενη αξία που προσδίδουν στην τουριστική βιομηχανία τα μνημεία και οι τέχνες. Η ανταπόδοση της “Πολιτείας” απέναντι σ’ αυτήν, πρέπει να εκφράζεται με την ουσιαστική αρωγή της».