Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Παλιές καραβάνες κι εμείς στην πολιτική, πολύ πιο παλιές από τον πρωθυπουργό (νέος άνθρωπος) και τον υπουργό των Οικονομικών (νέος επίσης) υποστηρίζαμε, προ ημερών, ότι χλομό το βλέπουμε συμφωνία με δανειστές ώς το χθεσινό Γιούρογκρουπ. Τώρα, (χθεσινά φύλλα και εν γένει προβλέψεις) βλέπουν κάποια συμφωνία (και αν) περί τον Μάιο (όπου βγαίνουν και τα τριφύλλια…).

Ως τότε –καιρό έχουμε, λεφτά δεν έχουμε, να παραφράσω γνωστό ανέκδοτο– είπα να επιμείνω στα χθεσινά περί Αθήνας και επίδοξων αναπλάσεων, μετά τη, σχετική, συνάντηση της Πέμπτης μεταξύ πρωθυπουργού και δημάρχου Αθηναίων, την οποία συνάντηση, την επομένη, στη «Μουριά» (παραδοσιακό στέκι της παρέας στην… αυτόνομη επικράτεια των Εξαρχείων, κατά νοσηρή φαντασία των… εξ-αχρείων), φίλος χαρακτήρισε: «για το θε-Αθήναι».

Λέω λοιπόν, ως πολίτης Αθηναίος που αγαπά και νοιάζεται την πόλη του, στους δύο προαναφερόμενους κυρίους και σε όσους άλλους σχεδιάζουν, οραματίζονται ή υπόσχονται «πράματα και θάματα» για την Αθήνα και το μέλλον της.

Πως η Αθήνα έχει μεγάλη ανάγκη από πράγματα –απλά, κοινά, καθημερινής φροντίδας–, αλλά δεν της πηγαίνουν τα θαύματα∙ προπαντός αυτά που ευαγγελίζονται πρωθυπουργοί και δήμαρχοι, εν ενεργεία είτε επίδοξοι. Εχει αποδειχθεί πως, από όλα τα μεγάλα και τα σπουδαία, στο τέλος δεν μένει τίποτα, παρά μόνο σχέδια σε σκονισμένα ερμάρια.

Η Αθήνα, αν κάποιοι την νοιάζονται ειλικρινά, έτσι που είναι εξαρχής φτιαγμένη, στον αέρα μιας αύρας αρχαίας και στη νεότερη «κοινοπραξία» πολιτικών και εργολάβων, δεν έχει ανάγκη από αναπλάσεις διπλές, τριπλές… και άλλα μεγαλεία. Εχει ανάγκη από το ταπεινό, τις «μικρές κλίμακες», μόνες που ανοίγουν δυνατότητες σε αυτό που μπορεί να γίνει: πόλη ανθρώπινη…