Ποιητής… εκ του προχείρου

Μα πώς τολμάει η ΕΛΣΤΑΤ να ‘ρχεται και να βγάζει στοιχεία που την ύφεση δείχνουνε να καλπάζει την ώρα που ο πρωθυπουργός γι’ ανάπτυξη μιλάει;

Αχ, κούνια που τον κούναγε… κι ακόμα τον κουνάει! Τι θα γινόταν, δηλαδή, αντί την ίδια μέρα αν τα ‘βγαζε αργότερα, ας πούμε από Δευτέρα;

Μπερδεύτηκαν κι οι δανειστές: να φύγουν, να καθίσουν; Πόσο να το παλέψουνε τον γόρδιο να λύσουν;

Κι ενώ αναλωνόμαστε στις διαπραγματεύσεις εις την Ευρώπη συζητούν για αλλαγή της πλεύσης.

Μαζεύτηκαν οι ισχυροί πού λες; Στις Βερσαλλίες κι ανοίξαν, δυστυχώς για μας, καινούργιες ιστορίες…

Αλλο ενότητα, μας λεν, κι άλλο ομοιομορφία λέξη για την ισότητα δεν είπανε καμία.

Το χέρι χέρι ξέχνα το, για κούρσα πια μιλάμε κι όποιον δεν τρέχει γρήγορα άλλο δεν καρτεράμε!

Με τη χεσμένη σου φωλιά, Ελλάς, τι να ψελλίσεις; Που δεν σε περιμένουνε να τους κατηγορήσεις;

Μα τόσα χρόνια ρίχνουνε λεφτά σε μαύρη τρύπα κι εσύ τα ρέστα τούς ζητάς χωρίς διόλου τσίπα;

Κάτσε λοιπόν παράμερα στου δρόμου τη γωνία στη σκόνη που σηκώνουνε οι τρέχοντες με βία

και με τους μύθους του Αίσωπου ξανά παρηγορήσου -που άλλωστε κι ο Λαφοντέν αντέγραψε, θυμήσου-

το δίδαγμα ερμηνεύοντας κατά πώς σε βολεύει κι αν κάποιος, φευ, να σηκωθείς να τρέξεις σου γυρεύει

να μην ξεχνά ο άμυαλος, πες του, πως τον αγώνα καμιά φορά στον κόσμο αυτό κερδίζει κι η… χελώνα!