Για μια συμμαχία των λογικών

Η χθεσινή επίσκεψη του Πιερ Μοσκοβισί στην Αθήνα αφήνει -σύμφωνα με την κυβέρνηση- πολύ θετικό αποτύπωμα στις εντεινόμενες προσπάθειες των τελευταίων 24ώρων για την εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής πολιτικής λύσης ανάμεσα στην Ελλάδα και τους δανειστές, αν είναι δυνατόν μέχρι το Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου.

Ο Γάλλος επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων είναι ένα διόλου ευκαταφρόνητο πολιτικό μέγεθος που σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες μετριοπαθείς και ρεαλιστικές φωνές στο πεδίο των διαβουλεύσεων μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά προς αυτή την κατεύθυνση. Ως εκ τούτου, η παρουσία του εδώ σε μια κομβική συγκυρία, καθώς και η θερμή υποστήριξη των ελληνικών πρωτοβουλιών συνιστούν ουσιαστικό κέρδος.

Η συμφωνία είναι κοντά και είναι εφικτή, σημειώνουν κυβερνητικές πηγές, εφόσον επικρατήσει «η συμμαχία των λογικών», όπως ανέφερε ο πρωθυπουργός κατά τη συζήτηση που είχε με τον κ. Μοσκοβισί στο μέγαρο Μαξίμου.

Τα δύο μηνύματα

Η ελληνική πλευρά και ο Αλέξης Τσίπρας -εκμεταλλευόμενοι την παρουσία ενός ισχυρού Ευρωπαίου αξιωματούχου στη χώρα μας- θέλησαν να στείλουν άλλο ένα πολύ καθαρό, διττό μήνυμα στους σκληρούς της διαπραγμάτευσης.

Πρώτον, ότι η επιβολή νέων σκληρών μέτρων λιτότητας, προκαταβολικών ή μη, βασισμένων όμως σε ιδεοληπτικές εμμονές και λανθασμένα στοιχεία, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. «Φτάνει πια με τη λιτότητα στην Ελλάδα. Μπορεί να είναι καταστροφική μία συζήτηση σχετικά με μέτρα ακόμη και ενός ευρώ.

Είμαι της άποψης ότι τώρα δεν χρειαζόμαστε περισσότερο φορτίο, αλλά περισσότερη ανακούφιση», τόνισε με νόημα ο πρωθυπουργός και επικαλέστηκε τα επίσημα στοιχεία της Eurostat για την υπεραπόδοση της οικονομίας, που συνιστούν ένα σημαντικό εφόδιο σε αυτόν τον αγώνα πειθούς.

«Επιστρέψαμε στην ανάκαμψη νωρίτερα το 2016. Επιτύχαμε τον στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 0,5% και μιλάμε για ένα τελικό αποτέλεσμα του 2% και ίσως και παραπάνω για το 2016. Είναι, επίσης, ζωτικής σημασίας ότι οι προβλέψεις για το 2017 και το 2018 για την ανάπτυξη κάνουν λόγο για 2,5% και 3% και για το πρωτογενές πλεόνασμα, το 2018, για άνω του 3,5% ίσως και 4%. Συνεπώς, αυτά τα αποτελέσματα οφείλονται στις θυσίες του ελληνικού λαού που όλοι πρέπει να αναγνωρίσουν», υπογράμμισε αναλυτικά.

Δεύτερο σκέλος του μηνύματος, με αποδέκτη ως επί το πλείστον το ΔΝΤ και το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, ήταν ότι η κυβέρνηση επιθυμεί να επέλθει συμβιβασμός και άρα δεν είναι ανυποχώρητη, αλλά στο δούναι και λαβείν της διαπραγμάτευσης βάζει όρους και προϋποθέσεις προκειμένου να μπορέσει να διαχειριστεί τα δεδομένα.

Χαρακτηριστική ήταν άλλωστε η φράση του κ. Τσίπρα ότι «μπορούμε να συζητήσουμε για δομικές μεταρρυθμίσεις, μπορούμε να συζητήσουμε για ένα μείγμα πολιτικών, αλλά με μηδενικό δημοσιονομικό αντίκτυπο».

Το ερώτημα

Στο σημείο αυτό «κουμπώνει» η πρωθυπουργική επισήμανση για τη δημιουργία ενός «μετώπου λογικής» έτσι ώστε να προκύψει διέξοδος το ταχύτερο δυνατόν. «Η Επιτροπή πρέπει και θα είναι ένας ανεκτίμητος σύμμαχος σε αυτόν τον “συνασπισμό της λογικής”», πρόσθεσε ο Αλέξης Τσίπρας. Θα επικρατήσει, ωστόσο, η διαλλακτικότητα ή θα νικήσουν και πάλι οι μυωπικές προσεγγίσεις; – είναι ένα ερώτημα που προς το παρόν δεν μπορεί να απαντηθεί.

Ο Πιερ Μοσκοβισί, πάντως, έπαιξε δεξιοτεχνικά τον ρόλο του. Ρόλο «έντιμου διαμεσολαβητή», σύμφωνα με τον ίδιο· μια φράση-κλειδί για την αποκωδικοποίηση της εν Ελλάδι αποστολής του. Στη μια πλευρά, λοιπόν, όπως ήδη εξηγήθηκε παραπάνω, εξέφρασε την πλήρη αλληλεγγύη του προς τους Ελληνες και συμφωνώντας με τον πρωθυπουργό αναγνώρισε το επώδυνο τίμημα των πολλαπλών περικοπών που πρέπει κάποτε να τερματιστούν.

Εμφανίστηκε δε αισιόδοξος και πεπεισμένος για την επίτευξη συμφωνίας, αφού προηγουμένως μνημόνευσε την αξιοσημείωτη πρόοδο στους δείκτες της οικονομίας. Από την άλλη, βέβαια, δρώντας εξισορροπητικά μεταξύ των αντικρουόμενων προσεγγίσεων που έχουν «βαλτώσει» τις διαπραγματεύσεις, ο Ευρωπαίος επίτροπος χαρακτήρισε «δικλίδα ασφαλείας» για την Ελλάδα το ΔΝΤ, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για «πολύ σημαντικό εταίρο», που πρέπει να περιλαμβάνεται εντός της συμφωνίας.

Ενδεικτική της γεφυροποιητικής του απόπειρας είναι άλλωστε η αναφορά του για την ανάγκη μιας ισορροπημένης δέσμης μεταρρυθμίσεων (ήπια εκδοχή της λέξης μέτρα), «ώστε η ελληνική οικονομία να γίνει ακόμη πιο ανταγωνιστική, ώστε να είναι ελκυστική για ξένες επενδύσεις, ώστε να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη».

Και όπως κατέληξε, στόχος πρέπει να είναι η σωστή ισορροπία μεταξύ των δημοσιονομικών μεγεθών, που έχουν παραχθεί, με τις περαιτέρω προσπάθειες που πρέπει να καταβληθούν από όλους. Αυτή φαίνεται ότι θα είναι και η «μαγική» συμβιβαστική φόρμουλα για να ολοκληρωθεί αίσια (;) το σίριαλ της β’ αξιολόγησης…