Όποιος κάνει προβλέψεις χρειάζεται δανεικά για να γυρίσει σπίτι του…

Αποφάσισα πολλές φορές να ασχοληθώ με τη μεταφυσική, αλλά με διέκοπτε η ευτυχία

Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Στις περίεργες χρονιές, ακόμα και τα επιμέρους θα είναι περίεργα. Όταν οι βεβαιότητες τείνουν προς την… αστάθεια, τότε το ασταθές ενδέχεται να είναι το μόνο βέβαιο… 

H Lady Hope δυσκολεύεται να θυμηθεί κάποιον παρεμφερή Ολυμπιακό τα τελευταία χρόνια. Πρέπει να πάει πολύ πίσω για να βρει κάτι που να προσομοιάζει.

Μέσα σε λίγες μέρες, δύο εκ διαμέτρου αντίθετες εικόνες και αποτελέσματα. Ήττα την Κυριακή «με κάτω τα χέρια» από την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, ως ενισχυτική «ένεση» στην ήδη περίεργη διαμορφωμένη κατάσταση ύστερα από τα δύο εντός έδρας 0-0 με την Οσμανλίσπορ και τον Ατρόμητο για το Κύπελλο.

Λευκές ισοπαλίες που γκρίζαραν το τοπίο, επιθετική ανομβρία που μαύριζε τις ορέξεις… Ξέσπασμα κατευθυνόμενης και μη οργής εναντίον του Μπέντο.

Χαρακτηρισμός του ρόστερ, με τον πλέον αβίαστο τρόπο, ως του χειρότερου της τελευταίας 20ετίας. Κλίμα διάχυτης απογοήτευσης και έλλειψης εμπιστοσύνης.

Παρότι η ομάδα είναι πολύ κοντά στην κατάκτηση του έβδομου συνεχόμενου πρωταθληματικού τίτλου.

Αρκετοί, όχι λίγοι και καθόλου αμελητέοι ως προς την ποσότητα, τα έβαλαν με τον Βαγγέλη Μαρινάκη που «ξεπουλάει ό,τι καλύτερο μπορεί», που «ετοιμάζεται να φύγει και κάνει απόσβεση όσων έβαλε», που «δεν έχει πια όραμα», που «μικραίνει τον Ολυμπιακό».

Με τις ονειρώξεις να απλώνονται -δειλά και σαν χαριτωμένες υπερβολές δικαιολογημένες από την ένταση των ημερών- σα μια βεντάλια που απεικονίζει τα πρόσωπα του Σωκράτη Κόκκαλη, της COSCO και άγνωστων ακόμα προσώπων…

Και το απόγευμα προς βραδάκι της Πέμπτης; Η πλήρης ανατροπή (πρόσκαιρων) δεδομένων.

Ένας θριαμβευτής Ολυμπιακός, που αποκατέστησε την τάξη μεγέθους που τον χωρίζει από τη συγκεκριμένη τουρκική ομάδα, με ένα εντυπωσιακό σε εύρος και σημειολογία ευρωπαϊκό διπλό.

«Eρυθρόλευκη καταιγίδα στην Άγκυρα», «εκπορθητές», «κόκκινος αφέντης». Δικαίως αυτά, και πολλά άλλα ακόμα.

Κάθε 0-3 σηματοδοτεί έτσι και αλλιώς ένα σημαντικό γεγονός. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για την απόδραση μιας ελληνικής ομάδας από μια φανατισμένη τουρκική έδρα, όταν αποτελεί την απάντηση στην εσωστρέφεια και στη γενική αμφισβήτηση ενός μεγάλου σε όγκου ποδοσφαιρικού οργανισμού, όταν σηματοδοτεί θεώρηση διαβατηρίου για τους 16 ενός ευρωπαϊκού διασυλλογικού θεσμού…

Να σταθούμε στα θετικά ή στα αρνητικά; Tελικά, είναι σε πτώση; Τελικά, θα τον πάρει από τώρα η κατηφόρα ή το καλοκαίρι;

Ή θα αποστομώσει τους πάντες, και σήμερα, και σε λίγους μήνες, όπως έκανε τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο; Μέχρι πάλι να απογοητεύσει…

Ο Μπέντο, τελικά, είναι ο προπονητής του άνετου τίτλου και των συνεχόμενων (Αρούκα, όμιλος Γιουρόπα Λιγκ, Οσμανλίσπορ) ευρωπαϊκών προκρίσεων, ο οραματιστής που προωθεί τους νεαρούς αυριανούς εγχώριους αστέρες μπορώντας στο σήμερα να έχει (όταν χρειάζεται) αποτελεσματικότητα ή ο μέτριος τεχνικός μιας ανερμάτιστης και με πολλά λάθη ομάδας που δεν πείθει; 

Η Lady Hope αποφάσισε να κρίνει τον Ολυμπιακό στο τέλος της χρονιάς.

Για όσα πέτυχε σε αυτή. Καμία κουβέντα για όσα επέλθουν, για να μην έχουμε όλοι το ύφος ανθρώπου που μας χαστούκισε άγνωστος άνθρωπος δίχως προφανή λόγο στο δρόμο…

Εδώ και ένα χρόνο, όποιος κάνει προβλέψεις για τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό χρειάζεται δανεικά για να γυρίσει σπίτι του… Ο ορισμός του απρόβλεπτου.

Από τότε που παραιτήθηκε ο προπονητής των 28 νικών σε 30 αγώνες, ο θριαμβευτής σε Λονδίνο και Ζάγκρεμπ, μόλις τη δεύτερη μέρα της προετοιμασίας.

Από τότε που η Νότιγχαμ Φόρεστ φαινόταν να είναι η νέα μας συνήθεια, από τότε που η Μπερ Σεβά πανηγύριζε μια σπουδαία πρόκριση.

Από τότε μέχρι σήμερα τα έχουμε δει όλα, όπως κάτι φθινοπωρινές τριάρες στο «Γ. Καραϊσκάκης» φέρ’ ειπείν, και η σεζόν συνεχίζεται…