Η αγάπη του για την Ελλάδα είναι γνωστή. Οπως και η στήριξή του, πάντα με κριτική ματιά, στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο «μεγαλύτερος εν ζωή πολιτικός φιλόσοφος», όπως τον χαρακτήρισε ο Κώστας Δουζίνας, ο Γάλλος καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας, Ετιέν Μπαλιμπάρ, όχι μόνο έρχεται συχνά στη χώρα μας, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει βασίσει όλη τη φιλοσοφία του πάνω στο παράδειγμα της Ελλάδας εν καιρώ κρίσης.
«Η Αριστερά σε όλον τον κόσμο, μετά από αυτή την υπογραφή, που έδειξε ότι δεν γίνεται δεκτός από την Ε.Ε. ένας εναλλακτικός δρόμος, έπεσε σε απόγνωση», μας είπε ο ίδιος.
«Τότε είχα αναλάβει την πρωτοβουλία σύνταξης ενός υποστηρικτικού κειμένου προς τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς κατανοούσαμε το πραξικόπημα που έγινε εις βάρος του και εις βάρος της χώρας. Για τη θέση αυτή δεν μετανιώνω. Αν για κάτι σφάλαμε ήταν στα επιχειρήματα που χρησιμοποιήσαμε», εξομολογείται.
«Πιστεύαμε πως η αντίσταση του λαού και της κυβέρνησης θα έβρισκε συμμάχους στην Ευρώπη – σε λαούς και κυβερνήσεις. Αυτό αποδείχθηκε αυταπάτη. Και δική μας. Καμία στήριξη δεν υπήρξε, ούτε τότε ούτε σήμερα. Η Ελλάδα ήταν και παραμένει απομονωμένη. Ούτε η Γαλλία τη στήριξε».
Με αυτή την απολογητική διάθεση αυτοκριτικής, ο Ετιέν Μπαλιμπάρ μίλησε κατά την παρουσίαση του νέου του βιβλίου «Ευρώπη, κρίση και τέλος;», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ταξιδευτής (Βαλτετσίου 8, Αθήνα, 210-3638616), σε μετάφραση Γιάννη Ανδρουλιδάκη και επιμέλεια του δρα Φιλοσοφίας του ΑΠΘ, Μιχάλη Μπαρτσίδη.
Το βιβλίο εμπεριέχει κείμενα του σπουδαίου φιλοσόφου, άρθρα και ομιλίες του από το 2009 έως το 2016 και εστιάζει στο πώς η Ευρώπη χάνεται στις εσωτερικές της αντιφάσεις, πάντα με την Ελλάδα στο επίκεντρο. «Αν το σφάλμα, όπως μας έμαθαν οι αρχαίοι Ελληνες δάσκαλοι, είναι διδακτικό, προσωπικά έχω εξασκηθεί σε αυτή τη μέθοδο», είπε αυτοσαρκαζόμενος.
«Παρ’ όλα, ωστόσο, τα όσα έγιναν και κυρίως τα όσα περιμέναμε και δεν έγιναν, δεν θα με κάνουν κατήγορο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προβληματιστούμε για τη φύση των δυνάμεων που τη συντρίβουν: η αποδημοκρατικοποίηση, που έχει αρχίσει να εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο και ο στυγνός νεοφιλελευθερισμός, που φαίνεται ακατανίκητος», σημείωσε.
«Χάσαμε τις ΗΠΑ, φοβάμαι πως θα χάσουμε και τη Γαλλία. Οι εκλογές που έρχονται στη χώρα μου με φοβίζουν», είπε χαρακτηριστικά.
Συνέχισε, μιλώντας για το προσφυγικό και το λαϊκισμό. «Οταν η Γερμανία άρχισε να δέχεται πρόσφυγες, πίστεψα πως αυτή η απόφαση ήταν ικανή για να αρχίσει ένας ανθρωπιστικός μετασχηματισμός στην Ε.Ε. Εκανα λάθος. Οχι μόνον οι χώρες του Βίζεγκραντ, αλλά και η Γαλλία και ουσιαστικά όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, εκτός της Ελλάδας, έκαναν πίσω, εμμένοντας στη λογική και πρακτική της ξενοφοβίας», εξήγησε.
Λάθος για το προσφυγικό
«Τι μάθαμε, λοιπόν, από αυτό μας το σφάλμα; Μα πως το κακό επιδεινώνεται. Και πως μέσα του η αντίσταση του ελληνικού λαού σε πολιτικό αλλά και ηθικό επίπεδο είναι ασύλληπτη».
«Τέλος, έσφαλα για τον λαϊκισμό. Θεώρησα πως ένας διεθνικός λαϊκισμός ήταν μία απάντηση, ωστόσο το ζήτημα γινόταν όλο και πιο σκοτεινό…».
«Αν για κάτι αξίζει και μπορούμε ν’ αγωνιστούμε είναι για έναν ευρωπαϊκό λαό που λείπει» κατέληξε.
«Ο εκδημοκρατισμός της δημοκρατίας δεν μπορεί να γίνει από τα πάνω. Είναι ζήτημα λαού. Δεν θ’ απαντήσω στο αν η παρουσία της Αριστεράς στην κυβέρνηση βοήθησε ή όχι σ’ αυτό. Στη Γαλλία απέτυχε σίγουρα. Στην Ελλάδα υπάρχει ελπίδα».
