Το βινύλιο επέστρεψε θριαμβευτικά στην αγορά της μουσικής. Φυσικά το ποσοστό του παραμένει μικρό σε σχέση με το σύνολο, ωστόσο παρουσιάζει διαρκώς αυξητικές τάσεις. Και προσφέρει και έσοδα στη μουσική βιομηχανία. Πέρυσι για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες το βινύλιο ήταν πιο κερδοφόρο -σε απόλυτα νούμερα- συγκρινόμενο με το digital.
Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή επιστρέφει και το «Vinyl is Back», μία μεγάλη γιορτή για το βινύλιο στο «Μουσείο Αυτοκινήτου». Βινύλια, δισκογραφικές εταιρείες, δισκοπωλεία, μικρές συναυλίες, dj’s, κληρώσεις και δώρα, πλειστηριασμοί σπάνιων δίσκων, έκθεση συλλεκτικών πόστερ, νέες κυκλοφορίες κ.ά.
«Η πίστη για την επανάκαμψη του βινυλίου και η αγάπη μας για τη μουσική είναι ο βασικός λόγος ύπαρξης των “Vinyl Is Back” εκθέσεων», μας λέει ο Γιάννης Αλεξίου, μουσικός δημοσιογράφος και η κινητήριος δύναμη του τριημέρου. «Η εκδήλωση στήνεται με πολύ μεράκι από ανθρώπους που έχουν σχέση με τη μουσική και το βινύλιο.
Είναι μια ομάδα τριών ατόμων, ο Δημήτρης Αντωνάκος, πετυχημένος επιχειρηματίας εκδηλώσεων, ο Κώστας Δαμίγος, παλιά καραβάνα στη μουσική πιάτσα, συνάδελφος στο περιοδικό “Ηχος” και παλιός δισκοπώλης κι εγώ που είμαι υπεύθυνος προβολής κι επικοινωνίας και των events».
Πώς είναι αλήθεια στην Ελλάδα η αγορά του βινυλίου; «Δραστηριοποιούνται περίπου 80 ανεξάρτητες δισκογραφικές που τυπώνουν από 2 έως περίπου 10 βινύλια τον χρόνο. Οι πιο δραστήριες, όπως η Inner Ear και η MLK, από 150 βινύλια έως 1.000 στην καλύτερη περίπτωση», επισημαίνει ο Γιάννης Αλεξίου.
«Αυτή τη στιγμή πρέπει να τυπώνονται περίπου 50.000 κόπιες τον χρόνο, με αυξητική τάση, καινούργιες κυκλοφορίες και επανεκδόσεις δίσκων. Ωστόσο δεν υπάρχει επίσημη καταγραφή, καθώς είναι ανεξάρτητες εταιρείες.
Οι άνθρωποι που βρίσκονται πίσω από τις ανεξάρτητες εταιρείες είναι μικροί ήρωες καθότι κάνουν τη δουλειά από μεράκι, με ελάχιστο κέρδος και απίστευτο τρέξιμο κυρίως στις επανεκδόσεις ανέκδοτου υλικού, καθώς πρέπει να εντοπίσουν μέλη συγκροτημάτων που ζουν σε κάθε γωνιά του πλανήτη ή να πάρουν τα πνευματικά δικαιώματα από μέλη της οικογενείας όταν δεν βρίσκονται εν ζωή οι συντελεστές του δίσκου».
Το θετικό της υπόθεσης είναι που αρκετά χρόνια έπειτα από το γκρέμισμα του εργοστασίου της Columbia, έχουμε επιτέλους ξανά στην Ελλάδα ένα νέο εργοστάσιο παραγωγής δίσκων στα Σπάτα. «Το ανέλαβαν οι Δημήτρης και Λευτέρης Φυτάς, της Ikaros Records, που κατάφεραν και απέκτησαν μια πρέσα κοπής βινυλίων.
Μια καινούργια πρέσα στοιχίζει περίπου 600.000-700.000 ευρώ. Εως τώρα όλοι οι δίσκοι βινυλίου τυπώνονται στο εξωτερικό, κυρίως στην Ευρώπη. Δηλαδή παραγγέλνεις δίσκο στην Ελλάδα, ο οποίος “κόβεται” σε Αγγλία, Γερμανία, Αυστρία, Βέλγιο ή Βουλγαρία. Τελευταία μπαίνει στο “παιχνίδι” και η Ρωσία».
Το «Vinyl is Back» πραγματοποιείται σε έναν εξαιρετικό χώρο, το “Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου”. Δίπλα στα βινύλια θα βλέπουμε και αυτοκίνητα-αντίκες. «Ταιριάζει με το “Vinyl Is Back” καθώς τα παλιά αυτοκίνητα δίνουν μια vintage διάσταση στο βινύλιο.
Είναι ωραίο να ψάχνει κανείς δίσκους δίπλα στη Chevrolet του Ρόμπερτ Πλαντ ή τη σπορ Mercedes του Πολ Νιούμαν! Οι πάγκοι με τα βινύλια παίρνουν θέση δίπλα σε κλασικά αυτοκίνητα που αλλάζουν σε κάθε εκδήλωση. Παράλληλα μπορεί κανείς να κάνει τη βόλτα του και να δει όλα τα αυτοκίνητα που εκτείνονται σε άλλους δύο ορόφους».
Πόσο έχει αλλάξει ο τρόπος που ακούμε μουσική; «Η ταχύτητα της εποχής έφερε ταχύτητα και στην ακρόαση της μουσικής μέσα από το ΥouΤube και τις υπηρεσίες streaming, καθώς τα έχεις όλα μπροστά σου, αλλά οι περισσότεροι, σύμφωνα με έρευνες, δεν στέκονται περισσότερο από 30 δευτερόλεπτα στο άκουσμα ενός τραγουδιού με αυτό τον τρόπο.
Τώρα που η ανεργία μαστίζει τον κόσμο ίσως είναι μια εξήγηση ότι επιστρέφει στην ακρόαση του βινυλίου, καθώς υπάρχει πια περισσότερος χρόνος για την ακρόαση αλλά και να αισθανθείς τη μουσική. Μια ανάγκη γενικότερη. Καθώς η μουσική έχει σώσει πολύ κόσμο. Ακόμη και dj’s που προτιμούσαν την ευκολία να παίζουν με ένα στικάκι, τώρα βγάζουν βινύλια.
Αυτό είναι ήδη αρκετά διαδεδομένο στο εξωτερικό». Το βινύλιο είναι φετίχ, σίγουρα, μήπως είναι όμως και γραφικό ταυτόχρονα; «Πάντα ήταν φετίχ για τους συλλέκτες δίσκων. Δεν είναι όμως και γραφικό μια και θεωρείται εκείνο που καταγράφει κυρίως τη νέα δημιουργία».
Στον χώρο της έκθεσης θα υπάρχουν παράλληλα και πολλές εκδηλώσεις. Καταρχάς το Vinyl is Back Live Sessions με τα Υπόγεια Ρεύματα να παίζουν live και ταυτόχρονα να ηχογραφούν τη δουλειά τους. Επίσης μικρές συναυλίες θα δώσουν οι Empty Frame, ο κιθαρίστας και συνθέτης Λευτέρης Χριστοφής, ο πολυσχιδής Ακης Περδίκης (παρουσιάζει τη νέα σόλο δουλειά του «No Letters Arrive»), οι VHS και οι Supersan.
Θα έχει και dj sets από τους Πέτρο Αδάμ, Τζέην Σαμπανίκου, Nick The Stripper, Γιάννη Παναγόπουλο και πολλούς ακόμα. To 10ο Vinyl is Back είναι αφιερωμένο στον Λουκιανό Κηλαηδόνη με προβολές από συναυλίες του, φωτογραφικό υλικό, σκίτσα κ.ά. Ωρες λειτουργίας από τις 11 το πρωί έως τις 9 το βράδυ (Παρασκευή από τις 5 το απόγευμα) με ελεύθερη είσοδο στο «Μουσείο Αυτοκινήτου» (3ης Σεπτεμβρίου 74-78 & Ιουλιανού 33-35).
