Για την κατάπτωση του πολιτικού ήθους και ύφους στις μέρες μας γράφει στη «Δημοκρατία» ο Μανώλης Κοττάκης, ευχόμενος «να επικρατήσει κάποτε ο απαραίτητος πολιτισμός»: «Οταν ο δημόσιος λόγος είναι φανατισμένος, απορριπτικός, συγκρουσιακός, εριστικός, ρηχός, ελαφρύς, ερασιτεχνικός, τότε εύκολα φωλιάζουν στην κοινωνία η παραίτηση, η αδιαφορία, η κατάθλιψη. Αντιθέτως, ο υψηλού επιπέδου δημόσιος λόγος με επιχειρήματα ποιότητας, χωρίς κοσμητικά επίθετα, με ωραίο λεξιλόγιο και με εκφωνητές πολιτικούς κύρους, άνετα μπορεί να δώσει κίνητρο στις κοινωνίες να δώσουν τη μάχη για ένα καλύτερο αύριο. Το μπορούμε;»
Ο Γιάννης Τσαπρούνης στον «Ελεύθερο Τύπο» δεν βλέπει εκλογές και σενάρια κυβερνητικής αποσταθεροποίησης. Εκτιμά ότι, παρά τη φασαρία μέσα και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ, η αξιολόγηση θα κλείσει σύντομα, αλλά με κόστος, ώστε να έχει να καταγγέλλει σύμπασα η αντιπολίτευση, και προβλέπει ότι «σε λίγες μέρες, λοιπόν, όλος ο θίασος θα κάτσει στα έδρανα της Βουλής. Θα ανοίξει… σαμπάνιες για έναν ακόμη πανωλεθρίαμβο. Θα παρακολουθήσουμε μια ακόμη θυελλώδη συνεδρίαση με σκληρό αριστερό ροκ. Μετά θα σηκωθούν όλοι και με ένα στόμα μια φωνή θα πουν “ναι σε όλα”».
Τις ραγδαίες εξελίξεις στο γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα σχολιάζει ο Γιώργος Καπόπουλος στο «Εθνος»: «Σουλτς και Γκάμπριελ έχουν στραμμένο το βλέμμα στους ψηφοφόρους και προφανώς εκτιμούν ότι η δημόσια σύγκρουση με τον υπουργό οικονομικών (Σόιμπλε) όχι μόνο δεν έχει πολιτικό κόστος, αλλά αντίθετα νομιμοποιεί προσδοκίες για κέρδη. Η λογική τους είναι ευδιάκριτη: Δεν είμαστε στο 2010 όπου η κατηγορία για κατασπατάληση των χρημάτων των φορολογουμένων σε διεφθαρμένους εταίρους που δεν θέλουν να αναλάβουν το κόστος των μεταρρυθμίσεων, ήταν και πραγματικός φόβος και άλλοθι της άρνησης ευρωπαϊκής αλληλεγγύης από το Βερολίνο. Προφανώς στην ηγεσία του SPD έχουν προαποφασίσει να χρεώσουν σε μεγάλο βαθμό την επερχόμενη ενίσχυση του αντισυστημικού ευρωσκεπτικιστικού λαϊκισμού στον Σόιμπλε και στη Μέρκελ. Αλλωστε παραμένει ζητούμενο αν η κοινή γνώμη και οι ανησυχούντες βουλευτές της CDU-CSU ήταν πραγματικό πρόβλημα ή χρήσιμο άλλοθι για την περιχαράκωση της σκληρής πολιτικής Σόιμπλε στην Ευρωζώνη».
Η «Ναυτεμπορική» φιλοξενεί συνέντευξη του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας επενδύσεων σε ακίνητα Grivalia (Fairfax) Γιώργου Χρυσικού, ο οποίος συνδέει κι αυτός, όπως και οι θεσμοί, την ανάπτυξη του κλάδου του με την εξασφάλιση ποινικής ασυλίας των τραπεζικών. Διότι σήμερα «η υπογραφή για το κούρεμα ενός δανείου από υπάλληλο τράπεζας -η οποία έχει δεχτεί κρατική βοήθεια- υπό την απειλή την αμέσως επόμενη μέρα κάποιος να τον καταγγείλει ότι λειτούργησε κατά του δημόσιου συμφέροντος, σημαίνει φυλακή».
