Ας ευχηθούμε…

Ας γίνει αυτός ο χρόνος μια προσπάθεια για μια προσέγγιση μιας άλλης οπτικής για τη ζωή, μιας άλλης επιθυμίας για ζωή, καθώς ο κόσμος αλλάζει περίπλοκα και γρήγορα.

Μια καινούργια κοινωνία αχνοφαίνεται σιγά σιγά μέσα από την ομίχλη. Ακόμη δεν είναι παρά το πρόπλασμα, όπου οι καλύτερες προθέσεις συμβαδίζουν με τις χειρότερες…

Υπάρχει άραγε τίποτε περισσότερο συμβατό με την ιδιότητά μας ως ανθρώπινων όντων από το να συναντηθούμε για να οικοδομήσουμε την ευτυχία μας και την ευτυχία των άλλων; Αυτή η συναρπαστική περιπέτεια προϋποθέτει επιθυμία που πηγάζει από τα βάθη της καρδιάς!

Καμία έπαρση! Καμία αλαζονεία! Μόνο απόλυτη επίγνωση ότι ο ανταγωνισμός, ο αγώνας για επιβίωση, ο πόλεμος ενάντια στους άλλους είναι πόλεμος ενάντια στον εαυτό μας…

Η κυριαρχία του αρπακτικού επί του ευαίσθητου και γενναιόδωρου όντος είναι έγκλημα που ο πολιτισμός μας διαπράττει ατιμώρητα μέχρι τις ημέρες μας, απέναντι σε μια ζωή πραγματικά ανθρώπινη, έτσι όπως τη συλλαμβάνει η παιδική φαντασία. Χωρίς την επιδίωξη σκοπού, χωρίς την επιτακτική προτροπή για κατανάλωση, χωρίς την τρέλα της δικτατορίας των αγορών!

Ας αντιπαρατεθούμε σε κάθε ίχνος λαϊκισμού και ελιτισμού που προωθούν την άγνοια και ας δώσουμε πλήρη ελευθερία σ’ αυτήν την τόσο ζωηρή περιέργεια της παιδικής ηλικίας, η οποία θα παρέμενε ίδια αν δεν τη διέφθειραν τα κάθε λογής παιχνίδια πολέμου.

Ας ανακτήσουμε τα πάντα από την αρχή, έτσι ώστε η απόλαυση της ζωής να αναιρέσει την πληκτική επιβίωση! Αυτή είναι η συνθήκη για μια πραγματική ανθρώπινη πρόοδο.

Ας απομακρυνθούμε από το «συναίσθημα που πουλάει», από τις ιδεολογίες που χειραγωγούν, από ιδέες θανάτου και μίσους, από σκηνοθεσίες που απαιτούν διαρκή πλειοδοσία της διαστροφής, του βιασμού, του φόνου.

Ας απομακρυνθούμε από τις μυστικές συναινέσεις ανάμεσα στη ματαιότητα των προοδευτικών και τη μεγαλοστομία των συντηρητικών ιδεών, από τις ψευδείς συγκρούσεις, όπου η αλλαγή διαιωνίζει την ακινησία, από την ακρωτηριασμένη χαρά, από τον φόβο, την απογοήτευση, την ήττα, τη βαρβαρότητα της περιφρόνησης, τα αδιέξοδα των δικών μας «εμμονών».

Είμαστε καταπλακωμένοι από ζωντανούς που φοβούνται και αποφεύγουν τη ζωή.

Μια ανάγκη για μίσος αναζητά διαρκώς ικανοποίηση. Οικογενειακές διαμάχες και διαπληκτισμοί μεταξύ γειτόνων προέρχονται από τον ίδιο βόρβορο όπου βουλιάζουν και οι συγκρούσεις μεταξύ θρησκευτικών κοινοτήτων, πολιτικών και οικονομικών ομάδων, εθνών, φυλών. Η πλευρά του θανάτου ασκεί μια νοσηρή γοητεία σε όσους έχουν πειστεί από την απληστία και την προγραμματισμένη απελπισία να απαρνηθούν τη ζωή.

Ας αναζητήσουμε τον ήλιο της δικαιοσύνης!

Ας συναντηθούμε με τον Αλλο, στους δημόσιους χώρους, στις παραλίες, στα βουνά του πλανήτη μας! Ας ανοίξουμε τα σπίτια μας και τις καρδιές μας! Ας γίνουμε όλο και περισσότεροι εμείς που συνειδητοποιούμε ότι ο κόσμος μέσα στον οποίο ζούμε βρίσκεται επίσης «εντός μας», αλλά κυρίως ας αισθανθούμε ότι η ατομική απόφαση να ευνοήσουμε τη ζωή αντί της επιβίωσης, έχει την ποιητική δύναμη να εμποδίσει τους μηχανισμούς του παλαιού κόσμου και να προκαλέσει τη δρομολόγηση του καινούργιου!

Ας αφουγκραστούμε το αύριο! Φωτεινές χαραμάδες εισέρχονται στα κλειστά μας βλέφαρα, καθώς ανοιγοκλείνουν φοβούμενα το φως! Η πλευρά της ζωής είναι εδώ, πάντοτε παρούσα, πάντα έτοιμη να μας φωτίσει με τις φλόγες της!

Ας αφουγκραστούμε το αύριο! Ας το αφήσουμε να μιλήσει μέσα μας! Η ζωή είναι καθαρή δωρεά! Δίνεται χωρίς αντάλλαγμα.

Ας μην αφήσουμε τη ζωή να μετατραπεί σε θλιβερή επιβίωση.

Ας ανοίξουμε δρόμο στην ευτυχία! Είναι το ανθρώπινο ζητούμενο!

Ευτυχισμένο το 2017

*Μερικές σκέψεις εμπνευσμένες από το βιβλίο του Raoul Vaneigem «Γράμμα στα παιδιά μου και στα παιδιά του κόσμου που έρχεται»